Dlaczego Łuszczycy nie stosują leków zgodnie z zaleceniami lekarskimi?

Dlaczego Łuszczycy nie stosują leków zgodnie z zaleceniami lekarskimi?
Rate this post

W poprzednich wpisach opisałem wyniki badań, z których wynikało, że aż ok 30 – 40% pacjentów z łuszczycą nie stosuje się do zaleceń terapeutycznych od lekarzy. Warto podkreślić jeszcze raz, iż skuteczność danej opcji leczniczej zależy nie tylko od odpowiedniego doboru preparatu leczniczego, ale również, i to w dużym stopniu, od poprawności jego stosowania. Trudno oczekiwać poprawy klinicznej, gdy lek jest w ogóle niepobierany lub jego podawanie zostało samowolnie zmodyfikowane przez pacjenta.

Dlaczego więc chorzy na łuszczycę nie stosują się do zaleceń lekarskich? W badaniach opublikowanych przez Van de Kerkhof’a i wsp. za najczęstszą przyczynę odmiennego aplikowania leków uważają preferencje chorych do jednorazowego w ciągu doby stosowania maści/kremów (38%). W badanej przez nich grupie, na kolejnych pozycjach znalazły się następujące argumenty:

  • zbyt tłusty preparat (11%),
  • brak zadowalającej skuteczności (6%),
  • lepszy efekt terapeutyczny od spodziewanego (po 6%).

Rezultaty badań przeprowadzone przez polskich naukowców były podobne: wśród pacjentów konsystencja leku również odgrywała znaczną rolę. Odmiennie, chorzy dodatkowo uskarżali się na plamienie ubrania oraz nieprzyjemny zapach leku. Jak przypuszczają autorzy badania – różnice te wynikać mogły z nieco odmiennego podejścia do leczenia miejscowego łuszczycy w polskiej grupie chorych i wśród pacjentów holenderskich. Najprawdopodobniej większy odsetek naszych chorych stosujących preparaty cygnoliny, substancji mogącej plamić ubrania i mającej specyficzny zapach, mógł warunkować obserwowane rozbieżności.

Inni autorzy sugerują, że przyczyną nieścisłego wypełniania zaleceń lekarskich co do stosowania poszczególnych leków, szczególnie w chorobach o przewlekłym i nawrotowym przebiegu jak łuszczyca, mogą być takie czynniki, jak brak zrozumienia naturalnego przebiegu schorzenia, brak wystarczającej wiedzy o leczeniu danej jednostki chorobowej, obawa przed stosowaniem niektórych grup leków (np. miejscowych preparatów kortykosteroidowych) oraz wysoki koszt terapii.

W związku z powyższym jak zauważają autorzy artykułu, wydaje się  że poprawa obecnego stanu możliwa jest między innymi przez intensyfikację specjalnie przeprowadzanych akcji edukacyjnych, które powinny być adresowane szczególnie do grona młodszych chorych i tych o cięższy przebiegu choroby.W wielu badaniach wykazano ich korzystny efekt na wzrost odsetka chorych stosujących się do leczniczych zaleceń lekarskich.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Czy chorzy na łuszczycę stosują leki zgodnie z zaleceniami lekarskimi? cz.2

Czy chorzy na łuszczycę stosują leki zgodnie z zaleceniami lekarskimi? cz.2
Rate this post

W poprzednim wpisie zaprezentowałem wyniki badań, przeprowadzonych przez Annę Zaleską i Jacka Szepietowskiego, opublikowanych w magazynie Dermatologia Kliniczna, w artykule Leczenie miejscowe łuszczycy: czy chorzy stosują leki zgodnie z zaleceniami lekarskimi?. W temacie, warto także przytoczyć dalszą cześć artykułu, w której autorzy odnoszą się do wcześniej przeprowadzonych badań na ten temat.

Autorzy tekstu przypominają, że skuteczność danej opcji leczniczej zależy nie tylko od odpowiedniego doboru preparatu leczniczego, ale również, i to w dużym stopniu, od poprawności jego stosowania. Trudno oczekiwać poprawy klinicznej, gdy lek jest w ogóle niepobierany lub jego podawanie zostało samowolnie zmodyfikowane przez pacjenta.

Jednakże jak pokazują zacytowane przez autorów badania,  przeprowadzone na terenie Wielkiej Brytanii, aż 39% pacjentów z łuszczycą nie stosowało się do zaleceń terapeutycznych. Byli to chorzy z bardziej nasilonymi zmianami chorobowymi, młodsi, oraz ci, u których łuszczyca pojawiła się we wczeœśniejszym okresie życia – podobne zależności występowały w innych badaniach na ten temat. Ponadto chorzy ci, w istotnie większym odsetku podawali niekorzystny wpływ choroby na ich stan psychiczny.

Kolejne cytowane w artykule badania, tym razem autorów holenderskich również jednoznacznie sugerują problemy terapeutyczne wynikające z braku stosowania się chorych na łuszczycę do wskazań lekarskich. Stwierdzili oni, że zalecenie dwukrotnego w ciągu dnia aplikowania leków miejscowych wypełniane było jedynie przez 33% pacjentów, a jednokrotnego przez nieznacznie większą grupę 39% .

Ta sama grupa badawcza w innym opracowaniu zwróciła uwagę, że realizowanie przez pacjentów zaleceń lekarskich odnośœnie do stosowania leczenia miejscowego łuszczycy było gorsze niż innych form terapii. Dotyczyło to przede wszystkim długośœci leczenia, w mniejszym stopniu iloœści aplikowanych preparatów.

W kolejnym wpisie przedstawię zaproponowane przez autorów tekstu wytłumaczenie, dlaczego tak wielu pacjentów nie stosuje się do zaleceń lekarskich.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Czy chorzy na łuszczycę stosują leki zgodnie z zaleceniami lekarskimi?

Czy chorzy na łuszczycę stosują leki zgodnie z zaleceniami lekarskimi?
Rate this post

W dzisiejszym wpisie chciałby podzielić się z wami wnioskami z ciekawego artykułu: Leczenie miejscowe łuszczycy: czy chorzy stosują leki zgodnie z zaleceniami lekarskimi?„, prezentującego wyniki badań, przeprowadzonych przez Annę Zaleską i Jacka Szepietowskiego z AM we Wrocławiu. Artykuł znalazłem ostatnio w magazynie Dermatologia Kliniczna (2004, 6 (2): 85-88).

Opisane w artykule badanie, miało na celu dokonanie analizy leczenia miejscowego łuszczycy, i odpowiedzi na pytanie: czy chorzy na łuszczycę przestrzegają zaleceń lekarskich przy używaniu leków miejscowych, a jeśli nie stosują się do zaleceń – dlaczego.

Badaniami objęto 109 chorych: 43 kobiety i 66 mężczyzn, hospitalizowanych z powodu zaostrzenia choroby w Klinice Dermatologii AM we Wrocławiu. Wiek chorych wynosił od 17 do 85 lat. 93 osoby (85,3%) chorowały na łuszczycę zwykłą, a 16 (14,7%) na łuszczycę stawową. Wœród przebadanych chorych na w ostatnich 3 miesiącach poprzedzających badanie wszyscy pacjenci posiadali i leczyli zmiany łuszczycowe na skórze gładkiej: tułowia i kończyn. Ponadto 97 chorych (89%) miało również zmiany zlokalizowane w obrębie owłosionej skóry głowy.U wszystkich pacjentów leki miejscowe zalecono stosować na zmienioną chorobowo powierzchnię skóry 2 razy dziennie, rano i wieczorem.

Nie ukrywam, że wyniki badania były dla mnie zaskoczeniem: 28 osób ze 109 (25,7%) nie stosowało si ę regularnie do zaleceń i używało preparatów miejscowych jedynie raz dziennie wieczorem. Warto przypomnieć, że byli to pacjenci hospitalizowani, przypuszczam że u osób leczących się w domu odsetek ten może być znacznie większy, a przecież systematyczność i konsekwencja jest jednym z najważniejszych wyznaczników leczenia objawów łuszczycy.

Za najczęstszą przyczynę porannego odstawienia leku chorzy uznali plamienie ubrania (78,5%) oraz tłustą konsystencję leku (71,4%). Za nieprzyjemnym zapachem leku opowiedziało się 57,1% pacjentów.

W kolejnym wpisie postaram się wrócić do tematu, mile widziane będą wasze uwagi w komentarzach (nie jest wymagana rejestracja).

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Ogólne leczenie łuszczycy – Sulfasalazyna

Ogólne leczenie łuszczycy – Sulfasalazyna
Rate this post

Sulfasalazyna jest inhibitorem lipooksygenazowego szlaku przemian kwasu arachidonowego w neutrofilach i hamuje wytwarzanie leukotrienów 5-HETE i 5,12-diHETE.

240px-Sulfasalazine.svg
Sulfasalazyna lek z grupy sulfonamidów o działaniu przeciwzapalnym i przeciwreumatycznym.

Sulfasalazyna wykazuje szczególnie korzystne działanie w łuszczycy stawowej, ale może być także stosowana w łuszczycy zwykłej jako lek wspomagający razem z terapią miejscową; zaobserwowano pozytywny wpływ zarówno na zmniejszenie nasilenia dolegliwości stawowych jak i skórnych.

Sulfasalazynę podaje się początkowo w dawce 1 g, stopniowo zwiększając ją do 3 g. Jest lekiem dobrze tolerowanym, objawy uboczne są rzadkie, czas podawania około 2 lat. W Polsce lek często jest stosowany, na świecie oceniany różnie. Niektórzy autorzy wręcz negują istotny wpływ sulfasalazyny na zmiany stawowe.

Działania niepożądane:

  • ze strony układu pokarmowego

  • mdłości i wymioty

  • bóle brzucha

  • brak apetytu

  • uszkodzenie wątroby

  • ze strony układu krwionośnego

  • niedokrwistość makrocytarna z powodu niedoboru kwasu foliowego

  • leukopenia

  • trombocytopenia

  • agranulocytoza

  • ze strony skóry

  • wysypki

Ze względu na możliwość wystąpienia skutków ubocznych, u chorych konieczna jest okresowa kontrola funkcji wątroby, nerek i morfologii krwi.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Naturalne sposoby na pielęgnację skóry łuszczycowej

Naturalne sposoby na pielęgnację skóry łuszczycowej
Rate this post

Ze względu na bardzo szybki podział komórek skóra osób chorych na łuszczycę wymaga ciągłego i bardzo intensywnego nawilżania. Zwykłe balsamy nie wystarczają, a podrażniona skóra wymaga bardzo łagodnych preparatów. Z tego powodu łuszczycy powinni stosować specjalne preparaty, które pokrótce przybliżymy w tym wpisie.

Szczególnie polecany jest olej z konopi, który ma silne działanie odbudowujące i regulujące procesy immunologiczne ze względu na tak zwane immunomodulatory.

Olej z nasion konopi ma silne działanie odbudowujące i regulujące procesy immunologiczne dlatego jest szczególnie wskazany dla Łuszczyków.

Poza tym często stosowane są: maść z nagietka, oliwa z oliwek, olej tamanu, lniany, z awokado, lnicznika siewnego, czy olejek manuki. Każdy z tych produktów działa trochę inaczej, a sekretem ich skuteczności są inne składniki, ale wszystkie nawilżają skórę, hamują podziały komórek – niezależnie od tego, czy podziały te są nadmierne, czy też patogenne. Działają również przeciwalergicznie, a niektóre z nich przeciwbólowo i przeciwobrzękowo.

Niektóre z tych preparatów są trudno dostępne, inne znajdziemy w każdej kuchni. Te, których tam nie ma powinniśmy znaleźć w aptece, drogerii lub w sklepach internetowych. Warto zwrócić także uwagę na naturalne dermokosmetyki, które posiadają w składzie powyższe skłądniki.

Przed zastosowaniem należy jednak skonsultować swój wybór z lekarzem lub farmaceutą, ze względu na to, że inne choroby mogą być przeciwwskazaniem do użycia danego specyfiku. Jednak z całej gamy dostępnych produktów, na pewno uda się dobrać coś odpowiedniego.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Substancje stosowane w miejscowym leczeniu łuszczycy – Dermokosmetyki

Substancje stosowane w miejscowym leczeniu łuszczycy – Dermokosmetyki
Rate this post

Kosmetyki dermatologiczne czyli tzw. dermokosmetyki stają się w Polsce coraz bardziej popularne. Czym tak właściwie są dermokosmetyki? Mogą one być stosowane zarówno w celach pielęgnacyjnych, wspomagających leczenie jak oraz leczących różne choroby skóry, w tym także łuszczycę.

Od środków pielęgnacyjnych dostępnych w drogeriach, dermokosmetyki różnią się siłą działania, brakiem substancji uczulających, zapachowych, barwników, czy konserwantów. Jednym słowem: są bardziej naturalne, mniej obciążające i lepiej przyswajalne przez organizm.

Ze względu na to, że proces produkcji przypomina bardziej sposób wytwarzania leków, niż kosmetyków, dermokosmetyki dostępne są głównie w aptekach. Warto w tym miejscu wspomnieć o możliwości zamówienia indywidualnego preparatu stworzonego według dokładnych zaleceń dermatologa, który po przebadaniu skóry „przepisuje” kosmetyk niczym lek na receptę.

Dobór odpowiedniego preparatu jest kwestią kluczową. Należy wcześniej skonsultować się z lekarzem, by uniknąć wyrzucenia pieniędzy w błoto. Podczas zakupów trzeba zachować ostrożność i zdrowy rozsądek – niedostosowanie produktu do rodzaju schorzenia i skóry może czasami prowadzić do tak zwanych stanów zapalnych na tle kosmetykogennym.

Dla osób chorych na łuszczycę przeznaczone są kosmetyki zawierające parafinę, olej sojowy lub arachidowy, wyciągi pszeniczne, substancje kojące, czy kompleksy zawierające takie związki chemiczne jak ceramidy, cholesterol, nienasycone kwasy tłuszczowe.

Czytając skład danego leku łuszczycy powinni zwrócić szczególną uwagę na obecność takich składników jak:

  • Glycol, który ma działanie przeciwświądowy,
  • Olej z ogórecznika lekarskiego regulujący wilgotność skóry, regenerująco-łagodzący ,
  • Olej z nasion lnianki – poprawia ogólną kondycję skóry,
  • Masło Karite – bogate w wit. A, E i F, zapewniające gładkość, jędrność, zdrowy i promienny koloryt,
  • Ichtiol mający działanie przeciwzapalne.

Osoba chorująca na łuszczycę musi pamiętać o systematycznym nawilżaniu skóry – niezależnie, od tego, czy jest obecnie w okresie wykwitu, czy remisji. Zaniedbanie tego obowiązku może skutkować nasileniem objawów w postaci zlewania się plam, swędzenia. Regularne stosowanie dermokosmetyków przyczynia się do łagodniejszych wysypów łuszczycowych oraz dłuższych okresów remisji.

Dermokosmetyki, ze względu na swoje właściwości: przyjemny zapach, małe ryzyko wystąpienia podrażnień oraz brak negatywnego wpływu na organizm chorego, doskonale sprawdzają się także w pielęgnacji skóry łuszczycowej u małych dzieci, których leczenie klasycznymi metodami może być uciążliwe.

Więcej informacji na temat tej nowatorskiej formy leczenia, znajdziecie Państwo na stronie dystrybutora najbardziej popularnej w Polsce marki dermokosmetyków na łuszczycę – dr Michaels.

Dermokosmetyki na łuszczycę, w zależności od przeznaczenia mogą być dostępne w formie maści, żelu lub toniku.
Źródło: http://drmichaels.com.pl

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Substancje stosowane w miejscowym leczeniu łuszczycy – Smoły węglowe

Substancje stosowane w miejscowym leczeniu łuszczycy – Smoły węglowe
Rate this post

Substancje stosowane w miejscowym leczeniu łuszczycy c.d.

Smoły węglowe

Smoły węglowe– to jedna z najstarszych form łagodzenia objawów łuszczycy. Preparaty zawierające smoły wegłowe, stosowane miejscowo na skórę, zmniejszają swędzenie oraz stan zapalny. Preparaty zawierające smołę sprzedawane w różnych dawkach, są często dostępne są bez recepty.

Kuracja smołą jest jednak dużo mniej skuteczna niż kortykosteroidy oraz inne opisane przez nas wcześniej zabiegi, dlaczego często jest stosowana w połączeniu z terapią światłem ultrafioletowym – UVB.

Żele i maści zawierające smołę stosowane nakłada się ją bezpośrednio na powierzchnie skóry ze zmianami łuszczycowymi. Preparaty zawięrające smoły w płynnej postaci dodawane są do kąpieli lub stosowane na skórę głowy jak szampon.

Leczenie tego typu nie jest popularne, ze względu na intensywny nieprzyjemny zapach preparatów oraz możliwość pozostawienia przez nie plam oraz przebarwień na skórze i ubraniach. Najmocniejsza forma smoły węglowej może może także podrażniać skórę.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

 

Substancje stosowane w miejscowym leczeniu łuszczycy – Retinoidy

Substancje stosowane w miejscowym leczeniu łuszczycy – Retinoidy
Rate this post

Substancje stosowane w miejscowym leczeniu łuszczycy c.d.

Retinoidy

Retinoidy stosowane w leczeniu łuszczycy są syntetycznymi, aromatycznymi pochodnymi witaminy A, której pozytywny wpływ na problemy skórne znany jest od wielu lat.

Ich działanie polega na normalizowaniu procesów zachodzących w skórze – normalizacji proliferacji i różnicowania keratynocytów, ograniczaniu stanu zapalnego oraz na efekcie immunomodulacyjnym. Jest to stosunkowo nowa forma terapii miejscowej łuszczycy, wprowadzona dopiero w ostatnich latach. Retinoidy dostępne w postaci żelu lub kremu aplikowanego bezpośrednio na chorą skórę.

Kuracja retinoidami najlepsze rezultaty przynosi w ciężkich postaciach łuszczycy –  im łuszczyca jest bardziej rozległa tym leczenie jest skuteczniejsze, stosowanie retinoidów przy niewielkich zmianach nie przynosi wymiernych korzyści.

Retinoidy wskazane są przy odmianie krostkowej oraz erytrodermicznej łuszczycy, w przypadku odmiany zwyczajnej, stwierdzono wyraźnie słabsze działanie leku. Stwierdzono także korzystny wpływ leków retinoidowych w postaci stawowej łuszczycy.

Leczenie retinoidami jest bardziej skuteczna w połączeniu z kortykosteroidami – stosowane samodzielnie nie działają tak szybko jak kortykosteroidy, ale nie powodują podrażnienia skóry oraz  innych efektów ubocznych związanych ze stosowaniem leków sterydowych.

Mimo to leczenie retinoidami może być obciązone poważnymi skutkami ubocznymi. Zabronione jest ich stosowanie przez kobiety ciężarne – może to doprowadzić do ciężkiego uszkodzenia płodu lub do przedwczesnego porodu lub też poronienia. Przy najczęściej stosowanych retinoidach należy powstrzymać się od zachodzenia w ciążę do 2 lat od zakończenia leczenia.

Ponadto leczenie retinoidami może powodować inne poważne skutki uboczne, takie jak:

  • podrażnienie skóry, zwłaszcza na wrażliwszych miejscach takich jak fałdy skórne,

  • podwyższenie cholesterolu,
  • uszkodzenia wątroby,
  • zmiany kostne,
  • niepożądane zmiany skórne i błon śluzowych,
  • wysuszenie warg i śluzówek,
  • ścieńczenie skóry oraz zmiękczenie paznokci,
  • wypadanie włosów.

W większości przypadków powyższe skutki uboczne cofają się po odstawieniu leku.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Substancje stosowane w miejscowym leczeniu łuszczycy – Pochodne witaminy D3

Substancje stosowane w miejscowym leczeniu łuszczycy – Pochodne witaminy D3
Rate this post

Substancje stosowane w miejscowym leczeniu łuszczycy c.d.

Pochodne witaminy D3

Lekarstwa do stosowania zewnętrznego oparte na pochodnych witaminy D3 są coraz bardziej powszechną metodą leczenia łuszczycy, stosowaną głównie dla leczenia  plackowatej odmiany łuszczycy. Leki oparte na pochodnych witaminy D stosuje się zwykłe 1-2 razy dziennie przez okres 6-8 tygodni.

Często do tego typu terapii, w celu zwiększenia jej skuteczności, zaleca się dołączać inne formy kuracji – fototerapię oraz leczenie sterydowe. W razie braku poprawy należy rozważyć inną formę terapii.

Leki z pochodnymi witaminy D3 normalizują podział i dojrzewanie komórek skóry – hamują nadmierną proliferację komórek skóry oraz działają przeciwzapalnie hamując gromadzenie neutrofilów i limfocytów T w skórze.

Preparaty zawierające pochodne witaminy D3, oddziałują na gospodarkę fosforanowo-wapniową organizmu, dlatego nie powinny być stosowane u osób z jej zaburzeniami – przy zbyt dużych dawkach leku może dojść do zaburzenia przyswajania minerałów, a w konsekwencji może to mieć negatywny wpływ na odbudowę tkanki kostnej.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Substancje stosowane w miejscowym leczeniu łuszczycy – sterydy

Substancje stosowane w miejscowym leczeniu łuszczycy – sterydy
Rate this post

Substancje stosowane w miejscowym leczeniu łuszczycy c.d.

Sterydy

Preparaty zawierające hormony kortykosteroidowe tzw. sterydy, są obecnie najczęściej stosowaną formą leczenia łuszczycy. Kuracja miejscowa ma na celu zmniejszanie stanu zapalnego, redukcje zaczerwienienie oraz ograniczanie świądu. Dostępna jest szeroka gama preparatów sterydowych o różnej sile działania przeciwzapalnego, stopniu przenikania do skóry oraz różnych stężeniach. Leki te mogą mieć postać maści, kremów, płynów oraz szamponów.

Sterydy są stosunkowo skuteczną metodą leczenia łuszczycy, jednak ze względu na możliwość wystąpienia poważnych skutków ubocznych, coraz częściej zaleca się alternatywne sposoby leczenia. Szczególnie narażeni na negatywne działanie sterydowej terapii miejscowej są dzieci i osoby starsze.

Do najczęstszych niepożądanych działań leków steroidowych zalicza się:

  • Nagły powrót nasilonych objawów choroby, często poprzedzony szybką poprawą stanu zdrowia.
  • Uodparnianie się choroby na działanie leku, a w konsekwencji zmniejszenie skuteczności terapii.
  • Zaniki skóry oraz jej ścieńczenie w miejscu stosowania leku.
  • Wysypy i wypryski posterydowe m.in. tzw. trądzik posterydow.
  • Przebarwienia skórne w miejscu stosowania leku.
  • Trwałe uszkodzenie skóry – w przypadku zbyt długiego stosowania leków.

Ze względu na możliwość wystąpienia powyższych skutków ubocznych, silne i średniosilne sterydy zaleca się stosować na cięższe odmiany łuszczycy tj. gdy zmiany obejmują 30-40% ciała. Nie powinno się również stosować silnych sterydów na delikatne partie skóry jak skóra na twarzy czy w fałdach skóry.

Jeśli mimo wszystko decydujemy się na leczenie sterydowe, ważne jest aby stosować leki rozsądnie – w jak najmniejszych dawkach, o jak najniższym stężeniu pozwalającym kontrolować łuszczycę. Ważne jest także aby leczenie miejscowe preparatami sterydowymi było prowadzone pod stałą kontrolą lekarza dermatologa.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.