Aktualne programy lekowe dla Łuszczyków

Aktualne programy lekowe dla Łuszczyków
Rate this post

Program lekowy to świadczenie gwarantowane przez Ministerstwo Zdrowia. Leczenie tego typu prowadzone jest, w wybranych jednostkach chorobowych, i obejmuje ściśle zdefiniowaną grupę pacjentów, w tym Łuszczyków. 

Pacjenci zakwalifikowani do programów lekowych, są zgodnie z ustawą leczeni w Polsce bezpłatnie, we wskazanych placówkach NFZ. Decyzję o kwalifikacji podejmuje lekarz placówki posiadającej kontrakt w tym zakresie – w oparciu o szczegółowe kryteria włączenia do programu.

Programy lekowe dla leczenia łuszczycy, przygotowywane są przez Ministerstwo Zdrowia.

Treść każdego programu lekowego jest publikowana jako załącznik do obwieszczenia Ministra Zdrowia w sprawie wykazu refundowanych leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych. Opis programu obejmuje:

  • kryteria kwalifikacji pacjenta do leczenia;
  • kryteria wyłączenia z programu;
  • schemat dawkowania leków;
  • sposób podawania leków;
  • wykaz badań diagnostycznych wykonywanych przy kwalifikacji pacjenta do programu oraz koniecznych do monitorowania leczenia.

Jak podawaliśmy w ostatnim wpisie na blogu, schematy leczenia Łuszczycy, oraz Łuszczycowego Zapalenia Stawów, zostały niedawno zaktualizowane, a wraz z nimi Programy Lekowe dla poszczególnych form Łuszczycy. Aktualne programy lekowe, są już dostępne na stronie Ministerstwa zdrowia pod adresem: http://www.mz.gov.pl/leki/refundacja/programy-lekowe/ w zakładce „choroby nieonkologiczne”. Warto zapoznać się z ww. programami, aby być w pełni świadomym aktualnych procedur, oraz metod leczenia różnych form łuszczycy.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Nowy schemat leczenia Łuszczycowego Zapalenia Stawów

Nowy schemat leczenia Łuszczycowego Zapalenia Stawów
Rate this post

Ministerstwo Zdrowia poinformowało właśnie, iż pacjenci znajdujący się w trakcie terapii łuszczycowego zapalenia stawów, powinni być leczeni na zasadach zaproponowanych przez Polskie Towarzystwo Reumatologiczne.

Od dnia 1 marca 2017 r. zmianie uległy kryteria „dobrej odpowiedzi” na leczenie, u pacjentów leczonych w ramach programu leczenia ŁZS. Zmiany zakładają, że niska aktywność choroby, powinna zostać osiągnięta po 6 miesiącach terapii, a czas leczenia przy pierwszym podawaniu substancji czynnej nie może być dłuższy niż 18 miesięcy. Zgodnie ze stanowiskiem Polskiego Towarzystwa Reumatologicznego, postępowanie z pacjentami w programie leczenia ŁZS (będącymi w trakcie terapii w momencie wprowadzenia zmian), powinno być analogiczne do postępowania „właściwego”, tzn., że u każdego pacjenta na pierwszej wizycie związanej z realizacją programu lekowego, leczenie powinno przebiegać według poniższego schematu:

U każdego pacjenta leczonego nieprzerwanie 18 miesięcy lub dłużej, leczenie powinno zostać wstrzymane z jednoczesną oceną aktywności choroby. W przypadku stwierdzenia niskiej aktywności choroby, zgodnie z kryteriami programu, leczenie może zostać uznane za skuteczne, a jeśli dojdzie do nawrotu aktywnej choroby, zgodnie z kryteriami programu, pacjent może ponownie rozpocząć leczenie substancją czynną, która wywołała niską aktywność choroby. W przypadku braku stwierdzenia niskiej aktywności choroby, terapia powinna zostać uznana za nieskuteczną, z jednoczesną zmianą leku na inny, lub zakończeniem leczenia zgodnie z kryteriami programu. U każdego pacjenta leczonego poniżej 90 dni należy dokonać oceny po 90 dniach terapii zgodnie z nowymi kryteriami programu. U każdego pacjenta leczonego powyżej 90 dni i poniżej 180 dni należy dokonać oceny po 180 dniach terapii zgodnie z nowymi kryteriami programu. U każdego pacjenta leczonego powyżej 180 dni, u którego przed 1 marca 2017 r. stwierdzono niską aktywność choroby po 180 dniach terapii należy uznać leczenie za skuteczne i kontynuować terapię zgodnie z nowymi kryteriami programu. U każdego pacjenta leczonego powyżej 180 dni, u którego przed 1 marca 2017 r. nie stwierdzono niskiej aktywności choroby po 180 dniach terapii leczenie od 1 marca 2017 r. może być kontynuowane pod warunkiem wykazania niskiej aktywności choroby na pierwszej wizycie związanej z wykonaniem programu odbywającej się po wejściu w życie nowych kryteriów odpowiedzi, w przypadku braku stwierdzenia niskiej aktywności choroby u tych pacjentów leczenie powinno zostać uznane za nieskuteczne z jednoczesną zmianą leku na inny lub zakończeniem leczenia zgodnie z kryteriami programu (brak niskiej aktywności choroby po 180 dniach przed 1 marca 2017 r. nie jest wystarczającym warunkiem uznania terapii za nieskuteczną, ponieważ przed 1 marca 2017 r. takie kryteria nie obowiązywały). U każdego pacjenta, który spełnia nowe kryteria odpowiedzi i kontynuacji leczenia od dnia 1 marca 2017 r. ankiety monitorujące powinny być wykonywane z częstotliwością określoną w aktualnie obowiązujących programach lekowych ŁZS.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Zapalenie błony naczyniowej oka może współwystępowac z łuszczycą

Zapalenie błony naczyniowej oka może współwystępowac z łuszczycą
Rate this post

Powszechnie wiadomo, iż wraz z łuszczycą stosunkowo często współwystępują inne dolegliwości. Spośród chorób współistniejących z łuszczycą, lekarze najczęściej stwierdzali nadciśnienie tętnicze (96,0%), zaburzenia gospodarki lipidowej (91,9%) oraz otyłość (77,8%).

Nie są to oczywiście jedyne znane choroby, które mogą współwystępować z łuszczycą (więcej na temat tego typu dolegliwości, znajdziecie w tym wpisie), a do ich grona naukowcy dołożyli niedawno także zapalenie błony naczyniowej oka. Wyniki z badań opublikowanych w JAMA Ophthalmology są w tej kwestii jednoznaczne u pacjentów z ciężką postacią łuszczycy oraz z umiarkowaną łuszczycą, u których występuje łuszczycowe zapalenie stawów, istnieje zwiększone ryzyko zapalenia błony naczyniowej oka.

Zapalenie błony naczyniowej oka, to zapalenie środkowej warstwy oka, składającej się z naczyniówki, ciałka rzęskowego i przesłony . Może obejmować również ciało szkliste.

Specjaliści ze szpitala Chang Gung Memorial w New Taipei, Tajwan przeanalizowali wyniki badań 147 954 osób z łuszczycą, i tyleż samo z grupy kontrolnej bez łuszczycy, pod kątem wystąpienia incydentu zapalenia błony naczyniowej oka. Badacze stwierdzili, że u pacjentów z ciężką postacią łuszczycy, u których występuje łuszczycowe zapalenie stawów ryzyko zapalenie błony naczyniowej oka wynosiło proporcjonalnie 1.90 do 3.02. Podobne zwiększone ryzyko zapalenie błony naczyniowej oka istniało także w grupie chorych z ciężką łuszczycą, ale bez łuszczycowego zapalenia stawów, i grupie z łagodną łuszczycą, której towarzyszyło łuszczycowe zapalenie stawów. Badacze nie zaobserwowali zwiększonego ryzyko zapalenia błony naczyniowej oka u pacjentów z łagodną łuszczycą, u których nie doszło do łuszczycowego zapalenie stawów.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Humira w leczeniu łuszczycy

Humira w leczeniu łuszczycy
Rate this post

Adalimumab to jeden z leków biologicznych, będący przeciwciałem monoklonalnym podawanym w formie wstrzyknięć podskórnych. Leki biologiczne to przyszłość leczenia łuszczycy, a adalimumab (nazwa handlowa Humira) jest tego najlepszym przykładem.

Ze względu na szerokie spektrum działania, lek biologiczny Humira jest jednym z najlepiej sprzedających się leków na świecie. Ponieważ silnie hamuje proces zapalny, stosuje się go w terapii wielu chorób autoimmunologicznych, m.in. w reumatoidalnym zapaleniu stawów, zesztywniającym zapaleniu stawów, chorobie Crohna, wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego.

Humira podawany jest w formie wstrzyknięć podskórnych.

Humira znajduje zastosowanie także w leczeniu łuszczycy plackowatej (szczególnie w terapii po nieudanym leczeniu metotreksatem i preparatami miejscowymi, łuszczycowego zapalenia stawów, a nawet łuszczycy paznokci. Badania wykazały, że lek może znacząco zmniejszyć objawy łuszczycowego zapalenia stawów w ciągu 3 miesięcy, i zredukować 75% związanych z nim objawów łuszczycy skóry w ciągu 6 miesięcy u większości pacjentów.

W grudniu 2016 roku wygasł patent na lek, co zapewne spowoduje otwarcie drzwi na działania konkurencji. Analitycy sugerują jednak, że pierwsze generyki, ze względu na trudności produkcyjne, mogą pojawić się na rynku dopiero w 2019 roku.

Głęboki objaw Köbnera w Łuszczycy

Głęboki objaw Köbnera w Łuszczycy
Rate this post

Objaw Köbnera polegający na tworzeniu się zmian skórnych, w miejscach powierzchownego urazu lub zadrapania, jest charakterystyczny dla łuszczycy skóry. Istnieje także pojęcie tzw. „głębokiego objawu Köbnera”, kiedy to uraz stawu jest czynnikiem wywołującym łuszczycowe zapalenie stawu.

Uważa się, iż u chorych z łuszczycą skóry, różne czynniki środowiskowe mogą przyczynić się do wystąpienia objawów zapalenia stawów. Wśród najbardziej powszechnych objawów tego typu, wymienia się infekcje, nawracające owrzodzenia, otyłość a także urazy wymagające interwencji medycznej – to własnie ten czynnik postanowili wziąć pod lupę brytyjscy badacze, aby zweryfikować jego wpływ na powstawanie ŁZS.

Na podstawie analizy danych pochodzących z rejestrów medycznych, wyłoniono grupę liczącą 15 416 pacjentów, z rozpoznaniem łuszczycy skóry i przebytym urazem fizycznym. W czasie wieloletniej obserwacji trwającej nawet do 7 lat, u 1010 pacjentów z grupy badawczej rozpoznano ŁZS. Na podstawie obliczeń statystycznych, u chorych z łuszczycę skórną po urazie fizycznym, stwierdzono istotnie wyższe ryzyko zachorowania na łuszczycowe zapalenie stawów. Następnie przeprowadzono dalsze analizy, dzieląc urazy ze względu na uszkodzoną strukturę: stawy, kości, nerwy i skóra. Okazało się, że urazy stawów i kości predysponują do zachorowanie na ŁZS, natomiast takiej zależności nie udowodniono dla urazów skóry i nerwów. Wyniki przedstawionego badania wspierają więc tezę o istnieniu tzw. „głębokiego objawu Köbnera”.

Autorzy badania podkreślają, iż zdefiniowanie czynników wpływających na zachorowanie na ŁZS u chorych z łuszczycą skórną, daje możliwość ich ewentualnego modyfikowania lub wdrożenia leczenia na wczesnym etapie choroby, co przekłada się na lepsze wyniki terapii.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Przypominamy: dieta skuteczna w walce z łuszczycą!

Przypominamy: dieta skuteczna w walce z łuszczycą!
Rate this post

Na łamach bloga kilkukrotnie poruszaliśmy już temat diety, jako skutecznej metody walki z objawami łuszczycy. Warto jednak po raz kolejny zagłębić się w temat diety łuszczycowej, tym razem w kontekście  niedawno opublikowanej książki „Odżywianie w łuszczycy. Wpływ diety na stan skóry”.

Autorka – dietetyk i farmaceutka Magdalena Kurzyp, za pośrednictwem ww. publikacji, dzieli się z czytelnikami dostępnymi badaniami, a także swoimi doświadczeniami z pacjentami zmagającymi się z problemem łuszczycy. Poniżej prezentujemy wybrane przez nas fragmenty wywiadu z autorką, które powinny zaciekawić wszystkich zainteresowanych tematem diety w łuszczy.

Łuszczyca jest chorobą ogólnoustrojową, która manifestuje się zmianami skórnymi i z tego powodu postrzegana jest jako choroba skórna. Jest ona również chorobą dietozależną. U osób chorujących na łuszczycę bardzo łatwo jest rozeznać, które produkty im nie służą, ponieważ natychmiast pojawiają się nowe wykwity i w związku z tym taki pacjent powinien wiedzieć, że tego akurat nie powinien jeść.(…)

W diecie chorych na łuszczycę jest jedna podstawowa restrykcja, tzn. nie powinno się jeść takich warzyw, które należą do grupy Solanaceae, czyli psiankowatych. Należy do nich ziemniak, pomidor, papryka, bakłażan, kolorowy pieprz, a także tytoń, który zdecydowanie pogarsza stan skóry. (…)

Dietetyk i farmaceutka Magdalena Kurzyp, autorka książki pt. „Odżywianie w łuszczycy. Wpływ diety na stan skóry”.

Dla osób chorych na łuszczycę ważne jest to, żeby dbać przede wszystkim o skórę i wątrobę. Mianowicie jest taka hipoteza przeciekającego jelita i mówi ona mniej więcej to, że u chorych na łuszczycę pewne substancje, które są niezdrowe i wręcz toksyczne dla organizmu, które nigdy u zdrowego człowieka nie opuszczają jelita ani całego przewodu pokarmowego, tylko fizjologicznie, nagle dostają się do krwi i z krwią wędrują do wątroby. (…)

Wraz z krwią rozprowadzane są po całym organizmie i wtedy już organizm mówi „stop”, bo za chwilę się zatruje. W związku z tym trzeba się pozbyć tego jak najszybciej i najkrótszą drogą. I taką drogą jest właśnie skóra. Stąd w skórze się pojawiają stany zapalne, łatwe do przerobienia się na zmiany skórne łuszczycowe. (…)

Skóra osób chorych na łuszczycę jest niezmiernie wysuszona, to jest suchość trzeszcząca, skóra ulega pęknięciom, zakażeniom. Jeżeli mamy dietę opartą o mięsa typu wieprzowina, to w skórze właściwej znajdują się głównie kwasy tłuszczowe nasycone, które nie potrafią utrzymać w niej cząstek wody. Z kolei mogą to zrobić kwasy tłuszczowe wielonienasycone, w związku z tym samo nawodnienie skóry jest zdecydowanie lepsze. I stąd też np. te osoby, które cierpią na łuszczycę, nie odczuwają tak dobitnie świądu, który nie pozwala im tak naprawdę żyć ani odpoczywać w czasie snu. (…)

Nie można też zapominać o wodzie. Osoby mające na co dzień kłopot z suchą skórą, a do tej grupy należą również chorzy na łuszczycę, powinny pilnować, by niezależnie od kawy, herbaty czy soków codziennie wypijać minimum dwa litry wody.Produktem, który z kolei pomaga w odżywianiu i nawilżaniu skóry od wewnątrz, jest mleko klaczy – jedynego ze zwierząt hodowlanych, które wytwarza mleko typu albuminowego, a więc podobne do kobiecego.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Raport: problemy i potrzeby pacjentów z łuszczycą cz. 2

Raport: problemy i potrzeby pacjentów z łuszczycą cz. 2
Rate this post

W poprzednim wpisie na blogu, przedstawiliśmy nasze wnioski, z ciekawego raportu z badania przeprowadzonego w ramach projektu „Jak leczeni są Polacy — problemy i potrzeby pacjentów z łuszczycą”, dziś kolejna część podsumowania. 

Jak pokazują wyniki badania, koszty społeczne i ekonomiczne związane z łuszczycą są znaczące. Blisko połowa ankietowanych musiała zmienić swoje plany zawodowe, ze względu na częste absencje chorobowe – Łuszczyca jest pod tym względem na drugim miejscu wśród chorób dermatologicznych. Zwraca się uwagę, iż jest to nie tylko problem osób chorych, lecz ogółu społeczeństwa, gdyż wpływa pośrednio na generowanie w skali kraju olbrzymich kosztów systemowych.

Pacjenci uczestniczący w badaniu, poświęcają średnio aż 58,5 dnia wolnego w ciągu roku, na sprawy związane z leczeniem łuszczycy. 9,75 dnia w roku przebywają na zwolnieniach lekarskich, a trzy dni z roku zabierają im wymagane hospitalizacje. Wydatki związane z łuszczycą stanowią średnio 16 proc. budżetu domowego, co w skali rocznej daje ponad 2500 zł. Zachorowanie na łuszczycę, znacząco wpływa więc także na standard życia chorych oraz ich rodzin.

Pacjenci biorący udział w badaniu przyznali, że dużym problemem zwłaszcza w początkowych etapach zachorowania, jest dla nich gromadzenie informacji o przebiegu łuszczycy, poradniach specjalistycznych, rodzajach terapii, itp. W większości ankietowani mieli problemy ze znalezieniem zrozumiałych i łatwo dostępnych informacji – aż 46 procent ankietowanych oceniło dostęp do informacji jako zły. W 63 procent przypadków źródłem informacji jest internet. Jedynie dla 13 procent pacjentów, osobą, która wyczerpująco poinformuje o problemie zdrowotnym i metodach jego leczenia, jest lekarz.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Raport: problemy i potrzeby pacjentów z łuszczycą cz. 1

Raport: problemy i potrzeby pacjentów z łuszczycą cz. 1
Rate this post

W kolejnym wpisie na blogu, chcielibyśmy podzielić się z Wami wnioskami, z ciekawego raportu dotyczącego problemów pacjentów z łuszczycą, który zwrócił ostatnio naszą uwagę. 

Badanie w ramach projektu „Jak leczeni są Polacy — problemy i potrzeby pacjentów z łuszczycą”, zostało przeprowadzone w grudniu 2016 roku, za pomocą kwestionariusza online. W przedsięwzięciu udział wzięło 180 chorych na łuszczycę, o różnym stopniu nasilenia zmian. Poniżej najciekawsze wnioski z raportu, który został niedawno udostępniony za pośrednictwem internetu.

Projekt badawczy „Jak leczeni są Polacy — problemy i potrzeby pacjentów z łuszczycą”, zrealizowany wspólnie przez Fundację My Pacjenci oraz Unię Stowarzyszeń Chorych na Łuszczycę

Zaledwie 19 proc. osób uczestniczących w badaniu, jest zadowolonych ze skuteczności zaproponowanego leczenia. 78 proc. badanych chorych leczona jest miejscowo, a tylko 10 proc. przyjmuje leczenie biologiczne. 82 proc. spośród badanych nie uczestniczyło nigdy w badaniu klinicznym dotyczącym łuszczycy. 56 proc. chorych oceniło jego skuteczność leczenia źle i bardzo źle.

W opinii 76 proc. ankietowanych dostęp do dermatologa nie poprawił się w okresie ostatniego roku. Średni czas oczekiwania na wizytę wynosi 34 dni. Zdecydowanie brakuje koordynacji leczenia na poziomie podstawowej opieki zdrowotnej (POZ) jak również, ambulatoryjnej opieki specjalistycznej (AOS). 83 proc. pacjentów wskazuje na brak współpracy pomiędzy lekarzem pierwszego kontaktu, a dermatologiem. 95 proc. badanych uważa, że stały dostęp do pomocy psychologicznej w ramach NFZ powinien być zagwarantowany wszystkim chorym z łuszczycą.

Badane osoby, w bardzo dramatyczny sposób opisują swą chorobę, używając słów takich, jak „zaraza”, „stygmat”, „kara na całe życie”,  a nawet „przekleństwo”. 20 proc. respondentów przyznało, że korzysta ze wsparcia psychologa lub psychiatry oraz stale przyjmuje leki przeciwdepresyjne. Pacjenci, którzy korzystali ze wsparcia lekarza w tym zakresie wskazują, że w 80 proc. przypadków nie nawiązał on współpracy z dermatologiem leczącym łuszczycę.

W kolejnym wpisie, przedstawimy kolejne wnioski z raportu.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Pielęgnacja paznokci z łuszczycą

Pielęgnacja paznokci z łuszczycą
Rate this post

W poprzednim wpisie na blogu, poruszyliśmy temat leczenia łuszczycy paznokci. W dzisiejszym chciałbym rozwinąć nieco ten wątek, tym razem w kontekście właściwej pielęgnacji paznokci z łuszczycą. 

Skuteczność leczenia łuszczycy paznokci, jest w dużym stopniu uzależniona od zaangażowania chorego, w tym codziennych, prozaicznych wręcz czynności pielęgnacyjnych, oraz odpowiedniej suplementacji.

Odpowiednia pielęgnacja, pozwoli minimalizować skutki łuszczycy paznokci do minimum.

Jak pielęgnować paznokcie z łuszczycą?

Przede wszystkim należy pamiętać, o utrzymywaniu paznokci w suchości – wycierać dokładnie po każdorazowym myciu rąk, gdyż wilgoć zwiększa ryzyko wystąpienia infekcji. Należy także do minimum ograniczać ryzyko uszkodzenia płytki paznokcia. Dobrze jest nosić rękawiczki, szczególnie w trakcie mrozów, które mogą nasilać wysuszanie i pękanie skóry. Paznokcie najlepiej obcinać jest krótko, co ograniczy rozdwajanie końcówek. W przypadku paznokci zaatakowanych przez łuszczycę, lepiej nie stosować lakierów i innych tego typu preparatów. Jeżeli jednak już ktoś chce malować paznokcie, i skorzystać z usług kosmetyczki, to warto się wpierw upewnić, że w salonie zachowany jest odpowiedni poziom higieny.

Naturalna suplementacja przy łuszczycy paznokci

Dobrze jest także zainwestować w suplementy diety, pozytywnie wpływające na paznokcie, takie jak skrzyp oraz cynk w kapsułkach. Ponadto można przyjmować także witaminę B1, która jest zalecana przy dłuższym stosowaniu skrzypu. Na noc chore paznokcie można smarować maścią cynkową, której skuteczność potwierdza wielu chorych.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Leczenie łuszczycy paznokci

Leczenie łuszczycy paznokci
Rate this post

Jak pokazują statystyki, problem łuszczycy paznokci, może dotyczyć ponad połowy pacjentów, ze zdiagnozowanymi łuszczycowymi zmianami skórnymi.

Paznokcie w łuszczycy pozostają kruche i łamliwe, nakrapiane, oraz często mają nienaturalny, żółtawy kolor (jak w przypadku w infekcji grzybiczej). W ekstremalnych przypadkach łuszczycy paznokci, nawet cała płytka paznokciowa może oddzielić się od łożyska. Warto więc reagować wcześniej, i odpowiednio leczyć tą wstydliwą dolegliwość.

łuszczyca paznokci często zaczyna się od niewielkich zmian na płytce paznokcia.

Leczenie łuszczycy paznokci

Istnieje wiele różnych metod zwalczania łuszczycy paznokci. Niestety, jak to zwykle bywa w przypadku leczenia łuszczycy, żaden ze sposobów nie jest skuteczny we wszystkich przypadkach. Sami dermatolodzy często skłaniają się ku kuracjom miejscowym, głównie w postaci maści sterydowych. Terapia taka może trwać wiele miesięcy, i chociaż większość pacjentów odczuwa poprawę, to zazwyczaj leki nie są w stanie całkowicie wyeliminować problemu, szczególnie gdy paznokcie silnie się rozwarstwiają. Alternatywnym wyjściem jest stosowanie leków sterydowych, w formie wstrzykiwanej prosto w palec. Długotrwałe stosowanie sterydów we wrażliwej okolicy palców, ma jednak liczne skutki uboczne. Skóra staje się cienka, oraz zaczerwieniona, a mogą wystąpić nawet cysty czy też krwiaki.

Alternatywę mogą stanowić miejscowe maści bez sterydowe, które przy okazji wspomagają także odnowę i regenerację uszkodzeń płytki paznokcia. Warto w tym kontekście wspomnieć o preparatach z serii Dr Michaels, oraz dedykowanym dla pacjentów z łuszczycą paznokci kremie Nailinex. Należy pamiętać jednak, że żadne dermokosmetyki nie spowodują spektakularnych efektów w krótkim czasie. Regeneracja płytek paznokciowych to czasochłonny proces, który trwa miesiącami – w przypadku paznokci dłoni do pół roku, a paznokci stóp – nawet dwukrotnie dłużej.

W kolejnym wpisie, opiszemy w jaki sposób samodzielnie można pielęgnować paznokcie z łuszczycą.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.