Blog o Łuszczycy

Metody leczenia łuszczycy, badania nad łuszczycą, artykuły oraz informacje. Zapraszam do czytania i komentowania.

Blog o Łuszczycy - Metody leczenia łuszczycy, badania nad łuszczycą, artykuły oraz informacje. Zapraszam do czytania i komentowania.

Domowe sposoby na leczenie łuszczycy

Jakiś czas temu natrafiłem w sieci na ciekawy artykuł, w którym znalazłem kilka wcześniej nie znanych mi sposobów, na niekonwencjonalne leczenie łuszczycy w domowym zaciszu. Poniżej moje podsumowanie kilku najciekawszych fragmentów:

Nawilżanie powietrza

Wielokrotnie udowodniono, że stan skóry z łuszczycą można poprawić, dbając o odpowiednią wilgotność powietrza. W ten sposób możemy zapobiec wysuszeniu naskórka, co jest często bezpośrednią przyczyną powstawania zmian. Nawilżanie powietrza to również odpowiedni sposób, żeby zachować wysoką elastyczność i sprężystość skóry.

 

Ocet jabłkowy na łuszczycę

Ocet jabłkowy pomaga w odchudzaniu, wspomaga walkę z candida, dodaje energii oraz poprawia samopoczucie. Jest wskazany również do usuwania zmian na skórze. Ocet jabłkowy ma działanie przeciwzapalne, przeciwbakteryjne i regenerujące. Można go aplikować nawet bezpośrednio na podrażnione, swędzące partie skóry. Ocet jabłkowy kupimy w każdym sklepie. Podobno nie jest trudno go przygotować również samodzielnie w domu…z ogryzków po jabłkach.

aloes na łuszczycę

Sok z aloesu skuteczny w łagodzeniu objawów łuszczycy?

Sok z aloesu na łuszczycę

Gdy chorujemy na łuszczycę, warto mieć pod ręką aloes, który  jest niezastąpiony w przypadku chorób skóry. Przede wszystkim dlatego, że świetnie koi i przynosi ulgę podrażnionej skórze. Poza tym wykazuje właściwości chłodzące, co poprawia samopoczucie oraz przeciwzapalne, co pozwala walczyć z problemem.

 

Gorąca kąpiel tylko z dodatkami nawilżającymi

Dermatolodzy nie zalecają korzystania z ciepłej kąpieli, gdy borykamy się z łuszczycą, by nie pogłębić problemu ze skórą. Są jednak metody, by i wilk był syty i owca cała. Jakie? Do wody zaleca się dodanie oleju mineralnego, mleka kokosowego, oliwy z oliwek. Te niejako neutralizują drażniące działanie wody, łagodzą i koją w trakcie kąpieli.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Opracowano sposób na prognozowanie wystąpienia łuszczycy

Czy można skutecznie prognozować wystąpienie łuszczycy, zanim jeszcze pojawią się pierwsze fizyczne objawy choroby? Jeszcze do niedawana tego typu  diagnoza nie była możliwa, jednak najnowsze wyniki badań sugerują, iż już wkrótce wczesne identyfikowanie zagrożenie ze strony choroby, może stać się faktem. 

W wielu badaniach potwierdzono  związek między występowaniem łuszczycy a zagrożeniem chorobami sercowo-naczyniowymi. Mechanizm tej zależności wciąż pozostaje nieznany, jednak zaobserwowano, iż u pacjentów ze szczególnie podwyższonym ryzykiem chorób sercowo-naczyniowych występuje często tzw. nadekspresja osteopntyny, czyli zwiększenia ilości białka osteopontyny na powierzchni komórki. Tego typu nadekspresja zależy m.in. od selenu, pierwiastku który jest zaangażowany w regulację białka. Próbę wyjaśnienia powyższych zależności oraz ich ewentualny związek z występowaniem łuszczycy, podjęli irańscy badacze.

test na łuszczycę

Czy już wkrótce powstanie skuteczny „test na łuszczycę”?

 

Wyniki ich badań zostały opublikowane w Clinical and Experimental Dermatology. Autorzy pracy chcieli sprawdzić, jaki jest poziom osteopontyny, selenu oraz prolaktyny u osób z łuszczycą, oraz określić związek między badanymi markerami a stanem metabolicznym. Do badania zakwalifikowano 40 pacjentów z łuszczycą oraz 40 zdrowych osób odpowiednich im względem wieku i rozkładu płci do grupy kontrolnej. W testach wykazano, że nie występują znaczące różnice między średnim poziomem selenu oraz prolaktyny w obu grupach.

Okazało się jednak, że u osób z łuszczycą poziom osteopontyny był znacząco wyższy niż u zdrowych uczestników badania. Autorzy pracy wnioskują więc, że wysokie stężenie osteopontyny w surowicy może być czynnikiem użytecznym w prognozowaniu wystąpienia łuszczycy – już wkrótce fakt ten może być wykorzystany do przygotowania testów prognozujących możliwość wystąpienia łuszczycy.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Leczenie biologiczne może zwiększać ryzyko ciężkich zakażeń

Jak pokazują badania, leczenie biologiczne łuszczycy może zwiększać ryzyko ciężkich zakażeń. Przy niektórych lekach ryzyko wystąpienia skutków niepożądanych może być wyższe, a przy niektórych nieco niższe.

Z artykułu opublikowanego na lamach JAMA Dermatology dowiemy się, które z biologicznych leków stosowanych w łuszczycy wiążą się z wyższym ryzykiem wystąpienia poważnych zakażeń u leczonych osób. W świetle przedstawionych wyników adalimumab oraz infliksimab wiążą się z wyższym ryzykiem w porównaniu do leków podawanych w terapii konwencjonalnej. Natomiast w przypadku ustekinumabu oraz etanerceptu nie wykazano, aby występował znaczący wzrost ryzyka zakażeń.

Do uczestnictwa w badaniu kwalifikowano dorosłe osoby z łuszczycą, leczonych tradycyjnymi metodami systemowymi lub lekami biologicznymi. Dane były zbierane od czerwca 2007 do sierpnia 2013. Łącznie przeanalizowano przebieg leczenia u 11 466 chorych osób z łuszczycą. Skumulowany odsetek poważnych zakażeń wynosił 1,45 na 100 pacjentów. Do najczęściej odnotowywanych zakażeń należały zapalenia płuc oraz zapalenia tkanki łącznej.

Autorzy pracy wskazują również, że ryzyko infekcji było wyższe w przypadku osób starszych. Do czynników ryzyka mają należeć także: towarzysząca cukrzyca, palenie papierosów oraz występowanie wcześniejszych zakażeń i ekspozycja na infliksimab lub adalimumab.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Wpływ leczenia biologicznego łuszczycy na zmiany w pracy serca?

Badacze potwierdzili związek łuszczycy z występowaniem zwiększonego ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych. Temat poruszaliśmy na naszym blogu we m.in. wpisach: Łuszczyca a choroba wieńcowa oraz Związek łuszczycy z nadciśnieniem tętniczym? Wciąż jednak niewiele natomiast wiadomo o zaburzeniach pracy serca oraz potencjalnych zmianach w jego działaniu podczas leczenia biologicznego pacjentów z łuszczycą.

serce łuszczyca

Jak terapia biologiczna wpływa na serce Łuszczyka?

 

Czy leki biologiczne stosowane w terapii łuszczycy wpływają na pracę serca?

Odpowiedź na powyższe pytanie przedstawili lekarze z Dani na łamach prestiżowego magazynu Journal of the European Academy of Dermatology and Venereology. Przeprowadzone przez nich badania zostały oparte są na analizie danych zebranych od 18 pacjentów leczonych biologicznie z powodu łuszczycy. Między listopadem 2013 a majem 2014 uczestnicy przechodzili dokładne badania lekarskie, włączając w to testy laboratoryjne oraz badania echokardiograficzne. Badania były przeprowadzane na początku terapii oraz po 3 miesiącach leczenia.

Na podstawie wyników echokardiograficznych badacze stwierdzili, że praca serca uległa poprawie podczas leczenia biologicznego łuszczycy. Właściwie dobrana terapia biologiczna ma może więc wiązać się nie tylko z poprawą w ocenie PASI, ale także z poprawą pracy serca. 

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Łuszczyku uważaj na pozaskórne objawy choroby!

Naukowcy przypominają o konieczności przeprowadzania cyklicznych badań okulistycznych u pacjentów z łuszczycą. Na łamach International Opthalmogology opublikowano niedawno badania, z których wynika, iż poza typowymi skórnymi objawami, pacjenci z łuszczycą mogą doświadczać także problemów związanych z narządem wzroku. Co więcej, opisane problemy ze wzrokiem mogą dotyczyć nawet 10% chorych na łuszczycę! częściej u mężczyzn.

oczy łuszczyca

Jak pokazują wyniki cytowanych poniżej badań, problemy z oczami mogą dotyczyć nawet co 10-go Łuszczyka!

Włoscy naukowcy z Ankony porównywali wyniki 32 zdrowych uczestników i 32 pacjentów chorujących na łuszczycę, oraz sprawdzali jak wpływa na nich 12-tygodniowa terapii immunosupresyjna. Badania okulistyczne dotyczyły natomiast zajęcia powierzchni narządu wzroku, oraz związanych z nimi zmian siatkówkowych.

Związek łuszczycy z chorobami oczy

Wyniki w testach okulistycznych, oraz w badaniu czasu przerwania filmu łzowego, w grupie chorych z łuszczycą były znacząco gorsze niż w grupie kontrolnej. Osoby z łuszczycą częściej także prezentowały przekrwienie spojówek. Co więcej, w grupie tej wykazano także znaczącą korelację między oceną PASI a gorszymi wynikami testów okulistycznych.

Na podstawie otrzymanych wyników, autorzy pracy podkreślają, jak ważne jest okresowe wykonywanie badań okulistycznych u osób z łuszczycą, do których także zachęcamy!

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

ABC w Łuszczycy: istotne pojęcia

Osoba chora na łuszczycę, może zatknąć się z wieloma terminami medycznymi, których znaczenie zapewne wyda się początkowo niejasne. Poniżej prezentujemy więc listę podstawowych pojęć, które w naszej opinii mogą wzbudzić pewne wątpliwości u osób w początkowej fazie leczenia łuszczycy.

• łuszczyca pospolita – najpopularniejsza postać łuszczycy, której odmianę stwierdza się nawet u 90 proc. chorych na łuszczycę. W łuszczycy pospolitej skóra (najczęściej na łokciach, kolanach i głowie) pokryta jest swędzącymi zmianami w postaci srebrnobiałej łuski.

• łuszczyca paznokci – jest często mylona z grzybicą. Do jej objawów zaliczamy m.in. żółto-brązowe plamy pod paznokciami, bruzdy i rozwarstwienia paznokci.

• łuszczyca stawowa (inaczej łuszczycowe zapalenie stawów) – mamy z nią do czynienia wtedy, kiedy zmiany zapalne atakują stawy, często prowadząc do ich unieruchomienia.

• proliferacja naskórka – to gwałtowne mnożenie się komórek naskórka. U chorego na łuszczycę komórki te mnożą się osiem razy szybciej niż u zdrowych osób. Taka proliferacja jest przyczyną nawarstwiania naskórka, czyli powstawania zmian przypominających łuski.

• pierwotne przyczyny łuszczycy – według światowej sławy specjalisty od łuszczycy, doktora Michaela Tiranta, twórcy preparatów Dr Michaels są to: fenomen Koebnera, czyli występowanie zmian skórnych tam, gdzie doszło do uszkodzenia naskórka, infekcje bakteryjne i wirusowe, a także reakcje między lekami.

• wtórne przyczyny łuszczycy – doktor Tirant zalicza do nich stres, niewłaściwą dietę, alkohol i używki oraz odwodnienie organizmu. W przeciwieństwie do pierwotnych przyczyn – wtórne nie powodują wystąpienia choroby, ale nasilają jej objawy.

• wskaźnik PASI (inaczej indeks PASI czyli Psoriasis Area and Severity Index) – określa stopień nasilenia łuszczycy u chorego. Indeks może wynosić od 0 do 72, gdzie 0 to brak objawów łuszczycy, a 72 – maksymalne nasilenie zmian łuszczycowych.

• remisja – okres, w którym objawy choroby nie występują przez dłuższy czas. W przypadku łuszczycy remisja trwać może nawet kilka lat.

• leczenie farmakologiczne łuszczycy – leczenie za pomocą maści lub leków doustnych. W 70 proc. przypadków łuszczycy wystarczające okazuje się leczenie miejscowe (stosuje się wówczas maści: mocznikową, solankową, salicylową, dziegcie, cygnolinę lub maści sterydowe czy pochodne witaminy A), w cięższych przypadkach konieczne jest leczenie ogólne (z zastosowaniem między innymi retinoidów, antybiotyków lub leków biologicznych).

• fototerapia – leczenie poprzez naświetlanie promieniami UVA i UVB, które może być poprzedzone podaniem związków fotouczulających z grupy psolarenów (wtedy mamy do czynienia z fotochemioterapią). Wykorzystuje się ją wówczas gdy leczenie zewnętrzne nie przynosi efektów.

• dermokosmetyki – preparaty z połączenia medycyny i kosmetyki, przeznaczone do stosowania zewnętrznego. Występują w postaci np. żelu, maści, odżywki czy mydła. Posiadają właściwości złuszczające, zmniejszają zaczerwieniania, podrażnienia, likwidują świąd skóry. Ze względu na brak sterydów w składzie, mogą być z powodzeniem stosowane przez długi czas.

• balneoterapia – metoda leczenia wykorzystująca kąpiele solankowe oraz kąpiele słoneczne, czyli opalanie. Chorym na łuszczycę szczególnie polecane się kąpiele w Morzu Martwym.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Akupunktura pomocna w leczeniu łuszczycy?

Konwencjonalne leczenie łuszczycy nie zawsze przynosi oczekiwane rezultaty, dlatego wielu pacjentów szuka alternatywnych metod radzenia sobie ze zmianami chorobowymi. Znanych jest wiele skutecznych metod niekonwencjonalne leczenie łuszczycy, warto się więc zastanowić czy do takich metod można zaliczyć także akupunkturę, która przecież od setek lat z powodzeniem stosowana jest w medycynie wschodu, jako remedium na szereg różnorakich dolegliwości. Grupa naukowców postanowiła rozwiązać powyższy problem na podstawie analizy dostępnych na ten temat badań, i ustalić jednoznaczną odpowiedź na pytanie, czy akupunktura jest skuteczna w leczeniu łuszczycy?

Przebieg badania

Autorzy analizy skrupulatnie przeszukali medyczne bazy w celu wyłonienia prospektywnych, randomizowanych badań zajmujących się przedstawionym problemem. W efekcie udało im się znaleźć 6 prac, które spełniały określone przez nich kryteria, a w których łącznie uczestniczyło 522 pacjentów. Do dalszych analiz jednak włączono tylko 5 badań. Wyniki przeprowadzonej przez naukowców analizy, zostały przedstawione w niedawno opublikowanym artykule: Research in Complementary Medicine Acupuncture Therapies for Psoriasis Vulgaris: A Systematic Review of Randomized Controlled Trials.

akupunktura łuszczyca

Czy akupunktura może być skuteczna w leczeniu łuszczycy?

Wyniki analizy
Z uwagi na dużą różnorodność stosowanych interwencji, działań służących do porównywania skuteczności metod i zgłaszania wyników, nie było możliwe wykonanie rzetelnej metaanalizy. Natomiast wyniki pojedynczych badań pozostają sprzeczne. Różne rezultaty widać szczególnie przy porównywaniu oceny wg PASI, redukcji zmian skórnych oraz odsetka nawrotów. Część z badań wskazuje jednak na pewne pozytywne rezultaty stosowania akupunktury u pacjentów z łuszczycą. Wnioski te jednak są ograniczone ze względu na małą liczbę odpowiednich prac klinicznych oraz ich niejednoznaczne wyniki.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Czy zakażenie przewodu pokarmowego wpływa na przebieg łuszczycy?

W ostatnim czasie można znaleźć wiele doniesień naukowych, dotyczących wpływu zakażenia przewodu pokarmowego bakterią Helicobacter pylori, na przebieg łuszczycy. Do kolejnych doniesień na ten temat, dotarłem za pośrednictwem  International Journal of Dermatology. W czasopiśmie opublikowano wyniki ciekawego badania przeprowadzonego przez włoskich naukowców, w którym oceniano związek między zakażeniem H. pylori a ciężkością łuszczycy. Artykuł został opublikowany pod tytułem: Helicobacter pylori infection in psoriasis: results of a clinical study and review of the literature.

Metodologia i przebieg badania

W badaniu tym wykorzystano dane dotyczące 210 pacjentów dermatologicznych, oraz 150 osób zdrowych z grupy kontrolnej. U uczestników badania wykonywano urazowe testy oddechowe na początku pracy. U wszystkich chorych z łuszczycą zastosowano jako metodę leczniczą fototerapię a u tych, u których potwierdzono infekcję H. pylori zaplanowano także tygodniową terapię eradykacyjną i ponownie oceniono ich stan kliniczny po 4 tygodniach.

H_pylori łuszczyca

Helicobacter pylori to bakteria, która może prowadzić do występowania wielu chorób górnego odcinka przewodu pokarmowego, w tym wrzodów żołądka i dwunastnicy, a nawet raka żołądka. 

 

Wyniki badania

Po zebraniu i przeanalizowaniu wszystkich zebranych w trakcie badania informacji okazało się, że częstość występowania zakażenia H. pylori była nieznacznie wyższa wśród osób z łuszczycą (20,27 vs 22%). U pacjentów – nosicieli H. pylori, łuszczyca miała przebiegać jednak w bardziej agresywny sposób – w ocenie PASI otrzymywali oni 17.9 ± 7.1 w porównaniu do 13.7 ± 6.9  w grupie osób z bez zakażenia H. pylori. Dodatkowo, osoby które pomyślnie przeszły eradykację H. pylori odnotowywały również większą poprawę kliniczną łuszczycy.

Wnioski

W cytowanym badaniu nie wykazano, aby zakażenie H. pylori występowało znacząco częściej wśród pacjentów z łuszczycą. Potwierdzono natomiast, że w przypadku współistnienia z tą chorobą, zakażenie H. pylori może negatywnie wpływać na jej przebieg.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Co Łuszczycy wiedzą o swojej chorobie?

W środowisku medycznym nie ma wątpliwości co do tego, iż posiadanie przynajmniej podstawowej wiedzy dotyczącej przechodzonej choroby, może znacząco usprawnić proces leczenia. Duńscy lekarze postanowili więc sprawdzić, na ile pacjenci z łuszczycą są świadomi zagrożeń związanych z ich chorobą. Wyniki ich pracy opublikowano w prestiżowym czasopiśmie Clinical and Experimental Dermatology.

Metodologia badania

Aby sprawdzić stan świadomości pacjentów zagrożeń związanych z łuszczycą, przeprowadzono badanie testowe w grupie 218 dorosłych chorych. Osoby badanie otrzymały do rozwiązanie kwestionariusz testowy, w którym pytano o m.in. o możliwy przebieg choroby, potencjalne zagrożenia wynikające z zachorowania na łuszczycę oraz choroby współistniejące z łuszczycą. Rozkład wieku przebadanych osób mieścił się w przedziale od 18 do 83 lat, a średnia wieku wynosiła 45,5 roku.

wiedza o łuszczycy

Posiadanie przynajmniej podstawowej wiedzy dotyczącej przechodzonej choroby, może znacząco usprawnić proces leczenia.

Wyniki badania

Po przeanalizowaniu zebranych danych okazało się, że pacjenci są stosunkowo dobrze poinformowani odnośnie samej choroby skórnej – w testach osiągano wyniki od 74,2 do 99,1% prawidłowych odpowiedzi. W przypadku zapalenia stawów odsetek poprawnych odpowiedzi sięgał 88% a depresji – 41,7%.

Niestety, pacjenci wykazali się słabą wiedzą związaną z zagrożeniami miażdżycowo – zakrzepowymi oraz zespołem metabolicznym – odsetek poprawnych odpowiedzi w tym przypadku wynosił tylko 11,9-15,3%.

Warto zauważyć także, że osoby leczone preparatami biologicznymi miały silniejsze poczucie bycia dobrze poinformowanymi w porównaniu do osób leczonych w inny sposób. Lepszy stan wiedzy cechował również chorych, którzy należeli do stowarzyszeń pacjentów. Było to szczególnie widoczne w przypadku wiedzy dotyczącej depresji, nadciśnienia oraz cukrzycy i otyłości.

Wnioski

Wyniki badania pokazały, że Łuszczycy w zdecydowanej większości mają dobrą podstawową wiedzę o swojej chorobie. Chorym brakuje jednak szczegółowych informacji dotyczących m.in. zagrożeń związanych z przebiegiem łuszczycy. Zagadnieniem, które sprawia najwięcej problemów pacjentom, jest ryzyko i prewencja zespół metaboliczny w łuszczycy oraz powikłania czynniki miażdżycowo-zakrzepowe w łuszczycy

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Łuszczyca zwiększa ryzyko zachorowania na celiakię?

Dotarliśmy do ciekawej analizy czasopisma Dermatology, w której autorzy próbują odpowiedzieć na pytanie, czy łuszczyca jest powiązana ze zwiększonym ryzykiem zachorowania na chorobę trzewną (celiakię).

Włoscy naukowcy w swej analizie uwzględnili 218 chorych z rozpoznaną łuszczycą, oraz 264 osoby stanowiące grupę kontrolną. U wszystkich chorych przeprowadzono diagnostykę serologiczną w kierunku celiakii. W przypadku dodatniego wyniku badania serologicznego, uzupełniano badania o ocenę endoskopową oraz histologiczną.

Celiakię rozpoznano łącznie u 9 osób: 8 w grupie Łuszczyków i tylko jedną w grupie kontrolnej. Następnie u wszystkich pacjentów wdrożono dietę bezglutenową, a po sześciu miesiącach dokonano oceny klinicznej chorych. Analiza wykazała, że u zdecydowanej większości chorych zastosowanie diety bezglutenowej doprowadziło do istotnej poprawy zmian skórnych w przebiegu łuszczycy. 

Jak podsumowują autorzy, częstość występowania celiakii w grupie osób chorujących na łuszczycę jest istotnie większa niż w populacji ogólnej. Zastosowanie diety bezglutenowej doprowadza u tych chorych do istotnej poprawy klinicznej w zakresie choroby skóry.
Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.