BADANIE: Leki na ŁZS zwiększają ryzyko wystąpienia półpaśca

BADANIE: Leki na ŁZS zwiększają ryzyko wystąpienia półpaśca
Rate this post

Zisman i współpracownicy zaprojektowali badanie oceniające ryzyko wystąpienia półpaśca wśród chorych z łuszczycowym zapaleniem stawów, leczonych przy wykorzystaniu tradycyjnych leków modyfikujących przebieg choroby oraz leków anty-TNF-α. Wyniki badania opublikowano niedawno na łamach czasopisma Annals of the Rheumatic Diseases.

Przebieg badania

Ogółem badaniem objęto grupę 3128 pacjentów z rozpoznanym łuszczycowym zapaleniem stawów (średni wiek 50 ± 14 lat), spośród czego 46.2% stanowili mężczyźni. W czasie obserwacji odnotowano 182 przypadki półpaśca wśród chorych z grupy badanej.

W zależności od stosowanego leczenia częstość występowania półpaśca określono na: 7.36 / 1000 osobo-lat (5.41 – 9.79) wśród osób nieotrzymujących żadnego z analizowanych leków, 9.21 / 1000 osobo-lat (7.5 – 11.21) wśród osób leczonych przy wykorzystaniu tradycyjnych leków modyfikujących przebieg choroby, 8.64 / 1000 osobo-lat (4.84 – 14.26) wśród chorych stosujących leki anty-TNF-α oraz 17.86 / 1000 osobo-lat (10.91 – 27.58) wśród chorych stosujących równocześnie tradycyjne leki modyfikujące przebieg choroby oraz leki anty-TNF-α.

Wnioski
Wieloczynnikowa analiza statystyczna wykazała znamienny wzrost ryzyka wystąpienia półpaśca wśród starszych chorych z ŁZS (HR 1.01, 95% CI 1.00 to 1.02), wśród chorych leczonych glikokortykosteroidami (HR 1.08, 95% CI 1.04 to 1.13) oraz wśród pacjentów stosujących równocześnie tradycyjne leki modyfikujące przebieg choroby oraz leki anty-TNF-α (HR 2.37, 95% CI 1.32 to 4.22).

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Dermokosmetyki jako wspomaganie dla leczenia sterydowego

Dermokosmetyki jako wspomaganie dla leczenia sterydowego
Rate this post

Dermatolodzy są zgodni, iż dermokosmetyczna pielęgnacja skóry pacjentów z łuszczycą, ma duży wpływ na skuteczność terapii lekami sterydowymi stosowanymi miejscowo, oraz na utrzymanie efektów zastosowanego leczenia.

Najpopularniejszymi obecnie lekami do stosowania w miejscowej terapii łuszczycy są glikokortykosteroidy (leki sterydowe), które oddziałują na dwie składowe procesu łuszczycowego: hiperproliferację i stan zapalny. Istnieją dwie klasyfikacje glikokortykosteroidów uwzględniające siłę ich działania naczynioskurczowego. Amerykański podział wyróżnia siedem klas: w grupie 1. znajdują się preparaty najsilniejsze (np. Clobederm), a w grupie 7. najsłabsze (np. hydrokortyzon). Klasyfikacja europejska wyróżnia cztery klasy: I – najsłabsza, IV – najsilniejsza.

Większość pacjentów nie zdaje sobie sprawy z istnienia ww. klasyfikacji, a co za tym idzie – nie ma wiedzy dotyczącej siły działania przepisywanych leków sterydowych. Niestety, bardzo często przyczynia się to do nieprawidłowej aplikacji leku oraz pojawienia się efektów ubocznych sterydów (zaniki skóry, rozstępy, teleangiektazje). Oprócz siły działania ważna jest również forma galenowa produktu, którą dopasowujemy do rodzaju, lokalizacji i rozległości zmian chorobowych. Ten sam preparat w maści działa silniej niż w kremie, dlatego maści znajdują zastosowanie na ogniska łuszczycowe suche, zadawnione i o większej akantozie. Dobór odpowiedniego preparatu jest bardzo ważny i ma wpływ na systematyczne stosowanie leku.

dermokosmetyki na łuszczycę
Dermokosmetyczna pielęgnacja skóry pacjentów z łuszczycą, ma duży wpływ na skuteczność terapii lekami sterydowymi.

Oprócz leczenia dermatologicznego ważna jest więc systematyczna pielęgnacja skóry w warunkach domowych, z zastosowaniem natłuszczających emolientów. Pielęgnacja skóry pacjenta z łuszczycą jest procesem długotrwałym i wymagającym od chorego zdyscyplinowania i systematyczności. Stosowanie miejscowych preparatów sterydowych wraz z preparatami natłuszczającymi oraz odpowiednią pielęgnacją skraca czas leczenia i przywraca skórze komfort.

Stosowanie emolientów (dodawanych do kąpieli oraz aplikowanych w postaci kremów co najmniej dwa razy dziennie) i miejscowych glikokortykosteroidów stanowi obecnie podstawę leczenia AZS i łuszczycy. Coraz częściej ze względu na skutki uboczne leków sterydowych stosuje się terapię przerywaną, aplikując naprzemiennie steryd (np. co drugi dzień) z substancjami obojętnymi. Przez wielu dermatologów preferowane jest leczenie weekendowe, polegające na dwudniowym stosowaniu leków sterydowych i pięciodniowym (w pozostałe dni) preparatu obojętnego. Ten system zdecydowanie zwiększa bezpieczeństwo leczenia, jednocześnie przynosząc zadowalające efekty kliniczne.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Olejki roślinne pomocne w pielęgnacji skóry łuszczycowej

Olejki roślinne pomocne w pielęgnacji skóry łuszczycowej
Rate this post

W związku z dużym zainteresowaniem ostatnim wpisem na blogu, opublikowanym pod tytułem: „Fitoterapia czyli rośliny pomocne w leczeniu łuszczycy” postanowiłem pociągnąć temat Filoterapii – tym razem w kontekście naturalnej pielęgnacji skóry łuszczycowe. Przypomnę, iż niniejszy tekst powstał na podstawie artykułu z przygotowanego przez dr n. farm. Bożenę Kowalczyk ze Śląskiego Uniwersytetu Medycznego, oraz Katedry i Zakładu Botaniki Farmaceutycznej i Zielarstwa w Sosnowcu.

Jak podaje autorka, w pielęgnacji skóry łuszczycowej szczególnie poleca się naturalne oleje: konopny, lniany, olej Tamanu (Kamani), olej z nasion lniczka siewnego Camelina sativa, masło Shea, oliwę z oliwek oraz olej z wiesiołka. Ponadto stosować można maść z nagietka.

olej na łuszczycę
Pielęgnacja skóry łuszczycowej naturalnymi olejkami roślinnymi, może znacznie zredukować objawy choroby.

Olej z konopi jest substancją naturalną, o wysokiej wartości odżywczej oraz silnym działaniu regeneracyjnym na poziomie komórek skóry. Wspomaga usuwanie obumarłych komórek i przyspiesza zdrowe dzielenie komórkowe. Zawiera tzw. immunomodulatory, które wspomagają i regulują funkcje systemu immunologicznego zarówno w przypadku obniżonej, jak i zwiększonej aktywności. Olej konopny jest odpowiedni do pielęgnacji skóry z objawami atopii i łuszczycy oraz do natłuszczenia nadmiernie suchych, swędzących czy popękanych partii skóry.
Olej Tamanu (Kamani) pozyskiwany jest z wysuszonych nasion owoców drzewa ati Calophyllum inophyllum. Zalecany jest do leczenia chorób włosów i skóry owłosionej (łupież, łuszczyca). Dobrze wchłania się w skórę, daje efekt uelastycznienia, nawilżenia, odżywienia. Ma działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe, przeciwbakteryjne, pobudza regenerację tkanek.

Olej lniany ma bardzo korzystny wpływ na włosy, skórę i paznokcie. Wykorzystywany jest w przemyśle kosmetycznym. Obecne w oleju lnianym fitohormony – lignany eliminują nadmierną ilość wolnych rodników, tym samym wspomagają leczenie chorób alergicznych i autoimmunologicznych.

Olej z awokado łatwo jest wchłaniany przez skórę, wnika w jej głębsze warstwy. Zalecany jest szczególnie do pielęgnacji skóry wrażliwej, dojrzałej, starzejącej się, z problemami. Pomaga w leczeniu egzemy oraz łuszczycy.

Olej z lnicznika siewnego Camelina sativa, czyli tzw. olej rydzowy, zawiera witaminy A, E, witaminy z grupy B, lecytynę, tokoferole, które są antyutleniaczami oraz aż około 90% kwasów nienasyconych, takich jak linolowy, linolenowy, eicosenowy i olejowy. Kwasy te są niezwykle korzystne dla skóry człowieka, pomagają w leczeniu egzemy i łuszczycy.

Olejek manuki Leptospermum Scoparium ma działanie przeciwbólowe, przeciwalergiczne, przeciwobrzękowe. Hamuje nadmierne i patogenne podziały komórek.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Fitoterapia czyli rośliny pomocne w leczeniu łuszczycy

Fitoterapia czyli rośliny pomocne w leczeniu łuszczycy
Rate this post

W dzisiejszym wpisie na blogu, chciałbym powrócić do tematu naturalnych metod leczenia łuszczycy a w szczególności tzw. filoterapii czyli leczenia za pomącą ziół i roślin. Na jednej ze stron natrafiłem bowiem na ciekawą listę roślin, które odpowiednio wykorzystane, mogą stać się bardzo pomocne w leczeniu zarówno łuszczycy jak i jej objawów. Dodam tylko, że niniejsza lista została przygotowana przez dr n. farm. Bożenę Kowalczyk ze Śląskiego Uniwersytetu Medycznego, oraz Katedry i Zakładu Botaniki Farmaceutycznej i Zielarstwa w Sosnowcu, możemy więc uznać, iż są to informacje jak najbardziej wiarygodne i warte wypróbowania.

Rośliny pomocne w leczeniu łuszczycy

Kudzu (ołownik łatkowaty) Pueraria lobata – właściwości przeciw wysiękowe, przeciwalergiczne, przeciwzapalne. Hamuje aktywność kinaz białkowych, topoizomerazy I i II DNA, tym samym hamuje nadmierne proliferacje (podziały) komórek. Warto stosować kudzu w terapii łuszczycy oraz w innych chorobach autoimmunologicznych. Istotne są właściwości przeciwzapalne flawonoidów kudzu.

Pochwiatka (koleus) Coleus forskohlii – hamuje reakcje autoimmunologiczne. Na przebieg łuszczycy oddziałuje przez normalizujący wpływ na gospodarkę cyklicznym guanozynomonofosforanem cGMP.

Uczep trójlistkowy Bidens tripartitus – zawiera flawonoidy, gorycze, garbniki, olejki eteryczne, dużą ilość substancji mineralnych i elementów śladowych, witaminy. Wspomaga walkę z łuszczycą, jest pomocny w likwidacji problemów skórnych oraz alergii. Wyciąg z uczepu stosowany jest do nacierania zmienionych chorobowo miejsc lub jako dodatek do kąpieli.

łuszczyca zioła
Naturalne sposobu leczenia łuszczycy, takie jak zioła i rośliny, okazują się często równie skuteczne co środki farmakologiczne.

Copaiba Copaifera officinalis – w fitoterapii wykorzystuje się żywicę uzyskaną po nacięciu pnia, czasem w połączeniu z miazgą owocu tej rośliny. Wykorzystuje się właściwości gojące i przeciwzapalne surowca w leczeniu łuszczycy, uszkodzeń skóry oraz stanów zapalnych.

Glistnik jaskółcze ziele Chelidonium majus – stosuje się świeży sok, można również zmieszać go z łojem świńskim i tak otrzymaną maścią smarować chore miejsca. Maść przechowywać w lodówce.

Koniczyna czerwona Trifolium pratense – jest używana miejscowo do przyspieszania gojenia ran oraz przeciw łuszczycy. Stosowana jest przeważnie w połączeniu z innymi ziołami, takimi jak łopian większy Arctium lappa i szczaw kędzierzawy Rumex crispus, który poleca się często obecnie w fitoterapii chorób autoimmunologicznych. Hamuje on procesy autoagresji immunologicznej, pobudza gojenie ran, hamuje podziały komórek naskórka w przebiegu łuszczycy.

Trzyskrzydlec Tripterygium wilfordii – ma działanie hamujące odczyny autoagresji, działanie immunosupresyjne i przeciwzapalne. Hamuje syntezę cytokin (np. IL) limfocytów T. Jest stosowany w fitoterapii wszystkich chorób autoimmunizacyjnych.

Rdestowiec japoński, zwany także rdestem ostrokończystym Reynoutria japonica, Polygonum cuspidatum – jest stosowany w fitoterapii wielu chorób autoimmunologicznych, w tym łuszczycy. Preparaty z rdestowca z jednej strony działają immunostymulująco, z drugiej jednak hamują procesy autoagresji immunologicznej.

Gwiazdnica pospolita Stellaria media i przytulia czepna Galium aparine. Można przykładać świeże rozgniecione ziele na skórę lub stosować olej gwiazdnicowy (macerat olejowy). Korzystnie działa on po zmieszaniu z olejem nagietkowym (macerat) Oleum Calendulae.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Łuszczyca pomiędzy palcami stóp

Łuszczyca pomiędzy palcami stóp
Rate this post

Zmiany zlokalizowane pomiędzy palcami stóp, są uważane za stosunkowo rzadki objaw łuszczycy. Częstość występowania zmian tego tpyu, postanowili określić lekarze z uniwersytetu w Jerozolimie. Wyniki ich pracy, można znaleźć w jedym z najnowszych numerów International Journal of Dermatology.

Przebieg badania
Autorzy przeanalizowali dane zbierane od pacjentów z łuszczycą między 2010 a 2013 rokiem. W sumie w badaniu wzięło udział 232 pacjentów z łuszczycą, oraz 190 z atopowym zapaleniem skóry. W grupie kontrolnej było zaś 202 zdrowych uczestników, głównie pracowników oraz wolontariuszy Hadassah Hospital, u których wcześniej nie diagnozowano żadnych problemów skórnych.

Wyniki badania

Badanie wykazało, że zmiany łuszczycowe między palcami stóp występowały zaledwie u 2,6% pacjentów z łuszczycą. Szczególnie narażeni mieli być na nie mężczyźni. Nie znaleziono za to zmian tego typu u osób z grupy kontrolnej, ani wśród pacjentów z atopowym zapaleniem skóry. Trzech z sześciu pacjentów ze zmianami między palcami skarżyło się na świąd stóp. U 4 osób zmiany występowały na obu stopach jednocześnie, natomiast u 2 osób dodatkowo występowały zmiany skórne na dłoniach.

Wnioski

Mimo, że problem jest stosunkowo rzadki, dermatolodzy powinni być świadomi jego istnienia i nie lekceważyć zmian skórnych w obrębie palców stóp. Autorzy zwracają uwagę, że szczególnie podejrzane o związek z łuszczycą są białawe, plackowate zmiany u osób, u których nie potwierdzono zakażeń grzybiczych, lub u których leczenie przeciwgrzybicze nie prowadzi do ustąpienia zmian.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Dieta w łuszczycy – jakie produkty wyeliminować?

Dieta w łuszczycy – jakie produkty wyeliminować?
Rate this post

Spożywane pokarmy mają niewątpliwy wpływ na stan skóry Łuszczyka. Jak pokazują liczne badania, niektóre produkty mają szczególne znaczenie w diecie łuszczycowej. Poniżej nasze sugestie co do produktów, których spożywanie może pogorszyć stan skóry, a nawet zaostrzyć objawy choroby.

Jakich produktów unikać w diecie łuszczycowej?

Jeżeli przychylimy się do hipotezy, która mówi o „przeciekaniu” jelita czczego, to możliwe jest „podtruwanie” organizmu różnymi toksynami, m.in. alkaloidami z warzyw psiankowatych. Łuszczyk powinien więc w miarę możliwości wyeliminować ze swej diety warzywa tego typu, czyli przede wszystkim:

  • ziemniaki,
  • pomidory,
  • papryki,
  • bakłażany,
  • rodzynek brazylijski.

Warzywa psiankowate zawierają w sobie m.in. solaninę – szkodliwy alkaloid, który może przyczyniać się do powstawania problemów skórnych w tym łuszczycy, najlepiej więc wykluczyć go ze swojego menu.

warzywa łuszczyca
Spożywanie warzyw psiankowatych, może negatywnie wpływać na stan skóry Łuszczyka.

Jakie jeszcze pokarmy, mogą negatywnie wpływać na stan skóry Łuszczyka?

Z diety powinno się także wyeliminować słodycze, oraz czerwone mięso:

  • wieprzowinę,
  • wołowinę,
  • jagnięcinę.

Czerwone mięso jest tłuste, i zawiera nasycone kwasy tłuszczowe, które sprzyjają wielu chorobom. Nasycone kwasy tłuszczowe wpływają także na wysuszenie skóry, a więc pośrednio mogą sprzyjać także nawrotom łuszczycy.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Leczenie biologiczne łuszczycy w Polsce – wywiad z prof. Zygmuntem Adamskim

Leczenie biologiczne łuszczycy w Polsce – wywiad z prof. Zygmuntem Adamskim
Rate this post

Poniżej prezentujemy fragment wywiadu z profesorem Zygmuntem Adamskim* na temat leczenia biologicznego łuszczycy oraz jego finansowania w Polsce. 

Na czym polega leczenie biologiczne łuszczycy?

prof. Zygmunt Adamski: Leki biologiczne stosowane są w iniekcjach dożylnych (Infliksymab) lub podskórnych ( Adalimumab, Etanerceot, Ustekinumab) w różnych odstępach czasu. Pacjent u którego chcemy zastosować to leczenie musi być do niego przygotowany. Podczas kwalifikacji do leczenia biologicznego ważny jest staranny dobór pacjentów. Decyzja o włączeniu leczenia wymaga dużej odpowiedzialności ze strony lekarza prowadzącego.
Leczenie biologiczne powoduje szybką poprawę kliniczną, niekiedy nawet po pierwszej dawce leku. Terapia biologiczna powoduje szybkie ustąpienie dolegliwości bólowych stawów.
Wraz z poprawą kliniczną zmian łuszczycowych oraz bólów stawowych, obserwuje się wyraźną poprawę jakości życia chorych. Leczenie stanowi alternatywę dla konwencjonalnej terapii systemowej w przypadku średnio nasilonej i ciężkiej postaci łuszczycy.

leczenie biologiczne łuszczycy
Slajd z prezentacji „Leki biologiczne nadzieją dla polskich chorych na łuszczycę?” przygotowanej przez prof. Andrzeja Kaszubę z Kliniki Dermatologii, Dermatologii Dziecięcej i Onkologicznej UM w Łodzi.

Co stoi na przeszkodzie, żeby leczyć biologicznie większej liczby pacjentów?
W Polsce zostały stworzone możliwości do leczenia biologicznego chorych na łuszczycę, jednak podstawowym zasadniczym elementem systemu jest wysokość finansowania przez Narodowy Fundusz Zdrowia. Oczywiste jest, że lekarze i pacjenci życzyliby sobie, żeby finansowanie programów było jak najwyższe, o to walczymy.
Poprzedni konsultant krajowy do spraw dermatologii – którym był profesor Andrzej Kaszuba – jak i obecny – dr hab. Joanna Maj – zabiegają o jak najlepsze warunki do stosowania leków biologicznych u chorych na łuszczycę. Leki te są bardzo nowoczesne, ale nie są tanie. Dlatego korzystne możliwości refundacyjne, które pozwalają na zastosowanie tych leków u chorych, są niezwykle istotne. Wszystkim nam zależy, aby leki biologiczne były stosowane u jak największej liczby potrzebujących
W Polsce leczenie biologiczne stosowane jest po spełnieniu przez chorych określonych kryteriów w ramach programów lekowych NFZ dla chorych na łuszczycę plackowatą i na łuszczycowe zapalenie stawów, chorzy leczeni są po zakwalifikowaniu ich do programu koordynacyjnego w przypadku łuszczycowego zapalenia stawów wspólnie przez dermatologów i reumatologów.

Czy zgadza się Pan Profesor ze stwierdzeniem „Polska jest jednym z nielicznych krajów Europy, w którym pacjenci z poważnymi chorobami skóry nie mają dostępu do najlepszych metod terapii, uznanych na świecie za standard”?

Nie można stwierdzić , że Polska jest jednym z nielicznych krajów Europy, w których pacjenci z poważnymi chorobami skóry nie mają dostępu do najlepszych metod terapii, uznanych na świecie za standard, gdyż dostęp do terapii biologicznej jest możliwy. Jednak chcielibyśmy aby można leczyć dużo większe grupy potrzebujących chorych.
Trzeba pamiętać, że leczenie biologiczne wymaga określonych przygotowań i wiedzy od lekarzy, aby mogli odpowiednio stosować leki biologiczne które, są w istocie lekami immunopresyjnymi, co może powodować różne konsekwencje w organizmie leczonego.

* profesor Zygmunt Adamski piastuje obecnie funkcję kierownika katedry i kliniki dermatologii Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu, oraz kierownika pracowni mikologii lekarskiej i dermatologii katedry i kliniki dermatologii Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Czy nowy lek dla osób po przeszczepach okaże się pomocny w walce z łuszczycą?

Czy nowy lek dla osób po przeszczepach okaże się pomocny w walce z łuszczycą?
Rate this post

Polscy badacze pracują nad nowym lekiem dla osób po przeszczepach, który, jak pokazują wstępne badania, może być także pomocny w leczeniu objawów łuszczycy.

Prowadzone badania dotyczą związków będących pochodnymi kwasu mykofenolowego (MPA), które miałyby być substancją czynną nowego leku immunosupresyjnego. Kwas mykofenolowy został zatwierdzony w USA jako lek przeciwko ostremu odrzuceniu przeszczepów m.in. nerki. Obecnie na rynku powszechnie stosowane są dwa preparaty, będące pochodnymi tej substancji. Niestety powodują one także skutki uboczne, w szczególności obniżenie odporności zwiększające podatność na różnego rodzaju infekcje i powstawanie nowotworów.

łuszczyca badania
badania pokażą, czy pochodna leku przeciwko ostremu odrzuceniu przeszczepów, pomoże skutecznie leczyć objawy łuszczycy

Wstępne badania zostały wykonane na kilku liniach nowotworowych wywodzących się z różnych tkanek oraz na prawidłowych komórkach układu immunologicznego zdrowych dawców. Wśród badanych pochodnych, trzy wykazały interesującą aktywność immunosupresyjną, a także wpływ na cytokiny oraz aktywowanie komórek dendrytycznych. Jeżeli więc kolejne etapy weryfikacji potwierdzą właściwości badanych związków, będą mogły mieć one zastosowanie w szeroko pojętej transplantologii, a także w przypadku chorób autoimmunologicznych, takich jak toczeń oraz przede wszystkim łuszczyca.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Leczenie biologiczne łuszczycy w Polsce – wywiad

Leczenie biologiczne łuszczycy w Polsce – wywiad
Rate this post

W dzisiejszym wpisie chciałbym zaprezentować obszerny fragment wywiadu z profesorem Zygmuntem Adamskim, w którym znajdziecie wiele ciekawych informacji na temat leczenia biologicznego w Polsce. Warto wspomnieć, iż pan profesor Zygmunt Adamski, jest kierownikiem Zakładu Mikologii Lekarskiej i Dermatologii Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu i ordynatorem Oddziału Chorób Skóry Szpitala Wojewódzkiego w Poznaniu.

(…) Jak wygląda leczenie chorych?

Profesor Zygmunt Adamski: To jest uwarunkowane stanem zaawansowania choroby. W terapii dermatozy zastosowanie mają leki o działaniu miejscowym oraz leki ogólne. W przypadku łuszczycy w postaci mało nasilonej wystarczające są leki zewnętrzne. Należą do nich m.in.: preparaty zawierające kwas salicylowy, dziegcie, cignolina, pochodne witaminy D3, pochodne witaminy A, emolienty. Stosowanie tej terapii jest często uciążliwe dla pacjentów. U chorych ze średnio nasiloną i ciężką postacią choroby zastosowanie mają naświetlania (UVA, UVB), a także leki systemowe (cyklosporyna A, retinoidy, metotreksat). Od kilku lat istnieją nowe możliwości leczenia chorych na łuszczycę – leki biologiczne. Są to preparaty uzyskane w wyniku metod rekombinacji genetycznej. Skuteczność terapeutyczna leków biologicznych wynosi około 80 proc.

Jakie są najważniejsze problemy związane z nowoczesnym leczeniem lekami biologicznymi?

Przed włączeniem leczenia biologicznego istotna jest odpowiednia kwalifikacja chorych. Niezbędne jest wykonanie szerokiego panelu badań laboratoryjnych i diagnostycznych. Związane jest to z wysokimi kosztami dla oddziału kwalifikującego pacjenta do leczenia biologicznego. Ponadto istnieją duże problemy z pozyskaniem środków na finansowanie tego leczenia w Polsce.

Czy wszyscy chorzy na łuszczycę wymagają leczenia lekami biologicznymi? Ile kosztuje leczenie nimi jednego pacjenta rocznie? A – dla porównania – ile kosztuje leczenie standardowe?

Nie wszyscy chorzy wymagają zastosowania leczenia biologicznego. Do terapii biologicznej kwalifikują się pacjenci ze średnio ciężką i ciężką postacią łuszczycy pospolitej oraz z łuszczycą stawową. Roczny koszt leczenia wynosi ok. 60 tys. złotych. Z kolei roczny koszt leczenia przy użyciu leków standardowych jest prawdopodobnie mniejszy, zależny od rodzaju terapii, jednak żadne dotychczas stosowane terapie łuszczycy nie dają tak dobrych wyników leczenia, szczególnie w terapii długoterminowej, wymaganej u chorych na łuszczycę.

Czy koszyk świadczeń zawiera leki przeciwko łuszczycy?

Niestety, łuszczyca nie jest uznana przez NFZ za chorobę przewlekłą, dlatego koszyk świadczeń nie zawiera leków przeciwko łuszczycy.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Przełom w leczeniu łuszczycy?

Przełom w leczeniu łuszczycy?
Rate this post

Do obiegu został wprowadzony eksperymentalny lek – guselkumab, który jak wynika ze wstępnych badań, lepiej kontroluje przebieg łuszczycy niż obecnie stosowane terapie. W przeprowadzonych doświadczeniach nowy lek okazał się bardziej skuteczny niż najefektywniejsze obecne na rynku leki na łuszczycę.

leczenie łuszczycy
Lek wciąż jest w fazie testów klinicznych, jednak wyniki dotychczasowych badań wydają się wyjątkowo obiecujące.

Do udziału w badaniach nad skutecznością nowego leku zaproszono blisko 300 osób. U każdego z pacjentów porównywano skuteczność guselkumabu z powszechnie wykorzystywanym w terapii łuszczycy adalimumabem. Aż u 86 proc. osób poddanych terapii przy zastosowaniu nowego antybiotyku objawy łuszczycy ustąpiły natychmiastowo. Z kolei w grupie otrzymującej adalimumab odsetek ten wyniósł 58 procent.

– Jako dermatolog jestem wyjątkowo podekscytowany potencjałem guselkumabu i tego co może w przyszłości zdziałać dla pacjentów cierpiących na łuszczycę plackowatą – powiedział dr Kristian Reich jeden z badaczy nowego leku na łuszczycę.

Działanie medykamentu polega na blokowaniu białka interleukiny, które odgrywa istotną rolę w funkcjonowaniu układu odpornościowego. Udowodniono, że tego typu blokada znacząco poprawia stan skóry pacjenta z łuszczycą. Lek podawany jest w postaci zastrzyków w różnych odstępach czasowych.

Efektem ubocznym terapii może być zwiększone ryzyko wystąpienia infekcji płuc oraz wyrostka robaczkowego.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.