Badanie: Czynniki upośledzające jakość życia chorych na łuszczycę cz. 2

W ostatnim wpisie pisałem o metodologii badania: „ZASTOSOWANIE OCENY JAKOŚCI ŻYCIA CHORYCH NA ŁUSZCZYCĘ W PRAKTYCE LEKARSKIEJ”, którego autorami jest zespół naukowców z Kliniki Chorób Wewnętrznych, Metabolicznych i Dietetyki Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu: Alina Kalinowska, Michał Michalak i Mariola Pawlaczyk. W dzisiejszym wpisie przedstawię wyniki oraz wnioski z badania.

Wyniki badania

Średnia wartość PASI wynosiła 15,2; zaś skrajne wartości od 0,3 do 41,9, przy pełnym zakresie wartości dla tej skali od 0 do 72. Według zaleceń Schmitta i Wozela wskaźnik PASI poniżej 7 oznaczał łagodny stopień zaawansowania łuszczycy, od 7 do 12 umiarkowany i powyżej 12 stopień ciężki.

Spośród badanych 120 chorych 22% wykazywało objawy depresyjne, stwierdzone za pomocą BDI. Objawy depresyjne były rozpoznawane, gdy wynik ankiety BDI wynosił powyżej 10 punktów. Wyniki mieściły się w zakresie od 0 do 24 punktów. Średnia wartość punktów wynosiła 6,55.

Łuszczyca mocno lub bardzo mocno obniżała satysfakcję i komfort życia u 63% chorych. Dla 35% wpływ ten był odczuwalny, ale w mniejszym stopniu. Tylko 2% badanych odpowiedziało, że choroba nie wpływa negatywnie na zadowolenie z życia. Stwierdzono istotnie wyższą jakość życia oceną według kwestionariusza DLQI (p < 0,001) oraz rzadsze występowanie objawów depresyjnych (p = 0,001) u pacjentów, u których negatywny wpływ łuszczycy na zadowolenie z życia był mały lub żaden w porównaniu z chorymi, u których choroba w dużym stopniu zmniejszała satysfakcję z życia. Nie stwierdzono natomiast zależności między stopniem wpływu łuszczycy na zadowolenie z życia a stopniem zaawansowania zmian skórnych.

Prawie dwie trzecie badanych osób przyznały, że łuszczyca w bardzo dużym stopniu wpływa na sposób i rodzaj ich ubioru, 28% chorych stwierdziło, że tylko w niewielkim lub umiarkowanym stopniu dostosowują strój do stanu skóry, a 8% chorych w ogóle nie zwracało uwagi na dobór ubrania w celu ukrycia objawów łuszczycy. Pacjenci, którzy chcieli zamaskować zmiany strojem, mieli gorszą jakość życia i częściej objawy depresyjne.

Łuszczyca powodowała przykre doznania fizyczne o bardzo dużym stopniu u 18% chorych, dużym u 37%, umiarkowanym lub małym u 44%. Tylko u jednego pacjenta objawy choroby nie wywoływały dyskomfortu fizycznego.

Pacjenci byli pytani w jakim stopniu łuszczyca jest przyczyną nieprzyjemnych zachowań ze strony otoczenia. Co ósmy pacjent odczuwał nasilenie negatywnych reakcji w bardzo dużym stopniu, 28% chorych w dużym, a 46% badanych osób w stopniu średnim. Choroba nie była przyczyną braku akceptacji ze strony otoczenia u 15% pacjentów. Pacjenci, którzy twierdzili, że choroba nie powoduje lub przyczynia się w umiarkowanym stopniu do negatywnych reakcji ze strony otoczenia, mieli istotnie wyższą jakość życia, określoną wskaźnikiem DLQI oraz rzadsze objawy depresyjne w porównaniu z osobami, które ten wpływ określały jako duży i bardzo duży.

Więcej wyników badania w kolejnym wpisie.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

 

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *