„Potrafimy leczyć zmiany skórne, ale nie możemy wpłynąć na geny” – wywiad ze specjalistą dermatologiem.

„Potrafimy leczyć zmiany skórne, ale nie możemy wpłynąć na geny” – wywiad ze specjalistą dermatologiem.
Rate this post

W dzisiejszym wpisie prezentujemy fragmenty rozmowy z prof. dr hab. med. Anną Wojas-Pelc, kierownikiem Katedry i Kliniki Dermatologii Uniwersytetu Jagiellońskiego Collegium Medicum. Wywiad opublikowany pierwotnie na portalu DziennikPolski24.pl, zawiera ciekawe informacje m.in. o różnych postaciach łuszczycy, częstej potrzebie współpracy przy leczeniu tego schorzenia z lekarzami innych specjalności, oraz sposobach leczenia łuszczycy w Polsce. 

Czy łuszczyca rzutuje w jakiś sposób na organizm?

prof. dr hab. med. Anna Wojas-Pelc: Kiedy wiele lat temu zaczynałam swoją przygodę z dermatologią, moi nauczyciele używali określenia: łuszczyca to choroba ludzi zdrowych. W kontekście tego, co wiemy dzisiaj, jest to stwierdzenie nieprawdziwe. Ciężka łuszczyca prowadzi do wielu chorób ogólnoustrojowych. Jest to przecież choroba zapalna o dużym rozprzestrzenieniu na skórze, co musi prowokować powstawanie innych schorzeń towarzyszących. Dziś już wiemy i zostało to statystycznie wykazane, że wśród pacjentów z łuszczycą wzrasta liczba chorób sercowo-naczyniowych. Wiemy, że rozwija się u nich zespół metaboliczny z typowymi cechami – otyłością brzuszną i dyslipidemią. U około 10 procent chorych pojawia się ponadto postać stawowa łuszczycy, w której dochodzi do łuszczycowego zapalenia stawów. Najczęściej łuszczyca zwykła wyprzedza pojawienie się zmian stawowych, ale bywają takie przypadki, że łuszczycowe zapalenie stawów jest chorobą izolowaną. Współpracujemy z reumatologami, którzy diagnozując pacjenta z seronegatywnym zapaleniem stawów – co oznacza, że żadne parametry zapalne nie są dodatnie – konsultują z nami, czy to może być łuszczyca. Szukamy wtedy na skórze charakterystycznych zmian i często są to tylko zmiany paznokciowe, nie ma natomiast zmian skórnych. Trzeba wiedzieć, że leczenie łuszczycowego zapalenia stawów jest inne niż typowych schorzeń reumatoidalnych. (…)

awp
Anna Wojas-Pelc to specjalista dermatolog i wenerolog. Od ponad 25 lat pracuje w Katedrze i Klinice Dermatologii w Krakowie, jest ordynatorem Oddziału Klinicznego Kliniki Dermatologii Szpitala Uniwersyteckiego w Krakowie, a od 2004 r. jest Kierownikiem Katedry i Kliniki Dermatologii UJ CM.

Czy nasz tryb życia może prowokować rozwój łuszczycy?

AWP: Pewne nawyki, przyjmowane leki, niewłaściwy, niehigieniczny tryb życia mogą u osób genetycznie predysponowanych wyzwolić łuszczycę. Takim czynnikiem jest m.in. alkohol – u alkoholików łuszczyca ma bardzo ciężki przebieg i jest trudna w leczeniu. Czynnikiem wyzwalającym może być także stres. Od lat się podkreśla, że łuszczyca to klasyczna psychodermatoza, czyli u osoby predysponowanej silny bodziec stresowy, zwłaszcza utrzymujący się dłużej, prowokuje wysiew łuszczycy. Jednak u młodych ludzi pierwszy wysiew następuje najczęściej po infekcji paciorkowcowej.

Diagnoza to ogromny stres dla pacjenta, a przecież stresów powinien unikać.

AWP: Tym bardziej że trudno przewidzieć przebieg łuszczycy. Nie możemy uczciwie powiedzieć pacjentowi, jak ta choroba będzie się u niego rozwijać – jest bowiem nieprzewidywalna. Zawsze na początku drogi z łuszczycą pouczamy pacjenta, żeby unikał infekcji, np. nie przebywał w dużych skupiskach ludzi w okresie zachorowań, usuwał ogniska zapalne, m.in. chore zęby, migdałki, ponieważ mogą być przyczyną nawrotów choroby, kolejnych wysiewów. A my nie mamy możliwości zapobiegania wysiewom łuszczycy. Potrafimy leczyć zmiany skórne, ale nie możemy wpłynąć na geny. Są pacjenci, u których okres remisji trwa wiele lat i są tacy, u których udaje się nam wyleczyć zmiany, a za dwa tygodnie jest już kolejny wysiew.

Jak się leczy łuszczycę?

AWP: Na podstawie badań epidemiologicznych i obserwacji klinicznych wiemy, że czynnikiem leczącym łuszczycę jest słońce. Na terenach mocno nasłonecznionych choroba występuje rzadziej, sprzyja jej natomiast klimat umiarkowany. Wykorzystujemy słońce w leczeniu łuszczycy i to nie tylko słońce naturalne. Fototerapia to pierwszy rzut leczenia ogólnego, najbardziej fizjologiczny, pozbawiony poważnych działań ubocznych. Niestety, fototerapia jest niedofinansowana przez NFZ. Tylko duże ośrodki stać na pracownie, mniejsze nie mogą sobie na fototerapię pozwolić. Dobra lampa kosztuje około 100 tys. zł, natomiast jedno naświetlanie jest wyceniane jako 1 punkt, czyli 7 zł, dlatego generuje to długi placówki. Słońce może pomóc pacjentom z lżejszą łuszczycą oraz chorym po leczeniu w utrzymaniu remisji, ale oczywiście z pewnymi ograniczeniami – jest też czynnikiem prowokującym rozwój nowotworów, potrzebny jest więc złoty środek. Mamy także do dyspozycji wiele leków do stosowania miejscowego, na które większość pacjentów bardzo dobrze reaguje oraz leki systemowe do zażywania doustnego i leki biologiczne. (…)

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Naturalne sposoby na łuszczycę cz.2 – rumianek, oliwa z oliwek, olejek rycynowy, pieprz cayenne…

Naturalne sposoby na łuszczycę cz.2 – rumianek, oliwa z oliwek, olejek rycynowy, pieprz cayenne…
Rate this post

W poprzednim wpisie wróciliśmy do tematyki niekonwencjonalnych sposobów na walkę z łuszczycą. Opisane sposoby wykorzystywały naturalne metody łagodzenia objawów choroby, oparte o składniki takie jak aloes, ocet, ostropest, awokado, banan, oraz soda oczyszczona. Dziś prezentujemy wam kolejną porcję znalezionych w sieci przepisów, tym razem z rumianku, oliwy z oliwek, olejku rycynowego, i pieprzu cayenne. 

Rumianek

To jeden z najbardziej znanych domowych remediów na wszelkie dolegliwości, w tym także na łuszczycę. Objawy choroby mogą być leczone rumiankiem w dwojaki sposób: albo olejkiem esencjonalnym (powszechnie dostępny w sklepach zielarskich), albo też naparem. Oba sposoby działają łagodząco i przeciwzapalnie.

Składniki

  • 1 łyżka stołowa rumianku (10 g)
  • 1 szklanka wody (250 ml)

Przygotowanie

  • Zagotuj wodę i doprowadź ją do wrzenia.
  • Dodaj rumianek i gotuj jeszcze przez 5 minut.
  • Zdejmij z ognia i poczekaj aż się ochłodzi.
  • Odcedź i zamocz gazę.
  • Nakładaj na skórę. Nie spłukuj.

Oliwa z oliwek

Kuracja oliwą z oliwek sprawdza się szczególnie, w przypadku łuszczycy skóry głowy. Najlepiej działa lekko podgrzana. Nakładamy oliwę na zmiany skórne, wykonujemy delikatny masaż i owijamy ręcznikiem na kilka godzin. Potem myjemy głowę tak, jak zazwyczaj.

W przypadku tego typu kuracji, należy używać miękkiej szczotki, żeby usunąć złuszczający się naskórek – zawsze okrężnymi ruchami, w celu uniknięcia infekcji.

oliwa_z_oliwek_łuszczyca
kuracja z wykorzystaniem oliwy z oliwek, może doskonale sprawdzić się w przypadku łuszczycy skóry głowy.

Olejek rycynowy

Jeżeli łuszczycowe zmiany skórne są głębokie i bolesne, olejek rycynowy wnika głęboko i działa łagodząco. Najlepiej jest przygotować domowej roboty maseczkę:

Składniki

  • Kilka kropli olejku rycynowego.
  • Odpowiednia ilość sody oczyszczonej.

Przygotowanie

  • Wymieszaj oba składniki do uzyskania swego rodzaju pasty.
  • Nałóż ją bezpośrednio na skórę.
  • Owiń folią spożywczą.
  • Pozostaw na całą noc i zdejmij następnego ranka.

Pieprz Cayenne

Pieprz Cayenne to przyprawa znana ze swych ogromnych właściwości przeciwzapalnych, co czyni ten składnik przydatny także w przypadku walki z objawami łuszczycy. Możesz kupić gotowy krem z dodatkiem pieprzu Cayenne, lub też przygotować własny preparat:

Składniki

  • Kilka kropli wody
  • 1 łyżka stołowa mielonego pieprzu Cayenne (10 g)

Przygotowanie

  • Z obu składników przygotuj pastę.
  • Nałóż bezpośrednio na skórę.
  • Pozostaw na 15 minut i zmyj letnią wodą.

Część pierwszą artykułu o naturalnych sposobach na łuszczycę znajdziesz tu.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Naturalne sposoby na łuszczycę – aloes, ocet, ostropest, awokado, banan, soda oczyszczona…

Naturalne sposoby na łuszczycę – aloes, ocet, ostropest, awokado, banan, soda oczyszczona…
4 (80%) 2 votes

Tematykę niekonwencjonalnych sposobów na walkę z łuszczycą, poruszaliśmy na naszym blogu już wielokrotnie – zainteresowanych tym tematem zapraszamy do archiwum bloga. Raz za razem docieram jednak do kolejnych ciekawych informacji, na temat naturalnych sposobów na łagodzenie objawów choroby, które chciałbym zaprezentować wam na łamach naszego bloga. Czekamy oczywiście na wasze komentarze, co do skuteczności poniższych metod. 

Aloes

Żel z aloesu działa kojąco i regenerująco na rany i podrażnienia. Wystarczy przeciąć łodygę wzdłuż i nałożyć miąższ bezpośrednio na skórę, 3 razy dziennie. Nie spłukuj. Poczekaj, aż skóra go wchłonie.

Dzięki temu remedium zredukujesz uczucie swędzenia i nie będziesz się drapać. Jeżeli nie masz w domu aloesu w doniczce, możesz użyć żelu lub kremu, które są dostępne w aptekach. Im bardziej naturalny, tym lepiej.

aloe vera
Wyciąg z aloesu to naturalne remedium m.in. na świąd łuszczycowy.

Ocet jabłkowy

Pomoże uśmierzyć uczucie swędzenia. Jest kilka sposobów na jego użycie. Na przykład w formie okładów.

Składniki

  • ¼ szklanki octu jabłkowego (62,5 ml)
  • ¾ szklanki wody (187,5 ml)

Przygotowanie

  • Wymieszaj oba składniki.
  • W przygotowanym preparacie zamocz kawałek gazy lub czystej tkaniny.
  • Nałóż na skórę, lekko uciskając.
  • Pozostaw na kilka minut, zdejmij i wypłucz letnią wodą.

Możesz też wziąć kąpiel z dodatkiem octu jabłkowego, żeby odrestaurować pH Twojej skóry.

Ostropest

Roślina ta (do kupienia również w kapsułkach) pomaga usunąć toksyny z wątroby i zahamować proces nadmiernego przyrostu komórek. Oba czynniki są bezpośrednio związane z łuszczycą. Wystarczy 250 mg, w dawce 3 razy dziennie.

Olejek z awokado

Olejek z awokado działa nawilżająco na skórę, hamując tym samym rozwój choroby. Jeżeli nie masz dostępu do olejku, możesz przygotować maseczkę z owoców awokado – wystarczy przekroić na pół i wydobyć miąższ, potem nałożyć go na skórę, poczekać 15 minut i spłukać letnią wodą.

Banany

Skórka od bananów poprawia stan Twojej skóry. Działa łagodząco m.in. na podrażnienia czy oparzenia. Wystarczy wykorzystać ją jako okład, i odczekać kilka minut, po czym nie spłukiwać.

Soda oczyszczona

Łagodzi uczucie swędzenia. Działa podobnie jak ocet jabłkowy, ale możesz także wykorzystać ją do przygotowania okładów lub kąpieli.

Składniki

  • 1 i ½ szklanki sody oczyszczonej (375 g)
  • 10 litrów wody

Przygotowanie

  • Rozpuść sodę w wodzie.
  • Zamocz gazę lub czystą tkaninę i nałóż bezpośrednio na skórę.

Jeżeli chcesz, możesz też wsypać sodę do wanny i wziąć kąpiel (pamiętaj, że woda nie może być gorąca).

Część druga artykułu już wkrótce. 

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Dermokosmetyki jako wspomaganie dla leczenia sterydowego

Dermokosmetyki jako wspomaganie dla leczenia sterydowego
Rate this post

Dermatolodzy są zgodni, iż dermokosmetyczna pielęgnacja skóry pacjentów z łuszczycą, ma duży wpływ na skuteczność terapii lekami sterydowymi stosowanymi miejscowo, oraz na utrzymanie efektów zastosowanego leczenia.

Najpopularniejszymi obecnie lekami do stosowania w miejscowej terapii łuszczycy są glikokortykosteroidy (leki sterydowe), które oddziałują na dwie składowe procesu łuszczycowego: hiperproliferację i stan zapalny. Istnieją dwie klasyfikacje glikokortykosteroidów uwzględniające siłę ich działania naczynioskurczowego. Amerykański podział wyróżnia siedem klas: w grupie 1. znajdują się preparaty najsilniejsze (np. Clobederm), a w grupie 7. najsłabsze (np. hydrokortyzon). Klasyfikacja europejska wyróżnia cztery klasy: I – najsłabsza, IV – najsilniejsza.

Większość pacjentów nie zdaje sobie sprawy z istnienia ww. klasyfikacji, a co za tym idzie – nie ma wiedzy dotyczącej siły działania przepisywanych leków sterydowych. Niestety, bardzo często przyczynia się to do nieprawidłowej aplikacji leku oraz pojawienia się efektów ubocznych sterydów (zaniki skóry, rozstępy, teleangiektazje). Oprócz siły działania ważna jest również forma galenowa produktu, którą dopasowujemy do rodzaju, lokalizacji i rozległości zmian chorobowych. Ten sam preparat w maści działa silniej niż w kremie, dlatego maści znajdują zastosowanie na ogniska łuszczycowe suche, zadawnione i o większej akantozie. Dobór odpowiedniego preparatu jest bardzo ważny i ma wpływ na systematyczne stosowanie leku.

dermokosmetyki na łuszczycę
Dermokosmetyczna pielęgnacja skóry pacjentów z łuszczycą, ma duży wpływ na skuteczność terapii lekami sterydowymi.

Oprócz leczenia dermatologicznego ważna jest więc systematyczna pielęgnacja skóry w warunkach domowych, z zastosowaniem natłuszczających emolientów. Pielęgnacja skóry pacjenta z łuszczycą jest procesem długotrwałym i wymagającym od chorego zdyscyplinowania i systematyczności. Stosowanie miejscowych preparatów sterydowych wraz z preparatami natłuszczającymi oraz odpowiednią pielęgnacją skraca czas leczenia i przywraca skórze komfort.

Stosowanie emolientów (dodawanych do kąpieli oraz aplikowanych w postaci kremów co najmniej dwa razy dziennie) i miejscowych glikokortykosteroidów stanowi obecnie podstawę leczenia AZS i łuszczycy. Coraz częściej ze względu na skutki uboczne leków sterydowych stosuje się terapię przerywaną, aplikując naprzemiennie steryd (np. co drugi dzień) z substancjami obojętnymi. Przez wielu dermatologów preferowane jest leczenie weekendowe, polegające na dwudniowym stosowaniu leków sterydowych i pięciodniowym (w pozostałe dni) preparatu obojętnego. Ten system zdecydowanie zwiększa bezpieczeństwo leczenia, jednocześnie przynosząc zadowalające efekty kliniczne.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Akupunktura pomocna w leczeniu łuszczycy?

Akupunktura pomocna w leczeniu łuszczycy?
Rate this post

Konwencjonalne leczenie łuszczycy nie zawsze przynosi oczekiwane rezultaty, dlatego wielu pacjentów szuka alternatywnych metod radzenia sobie ze zmianami chorobowymi. Znanych jest wiele skutecznych metod niekonwencjonalne leczenie łuszczycy, warto się więc zastanowić czy do takich metod można zaliczyć także akupunkturę, która przecież od setek lat z powodzeniem stosowana jest w medycynie wschodu, jako remedium na szereg różnorakich dolegliwości. Grupa naukowców postanowiła rozwiązać powyższy problem na podstawie analizy dostępnych na ten temat badań, i ustalić jednoznaczną odpowiedź na pytanie, czy akupunktura jest skuteczna w leczeniu łuszczycy?

Przebieg badania

Autorzy analizy skrupulatnie przeszukali medyczne bazy w celu wyłonienia prospektywnych, randomizowanych badań zajmujących się przedstawionym problemem. W efekcie udało im się znaleźć 6 prac, które spełniały określone przez nich kryteria, a w których łącznie uczestniczyło 522 pacjentów. Do dalszych analiz jednak włączono tylko 5 badań. Wyniki przeprowadzonej przez naukowców analizy, zostały przedstawione w niedawno opublikowanym artykule: Research in Complementary Medicine Acupuncture Therapies for Psoriasis Vulgaris: A Systematic Review of Randomized Controlled Trials.

akupunktura łuszczyca
Czy akupunktura może być skuteczna w leczeniu łuszczycy?

Wyniki analizy
Z uwagi na dużą różnorodność stosowanych interwencji, działań służących do porównywania skuteczności metod i zgłaszania wyników, nie było możliwe wykonanie rzetelnej metaanalizy. Natomiast wyniki pojedynczych badań pozostają sprzeczne. Różne rezultaty widać szczególnie przy porównywaniu oceny wg PASI, redukcji zmian skórnych oraz odsetka nawrotów. Część z badań wskazuje jednak na pewne pozytywne rezultaty stosowania akupunktury u pacjentów z łuszczycą. Wnioski te jednak są ograniczone ze względu na małą liczbę odpowiednich prac klinicznych oraz ich niejednoznaczne wyniki.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Dieta w łuszczycy: porady lekarza

Dieta w łuszczycy: porady lekarza
Rate this post

W dzisiejszym wpisie zaprezentuję wam wypowiedź lekarza specjalisty na temat diety w łuszczycy, która wydaje się doskonałym uzupełnieniem poruszanej ostatnio na łamach bloga tematyki.

Dieta w przypadku łuszczycy na pewno ma ogromne znaczenie. Jednak, co w diecie dla jednej osoby okaże się pokarmem obojętnym, u drugiej może spowodować nasilenie objawów. W innych przypadkach zaś do remisji czy zaostrzenia dolegliwości dochodzi mimo braku jakichkolwiek modyfikacji w jadłospisie. Zaleca się, aby dieta przede wszystkim odpowiednio zbilansowana. W menu ograniczyć należy źródła nasyconych kwasów tłuszczowych i cholesterolu, kolei warto wzbogacić ją w nienasycone kwasy tłuszczowe- pochodzące np. z tłustych ryb.

Łuszczyca jako choroba przewlekła powodować może szereg niedoborów odżywczych– tak więc codzienny jadłospis bogaty był w białko pochodzenia zwierzęcego i witaminy i minerały.
Wybierać warto chude gatunki mięs i ryby. Ważny jest także kwas foliowy, którego dobrym źródłem są zielone rośliny liściaste. Istotne jest także dostarczanie odpowiedniej ilości żelaza. Pamiętać należy o wypijaniu odpowiedniej dawki wody. W przypadku dorosłych osób jest to około 1,5-2 litrów wody dziennie.

Unikać z kolei należy takich produktów, jak:

  • cytrusy;
  • ostre przyprawy;
  • alkohol;
  • konserwy;
  • produkty wysoko przetworzone;
  • kofeina, a zatem kawa i napoje energetyczne z dodatkiem kofeiny;
  • gluten;
  • czekolada;
  • kakao;
  • napoje i produkty z dużą zawartością cukru.

Warto sprawdzić- czy któryś z tych produktów powoduje zaostrzenie objawów.”

Więcej o diecie w łuszczycy znajdziesz we wpisach:

oraz

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Jak pielęgnować skórę z łuszczycą? cz.1

Jak pielęgnować skórę z łuszczycą? cz.1
Rate this post

Dziś kolejny wpis z cyklu podsumowującego podstawowe informacje, które bez wątpienia będą przydatne dla każdego „początkującego” Łuszczyka. Tym razem zajmiemy się tematyką pielęgnacji skóry łuszczycowej.

Autorytety w dziedzinie łuszczycy (m.in. dr Michael Tirant, twórca preparatów z seriiDr Michaels) podkreślają, że łuszczycy jako choroba genetyczna nie jest w pełni wyleczalna. Można jednak skutecznie minimalizować i eliminować jej objawy. Kluczem do sukcesu jest m.in. właściwa pielęgnacja skóry z łuszczycą.

W zależności od tego na jakich obszarach skóry występują zmiany chorobowe, codzienne zabiegi pielęgnacyjne będą wyglądać nieco inaczej.

I. Pielęgnacja skóry przy łuszczycy głowy

Pielęgnacja skóry głowy to przede wszystkim stosowanie odpowiednich szamponów i odżywek. Lepiej unikać szamponów do skóry normalnej, dostępnych w sklepach kosmetycznych i zastąpić je dermokosmetykami lub specjalistycznymi szamponami poleconymi przez lekarza dermatologa. Po każdym umyciu włosów trzeba je delikatnie osuszyć, ale należy unikać suszarki ustawionej na wysoką temperaturę. Osoby chore na łuszczycę głowy powinny zapomnieć także o lokówce, walkach czy prostownicy – zabiegi prostowania czy kręcenia włosów mogą wysuszać skórę głowy, podobnie jak zabieg trwałej ondulacji, wykonywany u fryzjera. Do szczotkowania najlepiej używać szczotki z miękkim włosiem, ale nie szczotkować włosów zbyt często. Ponadto po każdym myciu włosów trzeba pamiętać o dokładnym wytarciu skóry, zwłaszcza w okolicach uszu – najlepiej robić to delikatnym ręcznikiem.

II. Pielęgnacja skóry przy zmianach zlokalizowanych na dłoniach i stopach

Jeśli zmiany pojawią się na dłoniach, należy zachować szczególną ostrożność podczas sprzątania, mycia naczyń, nawet ścierania kurzu – warto zaopatrzyć się w specjalne bawełniane rękawiczki, które wewnątrz będą miały wkładkę winylową. Unikanie kontaktu z chemikaliami, smarami, olejami i detergentami to podstawa w pielęgnacji dłoni i stóp. Do codziennego mycia warto wykorzystać specjalne mydło, przeznaczone do skóry z łuszczycą. Po umyciu rąk czy stóp trzeba dokładnie wytrzeć skórę, szczególnie koncentrując się na końcówkach palców i paznokciach. Podczas wykonywania manikiuru i pedikiuru trzeba dołożyć starań, by nie uszkodzić skóry wokół paznokci. Dodatkowo, żeby złagodzić objawy łuszczycy na stopach warto moczyć je trzy razy dziennie w słonej wodzie przez 10 minut, po każdej takiej kąpieli dokładnie osuszając stopy. Jeśli na skórę dłoni i stóp aplikujemy krem czy balsam, warto pamiętać, by używać niewielkiej ilości kosmetyku, a jeśli dokładnie się nie wchłonie – po kilku minutach od aplikacji usunąć jego nadmiar.

Wkrótce druga część poradnika.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Łuszczyca skóry – jak leczyć? cz3

Łuszczyca skóry – jak leczyć? cz3
Rate this post

Poniżej trzecia i zarazem ostatnia część wpisu przygotowanego na podstawie artykułu „Łuszczyca skóry: współczesne możliwości terapii”.  Artykuł zawiera stosunkowo rzetelne podsumowanie aktualnych trendów w leczeniu łuszczycy skóry.

Z częścią pierwszą możecie zapoznać się tu: Łuszczyca skóry – jak leczyć? cz1 

Część druga wpisu dostępna jest tu: Łuszczyca skóry – jak leczyć? cz2

(…)Kolejną metodą stosowaną z powodzeniem w terapii łuszczycy jest fototerapia. Polega ona na poddawaniu zmian łuszczycowych działaniu promieniowania ultrafioletowego w monoterapii lub w skojarzeniu z podawanymi lekami. Wybór tej opcji leczenia powoduje niewielki wzrost ryzyka zachorowania na raka skóry. Ponadto podczas stosowania fototerapii nie należy włączać takich środków farmakologicznych jak metotreksat czy cyklosporyna A, z uwagi na wzajemne znoszenie się efektów terapeutycznych obu metod leczenia oraz na zwiększone ryzyko rozwoju choroby nowotworowej skóry

W przypadku rozległych zmian łuszczycowych zastosowanie znajdują środki działające wewnątrzustrojowo. Jednym z obecnie stosowanych leków jest metotreksat, który zaburza cykl życiowy komórek, w tym komórek odpowiedzialnych za wyzwolenie objawów łuszczycy. Terapia z zastosowaniem metotreksatu niesie za sobą ryzyko wystąpienia skutków ubocznych w postaci: nudności, wypadania włosów, podwyższenia wartości enzymów wątrobowych, zahamowania czynności szpiku kostnego. Stosowany w dużych dawkach może uszkadzać nerki. Podczas terapii należy zatem kontrolować wartości enzymów wątrobowych oraz morfologię krwi. Ponadto wskazane jest jednoczesne stosowanie kwasu foliowego, ponieważ lek ten działa do niego przeciwstawnie.

Kolejnym ze stosowanych leków działających ogólnoustrojowo jest cyklosporyna, która hamuje reakcje immunologiczne i modyfikuje reakcje zapalne w organizmie. Nie należy jej jednak stosować u pacjentów z nadwrażliwością na ten lek, z chorobami nerek lub wątroby oraz z opornym na leczenie nadciśnieniem.

W przypadku wyczerpania dotychczasowych możliwości terapeutycznych alternatywne bywa zastosowanie środków z grupy tzw. leków biologicznych, będących inhibitorami cząsteczek naturalnie występujących w organizmie. W leczeniu łuszczycy stosuje się m.in. efalizumab i etanercept, których działanie także hamuje układ immunologiczny. Zarówno w przypadku jednego, jak i drugiego leku wykazano efektywność działania, jednak koszty leczenia są wysokie.

Podsumowanie

Współczesna medycyna oferuje szereg możliwości terapeutycznych w leczeniu i kontrolowaniu łuszczycy. W wyborze właściwej terapii należy kierować się natężeniem objawów, stanem ogólnym oraz preferencjami pacjenta. Trzeba także pamiętać, że jednym z czynników wyzwalających chorobę jest stres, dlatego duży nacisk kładzie się także na wsparcie psychologiczne pacjentów, co w połączeniu z właściwie prowadzoną terapią znacznie poprawia wyniki leczenia.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Łuszczyca skóry – jak leczyć? cz2

Łuszczyca skóry – jak leczyć? cz2
Rate this post

Poniżej druga część wpisu przygotowanego na podstawie artykułu „Łuszczyca skóry: współczesne możliwości terapii” opublikowanego jakiś czas temu przez portal Polska Kosmetologia i Kosmetyka. Artykuł zawiera stosunkowo rzetelne podsumowanie aktualnych trendów w leczeniu łuszczycy skóry. Część pierwsza we wpisie poniżej, lub pod linkiem: Łuszczyca skóry – jak leczyć? cz1 

(…) Do leczniczych środków redukujących zalicza się preparaty zawierające glikokortykosteroidy, witaminę D3, retinoidy oraz cygnolinę.

Maści zawierające glikokortykosteroidy działają przeciwzapalnie, tłumiąc układ immunologiczny. Pomimo dobrej i szybkiej odpowiedzi, przy dłuższym stosowaniu środków redukujących mogą wystąpić skutki uboczne w postaci ścieńczenia skóry, zakażenia czy rozstępów, dlatego sterydy należy stosować w niewielkich ilościach, tylko na małych obszarach skóry zmienionej chorobowo oraz możliwie jak najkrócej.

Preparaty zawierające witaminę D3 dobrze redukują zmiany skórne. Do najczęstszych działań ubocznych należy świąd skóry. Niektóre badania wskazują, że długotrwałe stosowanie witaminy D3 może prowadzić do wzrostu poziomu wapnia w  organizmie, jednak jest to niezwykle rzadkie powikłanie. Badania wykazały, że preparaty tej witaminy w połączeniu z zewnętrzną terapią  kortykosteroidami są bardziej efektywne.

Retinoidy, czyli pochodne witaminy A, dobrze redukują zmiany skórne i stanowią alternatywę dla leczenia sterydami, ponieważ charakteryzują się brakiem ubocznych działań, które wykazują glikokortykosteroidy, jednak czas ich stosowania jest dłuższy. Częstym działaniem ubocznym ich stosowania jest podrażnienie skóry oraz nadwrażliwość na światło słoneczne. Zwiększa się także ryzyko wad wrodzonych u płodu, dlatego retinoidów nie należy stosować w ciąży.

Cygnolina jest preparatem przeciwdziałającym postępowi łuszczycy. Występuje w postaci kremów, past oraz maści. Do działań niepożądanych zalicza się pieczenie i zaczerwienienie skóry, a także barwienie jasnych włosów, ubrań czy pościeli.

Dalszą część artykułu przedstawię w kolejnym wpisie.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Łuszczyca skóry – jak leczyć? cz1

Łuszczyca skóry – jak leczyć? cz1
Rate this post

Poniżej pierwsza część wpisu przygotowanego na podstawie artykułu „Łuszczyca skóry: współczesne możliwości terapii.” opublikowanego niedawno przez portal Polska Kosmetologia i Kosmetyka. Artykuł zawiera stosunkowo rzetelne podsumowanie aktualnych trendów w leczeniu łuszczycy skóry. Zapraszam do lektury.

(…) Podstawą uzyskania właściwego efektu leczniczego jest odpowiednia edukacja pacjenta w zakresie przyczyn choroby, czynników zaostrzających oraz konieczności stałej samokontroli. W zależności od stopnia nasilenia choroby stosuje się farmakologiczne leczenie zewnętrzne, fototerapię lub farmakologiczne leczenie ogólnoustrojowe. Leczenie zewnętrzne uwzględnia kąpiele w roztworach soli, stosowanie środków nawilżających, maści złuszczające, smołę węglową, a także tzw. preparaty redukujące. Sposób leczenia zewnętrznego jest także uzależniony od czasu, jaki pacjent może na nie poświęcić. Najlepsze efekty uzyskuje się, stosując terapię kilkukrotnie w ciągu dnia. Stosowanie emolientów, kąpieli poprawiających stan skóry, odpowiedniej suplementacji witamin oraz właściwej diety jest określane mianem leczenia wspomagającego, które stanowi bazę do wdrożenia metod typowo farmakologicznych i odgrywa rolę w utrzymaniu stanu remisji choroby.

Maści o charakterze złuszczającym zawierające salicylany, mocznik oraz siarkę w różnych proporcjach pomagają zmiękczyć i usunąć łuski. Środki nawilżające i kąpiele w roztworach siarczanu magnezu powodują zmniejszenie świądu i podobnie jak salicylany wspomagają usuwanie łusek. Ponadto stosowanie środków nawilżających zatrzymuje wodę, dzięki czemu hamowane jest nadmierne łuszczenie się skóry. Oprócz siarczanu magnezu w kąpielach można stosować oliwki, sól Epsom i sól z Morza Martwego. W celu utrzymania odpowiedniego poziomu nawilżenia skóry zaleca się wcieranie kremów nawilżających oraz oliwek zaraz po wyjściu z wody. Emolienty to preparaty trwale nawilżające skórę, w których skład wchodzą najczęściej tłuszcze i kwasy tłuszczowe, a czasem polialkohole, lanolina i/lub wazelina. Po aplikacji emolientu i jego wchłonięciu dochodzi do blokowania kanałów odprowadzających wodę ze skóry. Ponadto środki te są hydrofilne, tzn. pochłaniają wilgoć z otoczenia, co powoduje, że skóra pacjenta jest stale nawilżona. Na wyniki leczenia oraz na podtrzymanie remisji wpływa także odpowiednia dieta. W celu wygaszenia reakcji zapalnej, będącej podstawą choroby, stosowana jest suplementacja wielonienasyconych kwasów tłuszczowych. Istotne jest także dostarczanie organizmowi witaminy D – szczególnie naturalnego pochodzenia, m.in. z mleka, żółtego sera, tuńczyka, dorsza, łososia.(…)

Dalszą część artykułu przedstawię w kolejnym wpisie.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.