Łuszczyca „towarzyszy” człowiekowi od setek tysięcy lat?

Najnowsze badania nad strukturą DNA wyodrębnioną ze szczątków neandertalczyka, dowodzą, że już prehistoryczni przodkowie współczesnego człowieka mogli cierpieć na choroby występujące powszechnie w dzisiejszych czasach, w tym łuszczycę.

Genetycy z Uniwersytetu w Buffalo studiował starożytne DNA człowieka. Ku ich zaskoczeniu znaleźli w badanym genomie błędy genetyczne, które jak dziś wiemy, odpowiadają za procesy powstawania łuszczycy u współczesnego człowieka. W genomie odnaleziono również sekwencję genów, które odpowiadają u współczesnych ludzi także za chorobę Crohna – dysfunkcje układu pokarmowego, utrudniającą trawienie oraz wchłanianie niezbędnych składników odżywczych.

neandertalczyk łuszczyca
Badania DNA sugerują, iż łuszczyca mogła występować już w populacji pradawnego przodka współczesnego człowieka – neandertalczyka.

Naukowcy przewidują więc, że obie choroby, mogły już występować już u prehistorycznych przodków człowieka. Zmiany łuszczycowe mogły więc występować już u neandertalczyka – wymarłego przedstawiciela rodzaju Homo, znanego z plejstocenu (ok. 400 000 do ok. 24 500 lat temu). Odkrycie to wywołało sporo zamieszania w świecie medycyny, ponieważ dotąd naukowcy nie brali takiej możliwości w ogóle pod uwagę. Wiadomo było natomiast, iż po neandertalczykach odziedziczyliśmy pewne sposoby funkcjonowania układu odporności, które zmniejszają ryzyko zapadania u nas na popularne choroby. Niestety sugeruje się, że geny tego przodka odpowiedzialne są także za zapadalność na bardzo popularną obecnie cukrzycę typu 2 czy nowotwory.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Powikłania pooperacyjne u pacjentów z łuszczycą leczonych lekami biologicznymi

Do tej pory niewiele wiadomo było, na temat ewentualnych skutków kontynuacji terapii lekami biologicznymi, u pacjentów z łuszczycą (zarówno skóry jak i ŁZS) poddawanym planowym zabiegom operacyjnym.

Aktualne wytyczne rekomendowały przeprowadzenie tego typu procedur, w czasie zaplanowanej z odpowiednim wyprzedzeniem przerwy w terapii biologicznej. Niedawno przeprowadzono jednak badanie, mające na celu ocenę korzyści z kontynuacji lub zaprzestania leczenia biologicznego w okresie około-operacyjnym w tej grupie pacjentów, którego wyniki zdają się podważać stosowność stosowanych obecnie procedur. Opis badania opublikowano niedawno na łamach prestiżowego Journal of the European Academy of Dermatology and Venereology.

operacja łuszczyca
Najnowsze badania kliniczne, wykluczają negatywne skutki kontynuowania terapii lekami biologicznymi, u pacjentów z łuszczycą.

Przebieg badania
Grupę badaną stanowiło 42 pacjentów, u których przeprowadzono w sumie 77 procedur chirurgicznych. W tej grupie byli zarówno pacjenci poddawani małym, jak i dużym procedurom, w tym zabiegom z zakresu dermatochirurgii, oraz dużym operacjom ortopedycznym a także kardiotorakochirurgicznym.

W zdecydowanej większości analizowanych przypadków (76%) kontynuowano terapię biologiczną w okresie okołooperacyjnym. W grupie tej nie stwierdzono częstszego występowania infekcji lub opóźnionego gojenia się ran. Natomiast przerwanie leczenia biologicznego w okresie około-operacyjnym wiązało się ze znamiennym ryzykiem wystąpienia zaostrzenia łuszczycy skóry i/lub łuszczycowego zapalenia stawów.

 

Wnioski z badania
Autorzy prezentowanego badania nie obserwowali negatywnych konsekwencji związanych z kontynuacją leczenia biologicznego łuszczycy skóry, lub łuszczycowego zapalenia stawów w okresie okołooperacyjnym. Natomiast przerwa w tej terapii wiązała się ze znamiennie zwiększonym ryzykiem zaostrzenia choroby. Niezbędne są jesnak przyszłe, odpowiednio zaprojektowane badania randomizowane z udziałem większej grupy badanej celem potwierdzenia uzyskanych wyników.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Dieta w łuszczycy cz.2: lista produktów ZAKAZANYCH

W jednym z ostatnich wpisów na blogu, poruszyliśmy kwestię diety mającej na celu zrzucenie wagi, sugerowanej dla osób z łuszczycą. Podaliśmy także lista produktów wskazanych dla odchudzającego się Łuszczyka. W kolejnym wpisie z cyklu „dieta w łuszczycy”, przedstawimy z kolei produkty, których dbająca o dobrą linię osoba z łuszczycą, powinna za wszelką cenę unikać. 

Dieta w chorobach skóry opiera się na warzywach, owocach, kaszach, olejach i ziarnach. Nie należy spożywać jednak ww. produktów nieświeżych – podgniłych, z plamami, czy podsuszonych. Wskazane jest także ograniczenie spożywania mięsa, z uwagi na zawarty w nim kwas arachidonowy, który stymuluje produkcję pochodnych pro-zapalnych. Mięso najlepiej jeść więc maksymalnie dwa razy w tygodniu, i w miarę możliwości zastępować je rybą. Wędliny najlepiej przygotowywać samemu w domu, i spożywać w minimalnej ilości.

Produkty zakazane w diecie Łuszczyka:

Wszelakie produkty zawierające sztuczne barwniki, aromaty, konserwanty, środki pleśniobójcze, grzybobójcze, przeciw-zbrylające, przedłużające trwałość etc. Najlepiej więc unikać produktów paczkowanych, oraz gotowych do spożycia po otwarciu (desery, ciastka, kolorowe napoje itp.), a także:

  • nabiał,
  • czekolada,
  • cukier i słodycze,
  • kawa,
  • alkohol,
  • czarna herbata,
  • owoce morza,
  • ketchupy, musztardy, gotowe dipy, sosy, dressingi itp.
  • soja
  • fasola,
  • soczewica,
  • bób,
  • orzechy arachidowe i ziemne,
  • wszystkie orzechy solone czy z jakąkolwiek posypką,
  • uwaga na siarkowane suszone owoce ‐ należy je przed spożyciem namoczyć i umyć w ciepłej wodzie,
  • przetwory mięsne typu parówki, wędliny, pasztety itp.
  • czerwone mięso,
  • ostre przyprawy,
  • łosoś norweski ‐ najlepiej tylko atlantycki.

Jeśli chodzi o owoce, to każdy powinien indywidualnie obserwować ich wpływ na skórę. Na każdego Łuszczyka może bowiem podziałać coś innego. Owoce pestkowe najbezpieczniej jest przetrzeć przez sito i jeść w formie musu bez pestek, ponieważ te mogą zaszkodzić.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Dieta w łuszczycy: lista produktów WSKAZANYCH

Kluczowa we wszelkich schorzeniach skóry w tym łuszczycy, jest odpowiednia masa ciała. Każdy dodatkowy kilogram może zaostrzać objawy, ponieważ tkanka tłuszczowa „produkuje” substancje wywołujące stan zapalny. Redukcja masy ciała w przypadku łuszczycy, powinna w 80% opierać się na zdrowej diecie. Z aktywnością fizyczną należy bardzo uważać, ponieważ pot i rozgrzanie skóry mogą powodować i nasilać świąd. 

Dieta Łuszczyka powinna być dietą jak najbardziej naturalną. Najlepiej samemu przygotowywać potrawy. Nie wolno spożywać żadnych półproduktów, paczkowanych gotowców i w zasadzie niczego, co nie pochodzi z waszej własnej kuchni i nie zostało zrobione ze sprawdzonych wcześniej składników. Tylko gotując samemu zachowasz pewność, że nic podejrzanego nie znajdzie się na talerzu. Należy zwracać także uwagę na pochodzenie produktów, czyli wybieraj produkty z lokalnego bazarku niż w supermarketu.

dieta łuszczyca
Redukcja masy ciała w przypadku łuszczycy, powinna w 80% opierać się na zdrowej diecie.

Co powinno znaleźć w jadłospisie osoby mającej problemy skórne?

  • Roślinne oleje, pestki (zmielone), awokado, czyli źródła kwasów tłuszczowych z rodziny Omega 3, które wpływają na zmniejszenie leukotrienu B4 biorącego udział w procesie zapalnym.
  • Olej z czarnuszki z uwagi na działanie przeciwzapalne. Olej z czarnuszki to absolutna konieczność w każdym skórnym probolemie. Dawkowanie to łyżeczka rano i łyżeczka wieczorem.
  • Warto pić napar z pokrzywy, która działa oczyszczająco i przeciwzapalnie.
  • Probiotyki (bakterie Lactobacillus casei ŁOCK 0908, Lactobacillus casei ŁOCK 0900 i Lactobacillus paracasei ŁOCK 0919) ponieważ mają kluczowy wpływ na stan mikroflory bakteryjnej jelit.
  • Siemię lniane mielone w postaci „glutka” pite rano na czczo. Płaską łyżkę siemienia zalewamy 200 ml gorącej, ale nie wrzącej wody. Mieszamy do momentu, aż powstanie kisiel. Pijemy lekko wystudzony. To poprawia szczelność jelit.
  • Olej z wiesiołka z uwagi na zawartość działającego łagodząco i likwidującego stan zapalny kwasu gamma ‐ linolenowego. Polecam też picie naparu. Wystarczy 250 ml dziennie.
  • Witaminy z grupy B i magnez z uwagi na wpływ na układ nerwowy.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Czy twoja łuszczyca przekształci się w łuszczycowe zapalenie stawów?

Łuszczycowe zapalenie stawów to jedna z form przewlekłego zapalenia stawów. Podobnie jak w przypadku „klasycznej” łuszczycy, jest to schorzenie autoimmunologiczne, czyli takie podczas którego niektóre komórki ciała zwracają się przeciwko sobie i atakują siebie. Układ odporności nie działa tak jak powinien, a odpowiedź immunologiczna zwraca się przeciwko sobie. Dochodzi do ataku skóry i stawów. Temat genezy ŁZS poruszaliśmy w jednym z poprzednich wpisów na blogu: http://luszczyca-blog.pl/rodzaje-luszczycy-luszczyca-stawowa/

Statystyki pokazują, iż nawet 30% osób chorujących na łuszczycę może się liczyć z wystąpieniem u nich łuszczycowego zapalenia stawów. U większości chorych na ŁZS, choroba rozwija się po około 10 latach od zauważeniu pierwszych objawów wskazujących na łuszczycę zwykłą. Każda osoba chorująca na zwykłą formę łuszczycy, powinna bacznie obserwować swoje stawy i być wyczulona na wszelkie sygnały od nich płynące. Jeśli tylko odczuwasz bóle w okolicach stawów, które nie ustępują w krótkim czasie, bezzwłocznie skonsultuj się z lekarzem i wykonać wszystkie niezbędne badania – skuteczną formą diagnozy ŁZS mogą być m.in. badania genetyczne: http://luszczyca-blog.pl/testy-genetyczne-skutecznie-diagnozuja-luszczycowe-zapalenie-stawow/

bol-stawow-łuszczyca
Przewlekłe bóle w okolicach stawów, są często pierwszym sygnałem świadczącym o rozwoju ŁZS u Łuszczyka.

Objawy Łuszczycowego Zapalenia Stawów, na które powinieneś zwrócić uwagę:

  • bóle w okolicach stawów,

  • opuchlizna w ich obrębie stawów,

  • dolegliwości nie mają charakteru przejściowego (występują dłużej niż 6 tygodni).

Zapobiegać rozwojowi łuszczycowego zapalenia stawów, można na kilka sposobów. Przede wszystkim należy zadbać o zdrowy i styl życia. Jak pokazują badania utrzymanie dobrego wskaźnika masy ciała, pozwala zmniejszyć nacisk na stawy, co z kolei przekłada się na minimalizację ryzyka wystąpienia ŁZS. Warto także zadbać o wystarczająca ilość snu, ponieważ odpowiada on za prawidłową regenerację komórek w tym stawów. Równie ważna wydaje się także profilaktyka chorób układu krążenia (kontrolowanie poziomu cukru we krwi, wykluczenie palenia papierosów, kontrolowanie ciśnienia krwi oraz wykonywanie kontrolnych badań krwi) – dolegliwości tego typu mogą bowiem przyspieszyć wystąpienie zmian w stawach.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Kąpiele błotne, napary z lukrecji, maseczka z marchwi, czyli niekonwencjonalne sposoby na łuszczycę.

Przeczesując zasoby Internetu w poszukiwaniu tematów związanych z łuszczycą, zdarza mi się natrafić na informacje, które pomimo mojego „łuszczycowego” stażu, wciąż potrafią wywołać u mnie zdziwienie.

Nie inaczej było w przypadku niekonwencjonalnych sposobów na leczenie łuszczycy, opisanych na łamach jednego z portali z branży uroda / zdrowie. Znalazłem tam bowiem poza dosyć już znaną mi tematyką kąpieli błotnych,  intrygujące informacje na temat naparów i kąpieli z użyciem lukrecji, oraz maseczki z marchwi. Poniżej krótkie streszczenie znalezionych tam informacji.

1
Maseczka z marchwi na łuszczycę? To tylko jeden z wielu niekonwencjonalnych sposobów na radzenie sobie z uciążliwymi objawami choroby.

Kąpiele błotne

Jeden z najstarszych i najbardziej skutecznych środków dla skóry to odpowiedni rodzaj błota lub glinki, wykazujących korzystne właściwości zarówno dla zdrowia, jak i urody. Możesz zastosować miejscowe okłady z gliny na skórę, zastosuj je w miejscach, w których łuszczyca wykazuje się największym nasileniem. Aby zapobiec nadmiernemu wysychaniu skóry, nie należy mieszać glinki z wodą, zamiast tego połącz ją z jogurtem, a tak uzyskaną mieszaninę nałóż na chore miejsce. Aby przygotować okład, nie powinieneś korzystać z żadnych narzędzi lub naczyń wykonanych z tworzywa sztucznego lub metalu, zamiast tego weź te wykonane z drewna lub szkła. Będziesz musiał nałożyć okład na około 20 do 30 minut, a następnie spłucz skórę letnią wodą. Możesz korzystać z tych okładów co najmniej raz w tygodniu, a gdy łuszczyca  nasili się w znacznym stopniu zastosuj je raz na dwa dni.

Napary i kąpiele z użyciem lukrecji

Lukrecja jest znana również jako naturalne źródło kortyzonu. Jej korzystne właściwości wynikają z zawartości niektórych istotnych składników blokujących rozpad kortyzonu w naszym organizmie, a tym samym przedłużających życie. A oprócz, że wpływa na długość naszego życia – lukrecja zawiera także liczne związki przeciwzapalne, które są doskonałym lekarstwem na wszelkiego rodzaju stany zapalne wywoływane przez, różnego rodzaju choroby, między innymi takie, jak łuszczyca. Aby wykorzystać jej cenne właściwości, możesz przygotować sobie kąpiel lub napar z lukrecji lub po prostu regularnie ją spożywać. Należy pamiętać przy tym o tym, żelukrecja nieznacznie podnosi ciśnienie krwi, co oznacza, że osoby z nadciśnieniem tętniczym nie powinny spożywać jej bez uprzedniej konsultacji z lekarzem.

Maseczka z marchewki

Innym sposobem na złagodzenie nagłego wystąpienia wielu chorób skóry, wśród których łuszczyca jest jedną z bardziej uciążliwych może być przygotowanie sobie maseczki z marchwi, którą można nałożyć bezpośrednio na skórę i pozostawić ją tam na około 20 minut. Marchew jest bogata w beta karoten, który jest niezbędnym elementem dla zdrowia skóry. Możesz stosować tę maseczkę naprzemiennie z okładami z glinki lub kąpielami błotnymi.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Łuszczyca brudźcowa charakterystyka

Łuszczyca brudźcowa jest jedną z rzadszych postaci, często przewlekłej dermatozy zapalnej jaką jest łuszczyca. Poniżej krótka charakterystyka, będąca fragmentem artykułu z najnowszego Przeglądu Dermatologicznego.

Chociaż łuszczyca brudźcowa została opisana i zdefiniowana już ponad 60 lat temu, a w większości podręczników dermatologicznych wymieniana jest jako jedna z postaci łuszczycy, w praktyce dermatologicznej spotykamy się niezwykle rzadko z tą odmianą psoriasis. Niewiele jest również prac dotyczących łuszczycy brudźcowej w piśmiennictwie. Według klasyfikacji ICD-10 najczęściej jest ona kwalifikowana do grupy L 40.8 (tzw. inna łuszczyca).

Jedna z pierwszych wzmianek na temat łuszczycy brudźcowej pochodzi z podręcznika polskiego dermatologa Mariana Grzybowskiego z 1948 roku. Łuszczyca brudźcowa, ze względu na obecność hiperkeratotycznych strupów i łusek na podłożu zapalnym, jest w ww. podręczniku zdefiniowana jako zadawniona postać łuszczycy wysiękowej.

Zmiany skórne w przebiegu łuszczycy brudźcowej, lokalizują się najczęściej w obrębie pachwin, pach, w okolicach szpary pośladkowej, w zgięciach kolanowych, łokciowych, jak również na stopach i dłoniach. Pojedyncza zmiana skórna ma obraz kliniczny przypominający brudziec kiłowy – stąd nazwa. Paznokcie są często objęte procesem chorobowym, natomiast w przypadkach bardziej nasilonych zmianom skórnym mogą towarzyszyć dolegliwości stawowe.

Ze względu na charakterystyczny obraz kliniczny diagnostyka tej postaci łuszczycy nie sprawia trudności, natomiast dużym problemem jest jej leczenie. W przypadku decyzji o leczeniu miejscowym podstawą są preparaty złuszczające, tj. maści z siarką i kwasem salicylowym lub mocznikiem, aplikowane przed zastosowaniem leczenia redukującego i przeciwzapalnego. Ze względu jednak na częste występowanie zmian w okolicach wyprzeniowych stosowanie leczenia miejscowego może być bardzo utrudnione z uwagi na łatwe drażnienie tych okolic. Niezalecane są np. pochodne cygnoliny i dziegcie. Rekomenduje się natomiast inhibitory kalcyneuryny oraz glikokortykosteroidy miejscowe o małej i średniej mocy. Alternatywnie, lecz także ostrożnie, można zastosować pochodne witaminy A oraz D, jednak w wielu przypadkach korzystniejsze jest leczenie ogólne.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Kobyle mleko na łuszczycę?

Odpowiednie odżywianie w łuszczycy jest sprawą zdecydowanie podstawową. Równie ważne jest jednak to, jakie składniki odżywcze skóra otrzymuje od wewnątrz. Produktem, który jak utrzymują dermatolodzy pomaga w nawilżaniu skóry od wewnątrz, jest właśnie kobyle mleko. 

Kobyła to jedyne ze zwierząt hodowlanych, które wytwarza mleko typu albuminowego, a więc bardzo podobnego w składzie do mleka kobiecego. Ze względu na to, że mleko takie nie powoduje działań niepożądanych, w niektórych krajach (np. w Niemczech i we Francji) podaje się je niemowlętom uczulonym na mleko krowie.

big__Proskin2
Kobyle mleko w płynnej postaci jest praktycznie niedostępne, dlatego zainteresowane osoby muszą poszukać alternatywy w postaci kapsułek.

Z badań wynika, że kobyle mleko bardzo dobrze wpływa także na skórę, szczególnie u osób chorych na łuszczycę. Zawarte w kobylim mleku naturalne substancje zapewniają skórze łuszczycowej optymalne nawilżenie, poprzez odpowiednie nawodnienie błon komórkowych, które przekłada się z kolei na zwiększenie napięcia oraz elastyczności skóry. Warto również zwrócić uwagę na to, iż długotrwałe spożywanie mleka kobylego prowadzi do wzrostu odporności, oraz zmniejszenia ilości i wielkości stanów zapalnych w organizmie, co dla osób chorych na łuszczycę może mieć szczególnie duże znaczenie.

Więcej informacji na temat suplementów diety zawierających kobyle mleko znajdziecie na stronie: http://sklep-drmichaels.com.pl/suplement-diety-proskin-lf.html 

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Szansa na lepsze leczenie dla chorych na Łuszczycowe Zapalenie Stawów

Komisja Europejska wydała w styczniu tego roku pozwolenie na stosowanie sekukinumabu w leczeniu osób chorujących m.in. na łuszczycowe zapalenie stawów (ŁZS).

Sekukinumab jest pierwszym, dopuszczonym do obrotu w Europie lekiem, należącym do nowej klasy inhibitorów interleukiny 17A (IL-17A) dla ŁZS. To kolejne wskazanie terapeutyczne dla tego leku – wcześniej został dopuszczony do obrotu, jako terapia pierwszego rzutu w leczeniu ogólnym umiarkowanej i ciężkiej postaci łuszczycy plackowatej.

1
Nowoczesny lek na Łuszczycowe Zapalenie Stawów, już wkrótce zostanie wprowadzony na terenie Unii Europejskiej

David Epstein, prezes Novartis Pharmaceuticals – firmy odpowiedizalnej za wprowadzenie leku, tak komentuje decyzję KE:

Duże korzyści terapeutyczne, które były obserwowane podczas przeprowadzonych przez nas badań klinicznych sugerują, że sekukinumab daje szansę na zatrzymanie progresji choroby, zapobiegając w ten sposób bólowi i niepełnosprawności (…) Pozytywne decyzje Komisji Europejskiej oznaczają, że Europejczycy chorujący na zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa i łuszczycowe zapalenie stawów, mogą odnieść korzyści ze stosowania leków biologicznych nowej generacji mających potencjał ku temu, aby stać się nowym standardem leczenia tych częstych, lecz nieefektywnie leczonych schorzeń zapalnych.

Ostatnio przeprowadzone badania kliniczne udowodniły, że sekukinumab w znaczący sposób redukuje objawy przedmiotowe i podmiotowe ŁZS już pomiędzy pierwszym, a trzecim tygodniem stosowania, zaś efekt ten utrzymuje się przez ponad dwa lata. U 84 proc. chorujących na ŁZS leczonych przy użyciu sekukinumabu, nie doszło do progresji uszkodzeń, odpowiednio: kręgosłupa i stawów, co przez dwa lata było oceniane za pomocą badania radiologicznego.

W ramach badań klinicznych w różnych wskazaniach, sekukinumabem leczonych było około 9 600 pacjentów. Po wprowadzeniu do obrotu, lek zastosowano u ponad 12 500 pacjentów. Udowodniono, że profil bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego, był spójny z wynikami badań klinicznych obejmujących zastosowanie leku w różnych wskazaniach. Sekukinumab został dopuszczony do leczenia aktywnego ŁZS u dorosłych pacjentów w monoterapii lub w skojarzeniu z metotreksatem, gdy odpowiedź na wcześniej stosowane leki modyfikujące przebieg choroby była niewystarczająca.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.