Test genetyczny na łuszczycę

Test genetyczny na łuszczycę
Rate this post

Zaprzyjaźnione Centrum Dermatologicznym Febumed, od jakiegoś czasu oferuje możliwość przeprowadzenia testu genetycznego HLA-Cw6, który pozwala stwierdzić występowanie w organizmie genu odpowiedzialnego za rozwój łuszczycy – inaczej mówiąc, czy osoba badana dziedziczy skłonności do choroby.

Testy genetyczne tego typu, przeznaczone są przede wszystkim dla osób z grupy zwiększonego ryzyka zachorowania na łuszczycę skórną, oraz łuszczycę stawową. Warto więc wykonać test HLA-Cw6 u członków rodzin, w których zdiagnozowano już łuszczycę – organizacja Psoriasis and Psoriatic Arthritis informuje bowiem, iż ryzyko zapadnięcia dziecka na chorobę wynosi aż 75% gdy występuje u obojga rodziców, i 15% jeśli choruje jeden z nich.

Najczęściej gen HLA-Cw6 występuje u osób z łuszczycą pospolitą typu 1 (u 83%) – która zaczyna się we wczesnym wieku i przebiega ciężej. Obecność „genu łuszczycy” wykrywana jest również u niemal połowy chorych z łagodniejszą formą łuszczycy pospolitej (typu 2 – u 44%) i łuszczycowym zapaleniem stawów (50% chorych), oraz łuszczycą kropelkowatą.

Warto także wiedzieć, iż obecność HLACw6 wiąże się z lepszą odpowiedzią na niektóre z nowoczesnych leków stosowanych w terapii. Dlatego testy na obecność HLA-Cw6 mogą stanowić wartościową informację dla osób z potwierdzonym rozpoznaniem.

test łuszczyca
Test HLACw6 nie wymaga pobierania krwi – do jego wykonania wystarczy pobranie wymazu z policzka – jest to na tyle proste, że badanie można przeprowadzić w gabinecie w Centrum Dermatologicznym FEBUMED, lub u siebie w domu.

 

Dlaczego warto zrobić sobie test na łuszczycę?

Wykonanie testu może przyspieszyć rozpoznanie łuszczycy, oraz łuszczycowego zapalenia stawów, oraz określić prawdopodobieństwo zachorowania u bliskich z rozpoznaną łuszczycą. Choroba może bowiem wystąpić w każdym wieku. Jeśli w Twojej rodzinie występuje łuszczyca skórna, albo łuszczycowe zapalenie stawów, wykonanie testu HLA-Cw6 pozwoli wykluczyć, że Ty lub twój bliski znajdujecie się w grupie wysokiego ryzyka zachorowania.

Więcej na temat testu, oraz sposobu jego przeprowadzenia, znajdziecie na oficjalnej stronie Centrum Dermatologicznego FEBUMED: http://febumed.pl/test-genetyczny-na-luszczyce/

Przeciwwskazania leczenia biologicznego łuszczycy

Przeciwwskazania leczenia biologicznego łuszczycy
Rate this post

W poprzednim wpisie na blogu, także poświęconym tematyce biologicznego leczenia łuszczycy, przedstawiliśmy podział leków biologicznych stosowanych w leczeniu łuszczycy w Polsce, a także wskazania do ich zastosowania. Tym razem poruszymy tematykę przeciwwskazań dla leczenia biologicznego łuszczycy, a także ostrzeżemy przed ewentualnym działaniem niepożądanym, jakie może pojawić się w trakcie stosowania tego typu leków.

Przeciwwskazania dla leczenia biologicznego łuszczycy:

  • aktywne lub utajone ogniska gruźlicy,
  • klinicznie istotne infekcje bakteryjne, wirusowe i grzybicze,
  • wirusowe zapalenie wątroby typu B i C,
  • inne przewlekłe stany zapalne: przewlekłe owrzodzenia żylne w przebiegu niewydolności żylnej, miażdżycy oraz cukrzycy, założony na stałe cewnik do pęcherza moczowego, przewlekłe nawracające infekcje układu oddechowego, nadwrażliwość na lek,
  •  okres ciąży i karmienia piersią,
  • ciężka zastoinowa niewydolność krążenia III i IV stopnia wg NYHA,
  • choroba demielinizacyjna lub zapalenie nerwu wzrokowego w wywiadzie,
  • choroby tkanki łącznej,
  • choroba nowotworowa obecnie lub w wywiadzie w ciągu ostatnich 5-10 lat (z wyjątkiem niemelanocytowych nowotworów skóry),
  • terapia PUVA > 200 zabiegów i stosowanie cyklosporyny A po naświetlaniach.
puva
Jednym z przeciwwskazań dla przyjmowania leków biologicznych na łuszczycę, jest poprzedzająca leczenie długotrwała terapia PUVA.

Możliwe działania niepożądane leków biologicznych na łuszczycę:

  • reakcje alergiczne – rumień, obrzęk u 10-20% leczonych,
  • objawy grypopodobne,
  • łagodne i ciężkie infekcje,
  • gruźlica – ryzyko większe w przypadku infliksymabu,
  • zakażenia Listeria monocytogenes i Histoplasma,
  • rozwój lub pogorszenie się przebiegu choroby demielinizacyjnej,
  • zespół toczniopodobny,
  • powstanie przeciwciał przeciw zastosowanemu lekowi,
  • niewielkie ryzyko rozwoju nowotworów złośliwych (w tym chłoniaków).

W kolejnym wpisie, zajmiemy się tematem stosowania leków biologicznych u osób starszych.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Leki biologiczne stosowane w leczeniu łuszczycy w Polsce

Leki biologiczne stosowane w leczeniu łuszczycy w Polsce
Rate this post

Temat zastosowania nowoczesnych leków biologicznych w leczeniu łuszczycy, był na naszym blogu poruszany już wielokrotnie. Powszechnie wiadomo już, że dotychczasowe doświadczenia kliniczne wykazują na większą skuteczność, szybkość działania a także bezpieczeństwo terapii biologicznej, w porównaniu z klasycznymi lekami stosowanymi w leczeniu ogólnym łuszczycy. 

Warto więc po raz kolejny pochylić się nad owym zagadnieniem, tym razem w kontekście klasyfikacji leków biologicznych wykorzystywanych w leczeniu łuszczycy, a także wskazań co do ich zastosowania.

Leki biologiczne stosowane w leczeniu łuszczycy, możemy podzielić na:

  • inhibitory TNF-α (infliksymab, adalimumab, etanercept, certolizumab, golimumab),
  • leki blokujące podjednostkę p40 IL-12/IL-23 (ustekinumab, briakinumab),
  • przeciwciała skierowane przeciw IL-17A (secukinumab),
  • inhibitory rodziny kinazy Janus – JAK (niereceptorowych kinaz tyrozynowych) – tofacytynib/tasocytynib,
  • blokery receptora IL-6 (tocylizumab),
  • leki hamujące aktywację komórek T – anti-LFA-1 i 3: alefacept (niedostępny w Polsce) i efalizumab (wycofany z leczenia).

Wskazania do stosowania leków biologicznych na łuszczycę:

  • ciężka postać łuszczycy zwykłej (PASI > 10, BSA > 10, DLQI > 10),
  • zła tolerancja lub nieskuteczność uprzednio stosowanego leczenia systemowego,
  • klinicznie istotne działania niepożądane po dotychczas podawanych lekach systemowych,
  • przeciwwskazania do stosowania innych metod leczenia systemowego,
  • współistniejące choroby, których przebieg może pogarszać łuszczyca (choroba wieńcowa, nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemia, otyłość),
  • łuszczycowe zapalenie stawów.

W kolejnym wpisie, postaramy się przybliżyć Państwu przeciwwskazania dla stosowania leków biologicznych na łuszczycę, oraz wskazać na ich możliwe działania niepożądane.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Ask Me Anything z osobą chorą na łuszczycę

Ask Me Anything z osobą chorą na łuszczycę
Rate this post

W dzisiejszym wpisie na blogu, chciałbym zaprezentować wam fragment popularnego cyklu Ask Me Anything (pytajcie o cokolwiek) z udziałem osoby chorującej na łuszczycę. Cykl AMA swoją popularność zawdzięcza serwisowi Reddit.com, na którym spotkać można tematy, w których dana osoba odpowiada na pytania innych użytkowników. Są to zarówno anonimowe osoby, które mają np. niecodzienną pracę, lub mają coś ciekawego o opowiedzenia, a także osoby znane na całym świecie.

Z odpowiedzi użytkownika „futbolski”, można wyłowić wiele ciekawych informacji na temat, m.in. trudności życia codziennego osoby z łuszczycą, przebiegu samej choroby, a także niekonwencjonalnych metod leczenia leczenia. Warto także rozpatrzyć wpis pod kątem pytań zadawanych przez osoby zdrowe, które niejednokrotnie zdradzają ich obawy, oraz wątpliwości związane z łuszczycą.

AMA – Choruję na łuszczycę

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Przypominamy: Dobra dieta podstawą w leczeniu łuszczycy

Przypominamy: Dobra dieta podstawą w leczeniu łuszczycy
Rate this post

Na łamach bloga wielokrotnie już wspominaliśmy, o zbawiennym wpływie odpowiedniej diety na leczenie łuszczycy. Dzięki zachowaniu wytycznych co do codziennego żywienia, możliwe jest nie tylko znaczące zmniejszenie zmian, ale nawet całkowita remisja choroby. Dietetycy specjalizujący się w chorobach skóry podkreślają wręcz, że bez diety wygranie z chorobą jest mocno utrudnione.

Dietetycy podkreślają, że jeżeli pacjent jest zawzięty i naprawdę chcę sobie pomóc oraz unika tych produktów, których nie wolno mu jeść oraz stosuje odpowiednią dietę to może liczyć na bardzo dużą pomoc w leczeniu objawów skórnych.

Są bowiem substancje odżywcze, które są niezwykle ważne i niezwykle pomocne dla skóry łuszczycowej. Do takich związków należą m.in. składniki kobylego mleka, które jest dostępne w postaci suplementu. Występują także zakazane produkty żywnościowe, do których należą m.in.: tłuszcze zwierzęce, sól, cukier, pomidory, papryka i ziemniaki.

Są też produkty, które poprawiają stan skóry. W taki sposób np. działają tłuszcze roślinne. Najlepsze są te bogate w Omega 3 np. olej lniany lub rzepakowy. Dietetycy polecają także stosowanie oliwy, która działa pozytywnie na układ krwionośny i na czynność serca – choroby na które często zapadają osoby mające łuszczycę.

W przypadku mięsa chorzy na łuszczycę powinni raczej szukać chudego mięsa np. drobiowego lub mogą sięgnąć po ryby. Nie wolno też zapominać o warzywach i owocach, które są źródłem cennych witamin.

Więcej o diecie o diecie w łuszczycy, znajdziecie we wpisach archiwalnych. 

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Eksperymentalny lek na łuszczycę, wywołał falę samobójstw?

Eksperymentalny lek na łuszczycę, wywołał falę samobójstw?
Rate this post

Jak podaje amerykańska organizacja rządowa FDA (U S Food and Drug Administration), stosowanie z eksperymentalnego leku na łuszczycę (Brodalumab), może wiązać się ze zwiększonym ryzykiem samobójstwa pacjenta.

W ocenie wstępnej FDA stwierdziła jednak, iż zagrożenie samobójstwem jest trudne do oszacowania, w związku z ograniczoną liczbą danych. W badaniach klinicznych leku brodalumabu miało miejsce sześć samobójstw w ciągu całego programu.
– Towarzyszy nam niepewność, czy to stanowi sygnał ryzyka samobójstwa związanego z lekiem – stwierdzili eksperci FDA. Z dostępnych danych nie można wyciągnąć wniosków, czy ryzyko samobójstwa jest związane z lekiem, czy też nie, mimo to agencja oficjalnie poinformowała o możliwym zagrożeniu.

FDA: Stosowanie eksperymentalnego leku na łuszczycę, może nieść ze sobą zwiększone ryzyko samobójstwa

Jeżeli lek zostanie dopuszczony do użycia to ma potencjał stosowania u dużej liczby chorych w USA i ma szansę być przepisywany przez lekarza, który może nie być zaznajomiony ze screeningiem w kierunku diagnozy myśli samobójczych i zachowania – podkreślają eksperci oceniający lek.
Oczywiście istnieje kilka opcji, które mogłyby stanowić zabezpieczenie dla lekarzy i pacjentów, jednakże żadna strategia zarządzania ryzykiem nie wyeliminuje tego ryzyka zupełnie, stwierdza FDA.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Dlaczego promienie słoneczne leczą łuszczycę?

Dlaczego promienie słoneczne leczą łuszczycę?
Rate this post

W ostatnim wpisie na blogu „Lecz łuszczycę słońcem„, przypominaliśmy wam o zbawiennym wpływie promieni słonecznych na skórę Łuszczyka. Wspominaliśmy także o tym, że wciąż jeszcze nie do końca znany jest mechanizm leczenia łuszczycy słońcem. Ze względu na duże zainteresowanie wpisem, postawiliśmy jednak zagłębić się w temat, i spróbować odpowiedzieć na pytanie, dlaczego słońce pomaga leczyć łuszczycę?

Witamina B i jej wpływ na łuszczycę

Wielu naukowców zbawiennego wpływu słońca na organizm Łuszczyka upatruje się w dostarczanej wraz z promieniami słonecznymi witaminie B. Witamina B a w szczególności Witamina B2 (ryboflawina), ma bo wiem duży wpływ na właściwe funkcjonowanie układu nerwowego oraz odporność organizmu, uczestnicząc w produkcji przeciwciał. Bierze udział w wielu przemianach chemicznych, w oddychaniu komórkowym oraz wpływa na metabolizm węglowodanów, aminokwasów i tłuszczów. W przypadku niewystarczającego poziomu tej witaminy w organizmie dochodzi do stanów zapalnych skóry i błon śluzowych, co jest szczególnie niebezpieczne u osób zmagających się z łuszczycą. Witamina D w naszym organizmie może pochodzić z dwóch źródeł – syntezy skórnej oraz diety. Najważniejszym źródłem witaminy D jest słońce. Synteza skórna pod wpływem promieniowania słonecznego UVB może pokryć aż 90% dziennego zapotrzebowania na witaminę D.

Kwas fumarowy w leczeniu łuszczycy

Zapewne słyszeliście o starej metodzie leczenia ran i oparzeń przez przykładanie do rany popularnego zioła jakim jest popularna babka lancetowata (Plantago lanceolata). Okazuje się, ze roślina ta zawiera w sobie duże ilości kwasu fumarowego. Kwas fumarowy odpowiada w organizmie człowieka m.in. za procesy metaboliczne skory (dlatego przyłożenie takiego zioła poprawia gojenie się ran).  W 1979 r. niemiecki naukowiec Schweckendiek W. Heilung odkrył, ze kwas fumarowy (fumaric acid) leczy łuszczyce – do dziś w Niemczech sporą popularnością wśród łyszczyków cieszą się leki Fumaderm, amerykańska odmiana leku Psorex. Okazuje sie, ze kwas fumarowy występuje naturalnie w naszej skórze i jest tam wytwarzany po wpływem promieni słonecznych. Przebywanie na słońcu i zwieksza więc produkcję kwasu fumarowego, dzięki czemu skora jest lepiej „odżywiana” co ułatwia zaleczenia objawów łuszczycy.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Przyszłość dermatologii – teledermatologia?

Przyszłość dermatologii – teledermatologia?
Rate this post
W jednym z najnowszych numerów „Washington Post”, znajdziemy ciekawy artykuł opisujący tzw. telemedycynę dermatologiczną (teledermatologia). Warto przyjrzeć się temu zjawisku, ponieważ jak podają autorzy artykułu: „(…) To nie wizja przyszłości, ani obrazoburcza prowokacja – a normalna codzienność w medycynie w amerykańskim Pittsburghu.”
Teledermatologia to zjawisko wciąż nowe, ale coraz bardziej popularne. Oczekuje się, ze popularność nowatorskiej formy diagnozy dermatoz będzie rosnąć, a pacjenci cieszyć się będą wygodą szybkiego sprawdzanie podejrzanych objawów za pośrednictwem wideokonferencji, czy też przesyłania zdjęć – zauważa dziennik.
teledermatologia
Teledermatologia w USA – wystarczy przesłać zdjęcia zmiany skórnej, a w ciągu kilkunastu minut otrzymasz wstępną diagnozę dermatologa.
Pytani o teledermatologię lekarze doceniają natomiast, że będą w stanie leczyć więcej pacjentów, i szybko wyłapywać niepokojące objawy: – W porównaniu z innymi specjalnościami medycznymi dermatologia jest, jak to określę, „bardzo wizualna” – zauważa Margaret Lally, dermatolog, który ma prywatną praktykę w Pittsburghu, a także działa za pośrednictwem usługi online o nazwie DermatologistOnCall. – Gdy użyta zostanie kamerą wysokiej jakości, można bardzo dobrze uchwycić istotę problemu skóry – dodaje.

Zdaniem cytowanej pani dermatolog, teledermatologia to także istotna pomoc dla lekarzy innych specjalności. – W zasadzie już dziś powinniśmy udzielić im kilku istotnych wskazówek, jak fachowo robić zdjęcia, dzięki którym możliwa będzie telekonsultacja dermatologiczna w kilkanaście minut, nie dni – mówi Lally w wywiadzie dla Washington Post.

Jak zauważa DermatologistOnCall wszystkie wątpliwe przypadki, jak też najbardziej niepokojące diagnozy wymagają dodatkowych wizyt, już nie internetowych, a tradycyjnych. Ale część najprostszych spraw udaje się załatwić przez internet „od ręki”.

 Czy teletermatologia przyjmie się także poza granicami USA? Wkrótce zapewne się przekonamy.
Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

„Potrafimy leczyć zmiany skórne, ale nie możemy wpłynąć na geny” – wywiad ze specjalistą dermatologiem.

„Potrafimy leczyć zmiany skórne, ale nie możemy wpłynąć na geny” – wywiad ze specjalistą dermatologiem.
Rate this post

W dzisiejszym wpisie prezentujemy fragmenty rozmowy z prof. dr hab. med. Anną Wojas-Pelc, kierownikiem Katedry i Kliniki Dermatologii Uniwersytetu Jagiellońskiego Collegium Medicum. Wywiad opublikowany pierwotnie na portalu DziennikPolski24.pl, zawiera ciekawe informacje m.in. o różnych postaciach łuszczycy, częstej potrzebie współpracy przy leczeniu tego schorzenia z lekarzami innych specjalności, oraz sposobach leczenia łuszczycy w Polsce. 

Czy łuszczyca rzutuje w jakiś sposób na organizm?

prof. dr hab. med. Anna Wojas-Pelc: Kiedy wiele lat temu zaczynałam swoją przygodę z dermatologią, moi nauczyciele używali określenia: łuszczyca to choroba ludzi zdrowych. W kontekście tego, co wiemy dzisiaj, jest to stwierdzenie nieprawdziwe. Ciężka łuszczyca prowadzi do wielu chorób ogólnoustrojowych. Jest to przecież choroba zapalna o dużym rozprzestrzenieniu na skórze, co musi prowokować powstawanie innych schorzeń towarzyszących. Dziś już wiemy i zostało to statystycznie wykazane, że wśród pacjentów z łuszczycą wzrasta liczba chorób sercowo-naczyniowych. Wiemy, że rozwija się u nich zespół metaboliczny z typowymi cechami – otyłością brzuszną i dyslipidemią. U około 10 procent chorych pojawia się ponadto postać stawowa łuszczycy, w której dochodzi do łuszczycowego zapalenia stawów. Najczęściej łuszczyca zwykła wyprzedza pojawienie się zmian stawowych, ale bywają takie przypadki, że łuszczycowe zapalenie stawów jest chorobą izolowaną. Współpracujemy z reumatologami, którzy diagnozując pacjenta z seronegatywnym zapaleniem stawów – co oznacza, że żadne parametry zapalne nie są dodatnie – konsultują z nami, czy to może być łuszczyca. Szukamy wtedy na skórze charakterystycznych zmian i często są to tylko zmiany paznokciowe, nie ma natomiast zmian skórnych. Trzeba wiedzieć, że leczenie łuszczycowego zapalenia stawów jest inne niż typowych schorzeń reumatoidalnych. (…)

awp
Anna Wojas-Pelc to specjalista dermatolog i wenerolog. Od ponad 25 lat pracuje w Katedrze i Klinice Dermatologii w Krakowie, jest ordynatorem Oddziału Klinicznego Kliniki Dermatologii Szpitala Uniwersyteckiego w Krakowie, a od 2004 r. jest Kierownikiem Katedry i Kliniki Dermatologii UJ CM.

Czy nasz tryb życia może prowokować rozwój łuszczycy?

AWP: Pewne nawyki, przyjmowane leki, niewłaściwy, niehigieniczny tryb życia mogą u osób genetycznie predysponowanych wyzwolić łuszczycę. Takim czynnikiem jest m.in. alkohol – u alkoholików łuszczyca ma bardzo ciężki przebieg i jest trudna w leczeniu. Czynnikiem wyzwalającym może być także stres. Od lat się podkreśla, że łuszczyca to klasyczna psychodermatoza, czyli u osoby predysponowanej silny bodziec stresowy, zwłaszcza utrzymujący się dłużej, prowokuje wysiew łuszczycy. Jednak u młodych ludzi pierwszy wysiew następuje najczęściej po infekcji paciorkowcowej.

Diagnoza to ogromny stres dla pacjenta, a przecież stresów powinien unikać.

AWP: Tym bardziej że trudno przewidzieć przebieg łuszczycy. Nie możemy uczciwie powiedzieć pacjentowi, jak ta choroba będzie się u niego rozwijać – jest bowiem nieprzewidywalna. Zawsze na początku drogi z łuszczycą pouczamy pacjenta, żeby unikał infekcji, np. nie przebywał w dużych skupiskach ludzi w okresie zachorowań, usuwał ogniska zapalne, m.in. chore zęby, migdałki, ponieważ mogą być przyczyną nawrotów choroby, kolejnych wysiewów. A my nie mamy możliwości zapobiegania wysiewom łuszczycy. Potrafimy leczyć zmiany skórne, ale nie możemy wpłynąć na geny. Są pacjenci, u których okres remisji trwa wiele lat i są tacy, u których udaje się nam wyleczyć zmiany, a za dwa tygodnie jest już kolejny wysiew.

Jak się leczy łuszczycę?

AWP: Na podstawie badań epidemiologicznych i obserwacji klinicznych wiemy, że czynnikiem leczącym łuszczycę jest słońce. Na terenach mocno nasłonecznionych choroba występuje rzadziej, sprzyja jej natomiast klimat umiarkowany. Wykorzystujemy słońce w leczeniu łuszczycy i to nie tylko słońce naturalne. Fototerapia to pierwszy rzut leczenia ogólnego, najbardziej fizjologiczny, pozbawiony poważnych działań ubocznych. Niestety, fototerapia jest niedofinansowana przez NFZ. Tylko duże ośrodki stać na pracownie, mniejsze nie mogą sobie na fototerapię pozwolić. Dobra lampa kosztuje około 100 tys. zł, natomiast jedno naświetlanie jest wyceniane jako 1 punkt, czyli 7 zł, dlatego generuje to długi placówki. Słońce może pomóc pacjentom z lżejszą łuszczycą oraz chorym po leczeniu w utrzymaniu remisji, ale oczywiście z pewnymi ograniczeniami – jest też czynnikiem prowokującym rozwój nowotworów, potrzebny jest więc złoty środek. Mamy także do dyspozycji wiele leków do stosowania miejscowego, na które większość pacjentów bardzo dobrze reaguje oraz leki systemowe do zażywania doustnego i leki biologiczne. (…)

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Algorytm leczenia łuszczycy

Algorytm leczenia łuszczycy
Rate this post
Patogeneza, rozpoznawanie i leczenie łuszczycy to główne zagadnienia nowego podręcznika, skierowanego dla lekarzy dermatologów, który ułatwi szybszą diagnostykę i skuteczną terapię łuszczycy – „ABC Łuszczycy”.
Na za pośrednictwem naszego bloga, chwielibyśmy udostępnić jeden z rozdziałów ww. książki, która wedle informacji prasowych wydawnictwa, już jest dostępna w sprzedaży. W prezentowanym przez nas rozdziale, autorstwa dr hab. Aneta Szczerkowska-Dobosz oraz prof. Roman Nowicki, znajdziecie Państwo szczegółowe rekomendacje dotyczące tzw. algorytmu leczenia łuszczycy.
1
Podręcznik „ABC Łuszczycy” pod redakcją Romana Nowickiego, został wydany za pośrednictwem wydawnictwa Termedia
Algorytm leczenia łuszczycy

Łuszczyca dotyczy ok. 2% populacji w Europie. Postęp w poznaniu jej patogenezy oraz coraz większa świadomość zdrowotnych i psychospołecznych konsekwencji wymusza na lekarzach stałe doskonalenie, aktualizację wiedzy oraz interdyscyplinarną współpracę, m.in. z reumatologami, kardiologami, psychiatrami i lekarzami rodzinnymi, tak aby służyć chorym, nie tylko skutecznie ich lecząc, lecz także stosując właściwą, spersonalizowaną profilaktykę powikłań narządowych i następstw psychicznych tej częstej choroby.

Aby ułatwić Czytelnikowi szybkie dotarcie do poszukiwanej informacji, każdy rozdział podręcznika „ABC łuszczycy. Łuszczyca w pytaniach i odpowiedziach” pod redakcją prof. Romana Nowickiego i dr hab. Anety Szczerkowskiej-Dobosz, stanowi odrębną całość, opatrzoną najważniejszym i aktualnym piśmiennictwem.

Wybór metody leczenia łuszczycy zależy od wielu czynników. Wśród nich najważniejszą rolę odgrywa postać choroby i jej ciężkość. Postacie łagodne, do których zgodnie z rekomendacjami ekspertów Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego zalicza się chorych z PASI ≤ 10, BSA< 10% oraz DLQI ≤ 10, należy leczyć preparatami miejscowymi. Leczenie miejscowe jest stosowane także jako uzupełnienie terapii ogólnej lub fototerapii – metod wykorzystywanych w leczeniu umiarkowanych i ciężkich postaci łuszczycy. (…)

Cały ww. rozdział dostępny jest do pobrania w tym miejscu
Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.