Lecz łuszczycę słońcem!

Lecz łuszczycę słońcem!
Rate this post

W ciągu ostatnich dni słońca mamy pod dostatkiem, dlaczego więc nie skorzystać z jego leczniczych właściwości i za jego pomocą pozbyć się objawów? Helioterapia, czyli leczenie słońcem, to dobrze znana metoda postępowania w łuszczycy.

słońce
Helioterapia, czyli leczenie słońcem, to dobrze znana metoda postępowania w łuszczycy.

Nie wiadomo jednak dokładnie, w jaki sposób promienie słoneczne, a wśród nich głównie promieniowanie UV i UVB, przyczyniają się do klinicznej poprawy chorych. Jedno jest jednak pewne: słońce ma zdecydowanie  korzystne działanie w stosunku do zmian łuszcycowych. Jak przekonują eksperci już kilkanaście minut opalania dziennie wystarczy aby zniwelować lub znacząco ograniczyć zmiany łuszczycowe. Promienie słoneczne okazują się być pomocne w zmniejszaniu stanów zapalnych skóry, a oprócz tego spowalniają też proces wzmożonego wytwarzania komórek skóry, którego nadprodukcja prowadzi złuszczania naskórka. Zdaniem autorów badania nad wpływem promieni słonecznych na zmiany skórne („Sun exposure rapidly reduces plasmacytoid dendritic cells and inflammatory dermal dendritic cells in psoriatic skin”) kliniczna poprawa przebiegu łuszczycy, jaka nastąpiła po ekspozycji na światło słoneczne, jest wynikiem obniżenia liczby i aktywności komórek dendrytycznych i makrofagów w zmienionej chorobowo skórze. Fakt ten wskazuje na to, że korzyści kliniczne wynikające z narażenia na słońce mogą być częściowo wytłumaczone jego wpływem właśnie na skórne komórki dendrytyczne. Wiadomo bowiem, że ekspozycja na promieniowanie ultrafioletowe indukuje immunosupresję, co korzystnie wpływa na przebieg łuszczycy, jak i innych przewlekłych zapalnych chorób skóry. Światło słoneczne indukuje więc rozwój lokalnego immunosupresyjnego środowiska poprzez oddziaływanie promieni ultrafioletowych, które przerywają błędne koło przewlekłego zapalenia i odtwarzają prawidłową homeostazę.

Należy jednak pamiętać, by nie pozostawać na słońcu zbyt długo, bowiem wydłużające się naświetlania mogą okazać się szkodliwe dla osób nie przyzwyczajonych, szczególnie posiadających jasną karnację. Częste i długie opalanie się może także pogorszyć stan osoby z łuszczycą.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Niekonwencjonalne metody leczenia łuszczycy – Urynoterapia

Niekonwencjonalne metody leczenia łuszczycy – Urynoterapia
Rate this post

Urynoterapia – jak wynika z nazwy, to sposób lub metoda leczenia poprzez zastosowanie do terapii moczu – w większości przypadków własnego.

Autorzy publikacji na temat urynoterapii wskazują tą formę leczenia jako bardzo skuteczną metodę leczenia łuszczycy.

Autorzy publikacji na temat urynoterapii (m.in. „Urynoterapia – Bogusław Komorowski”, „Zasady Urynoterapii John W. Armstrong – Woda zycia”, „G.P.Małachow – Biorytmologia i urynoterapia”) wskazują tą formę leczenia jako bardzo skuteczną metodę leczenia łuszczycy. Pomimo uciążliwości stosowania terapii tego typu warto bliżej przyjrzeć się tej niekonwencjonalnej metodzie leczenia łuszczycy.

Urynoterapia to jedna z najstarszych terapii należących do kategorii medycyny naturalnej. Jej właściwości znane są i stosowane od lat. Wciąż jednak nie doczekała się statusu oficjalnej metody leczenia. Moczem leczy się  w specjalistycznych ośrodkach medycyny niekonwencjonalnej.

Kuracja moczem przeprowadzana jest w zależności od aktualnej potrzeby: zewnętrznie – do nacierania , zmywania , moczenia, okładów lub płukania czy irygacji, oraz wewnętrznie – poprzez wypijanie świeżo uzyskanego własnego moczu, w zależności od stopnia i uciążliwości schorzenia jeden lub więcej razy w ciągu kilku, kilkunastu lub nawet kilkudziesięciu dni.

Kuracja uryną jest prosta, tania, nie wymagająca wielkiego przygotowania – ma w niektórych swoich formach niestety trochę mniej miłe wymagania. Jak obiecują jednak autorzy publikacji na ten temat – przynosi tak wymierne i wspaniałe wyniki, że pewne uciążliwości z nią związane są bez znaczenia.

Urynoterapia ma swoje ograniczenia: stosując mocz wewnętrznie koniecznie należy odstawić leki psychotropowe i narkotyki, antybiotyki i środki anty-bólowe. Picie alkoholu w czasie kuracji jest zabójcze. Dzieci do lat 10 oraz osoby chore i anemiczne (cukrzyca insulinowa) mogą przeprowadzać kuracje urynowe polegające na wypijaniu co drugiej porcji moczu, normalnie jedząc i przyjmując niezbędne leki.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Odżywianie i dieta w leczeniu łuszczycy

Odżywianie i dieta w leczeniu łuszczycy
Rate this post

Wg. wielu opracowań stosowanie właściwej diety jest podstawą kwestią w przypadku leczenia łuszczycy, pewne jest, że prowadząc zdrowy tryb życia można minimalizować objawy choroby. Sugeruje się aby zrezygnować z tłuszczów pochodzenia zwierzęcego tj.: smalcu, łoju, margaryny twardej, słoniny, boczku itd.

Również niewskazane jest spożywanie podrobów czyli wątróbki, nerek, płuc, salcesonów oraz pasztetów, a także parówek, mięsa wieprzowego i wołowego.

Najlepsza dla Łuszczyka jest dieta bogata w chude mięso, owoce morza i ryby. Należy więc do spożywać mięso indyka (bez skóry), łososia, makrelę oraz tuńczyka – ryby te zawierają dużo pożytecznych tłuszczów Omega-3 i witaminy D.

Podstawą diety dla Łuszczyków jest spożywanie dużych ilości owoców i warzyw

Podstawą diety dla Łuszczyków jest spożywanie dużych ilości owoców i warzyw, bogatych w bardzo wartościową witaminę B2. Godne polecenia są: marchew, czosnek, szpinak, czerwone i białe winogrona, cebula, ogórki świeże, suszone morele, jeżyny, śliwki, poziomki, jabłka, groch, kapusta, seler, pomarańcze.

Z diety należy wyeliminować: słodycze, ostre przyprawy, cytrusy, czekoladę, kakao, kawę i produkty zawierające kofeinę, a także alkohol w każdej postaci.

Należy pamiętać, że leczenie łuszczycy wymaga terapii indywidualnej i podobnie sytuacja wygląda w przypadku diety. To, co dla jednej osoby okaże się pokarmem obojętnym, u drugiej może spowodować nasilenie objawów. W innych przypadkach zaś do remisji czy zaostrzenia dolegliwości dochodzi mimo braku jakichkolwiek modyfikacji w jadłospisie.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Naturalne sposoby na pielęgnację skóry łuszczycowej

Naturalne sposoby na pielęgnację skóry łuszczycowej
Rate this post

Ze względu na bardzo szybki podział komórek skóra osób chorych na łuszczycę wymaga ciągłego i bardzo intensywnego nawilżania. Zwykłe balsamy nie wystarczają, a podrażniona skóra wymaga bardzo łagodnych preparatów. Z tego powodu łuszczycy powinni stosować specjalne preparaty, które pokrótce przybliżymy w tym wpisie.

Szczególnie polecany jest olej z konopi, który ma silne działanie odbudowujące i regulujące procesy immunologiczne ze względu na tak zwane immunomodulatory.

Olej z nasion konopi ma silne działanie odbudowujące i regulujące procesy immunologiczne dlatego jest szczególnie wskazany dla Łuszczyków.

Poza tym często stosowane są: maść z nagietka, oliwa z oliwek, olej tamanu, lniany, z awokado, lnicznika siewnego, czy olejek manuki. Każdy z tych produktów działa trochę inaczej, a sekretem ich skuteczności są inne składniki, ale wszystkie nawilżają skórę, hamują podziały komórek – niezależnie od tego, czy podziały te są nadmierne, czy też patogenne. Działają również przeciwalergicznie, a niektóre z nich przeciwbólowo i przeciwobrzękowo.

Niektóre z tych preparatów są trudno dostępne, inne znajdziemy w każdej kuchni. Te, których tam nie ma powinniśmy znaleźć w aptece, drogerii lub w sklepach internetowych. Warto zwrócić także uwagę na naturalne dermokosmetyki, które posiadają w składzie powyższe skłądniki.

Przed zastosowaniem należy jednak skonsultować swój wybór z lekarzem lub farmaceutą, ze względu na to, że inne choroby mogą być przeciwwskazaniem do użycia danego specyfiku. Jednak z całej gamy dostępnych produktów, na pewno uda się dobrać coś odpowiedniego.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Ziołolecznictwo w walce z łuszczycą

Ziołolecznictwo w walce z łuszczycą
Rate this post

We wpisie tym chcielibyśmy przybliżyć temat ziołolecznictwa stosowanego w łuszczycy.

Ziołolecznictwo to temat kontrowersyjny i zdania co do skuteczności tej formy leczenia są bardzo podzielone.

 

Leczenie ziołami jest stosunkowo drogie i ze względu na mało inwazyjne działanie – niezbyt skuteczne w poważniejszych przypadkach łuszczycy. Natomiast w łagodnym stadium choroby ziołolecznictwo może się okazać efektywne.

Poniżej lista ziół z krótkim opisem ich właściwości:

  • Łopian – picie naparu z korzeni jednorocznego łopianu oczyszcza krew, natomiast stosowanie miejscowe oczyszcza skórę.
  • Mniszek lekarski (mlecz) – codzienne picie w bardzo małych ilościach, kilka razy dziennie soku wyciśniętego z liści mleczu oczyszcza organizm.
  • Gwiazdnica pospolita lub przytulia czepna – zarówno jedne, jak i drugie zioło może być stosowane w trojakiej formie: jako sok, maść (czyli sok wymieszany z masłem) lub rozgniecione zioła przykładane bezpośrednio na skórę.
  • Wiesiołek – a właściwie olej z tej rośliny. Poprawia kondycję skóry oraz powoduje zanikanie zmian skórnych jednocześnie hamując powstawanie nowych.
  • Ołownik łatkowaty (kudzu) – działa przeciwalergicznie, przeciw wysiękowo i przeciwzapalnie, a jednocześnie sprzyja hamowaniu nadmiernego podziału komórek.
  • Koniczyna czerwona lub rdestowiec japoński/ostrokończysty – przyspiesza gojenie ran i powoduje hamowanie nadmiernego podziału komórek.

Należy jednak pamiętać, że używanie ziół w nadmiernych ilościach, przez zbyt długi czas lub w nieodpowiednich proporcjach nie dość, że może nie pomóc, to wręcz może zaszkodzić pacjentowi. Z tego powodu konieczna jest konsultacja z lekarzem przed zastosowaniem tej metody medycyny konwencjonalnej, która pomimo wielu wad może być skuteczną alternatywą dla leczenia tradycyjnego.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Domowe sposoby walki z łuszczycą

Domowe sposoby walki z łuszczycą
Rate this post

Walczyć z łuszczycą domowymi sposobami można dwojako: albo poprzez działania mające na celu łagodzenie stanów zapalnych skóry, albo poprzez zmianę stylu życia. W tym wpisie zajmiemy się tematem pielęgnacji skóry w celu łagodzenia objawów łuszczycy, a w kolejnych opiszemy jak przystosować w tym celu styl życia.

Fitoterapia, czyli ziołolecznictwo, to jeden z głównych domowych sposobów walki z łuszczycą, ale trudno rozpatrywać ją w kategoriach metod leczenia. Wiele zależy od stopnia zaawansowania choroby. Kuracja tego typu na pewno nie zaszkodzi, ale trzeba pamiętać zarówno o wizytach u lekarza, który doradzi, czy dane zioła rzeczywiście są wskazane, jak i o przyjmowaniu środków farmakologicznych.

Do ziół posiadających właściwości przeciwłuszczycowe należą: krwawnik, lipa, łopian, dziewanna, bluszczyk, arnika, pokrzywa, ogórecznik i uczep trójlistkowy.

Kolejnym popularnym specyfikiem jest galaretka wazelinowa lub glinka indiańska – produkty te poprzez zatrzymywanie wilgoci oczyszczają, wygładzają i regenerują skórę. Należy stosować je wraz z kremami nawilżającymi, najlepiej zaraz po ciepłej kąpieli, do której zaleca się użycie błota lub soli z Morza Martwego, soli siarczanowo-magnezowej lub owsianki.

Na rynku dostępne są różne naturalne kremy i preparaty z przeznaczeniem dla Łuszczyków. Najbardziej popularne to kremy kortyzonowe oraz te zawierające kwas salicylowy. O ile tych pierwszych nie należy nadużywać i stosować zbyt długo, ze względu na to, że organizm się uodparnia, o tyle kwas salicylowy spowalnia proces narastania naskórka, wygładza go i redukuje wielkość zmian, a tym samym łagodzi objawy – więcej o jego działaniu w poprzednich wpisach. Do smarowania można dodać mentol lub kamforę, które zredukują uczucie świądu.

Punktowo, na same zmiany można stosować miąższ aloesu, smołę węglową, okłady z kapusty i ocet winny. Aloesem smaruje się zmienione chorobowo miejsca i pozostawia aż do wchłonięcia. Smołę węglową należy stosować zgodnie z zaleceniami – trzeba liczyć się jednak z tym, że środek pozostawia plamy i ma dosyć intensywny zapach. Umyte, osuszone i podgrzane liście kapusty kładzione na zmiany łuszczycowe, a następnie zawijane w bandaż to niewygodna, ale popularna i skuteczna metoda. Octem winnym należy nasączyć gazę i przyłożyć ją na pół godziny w miejscu występowania plam – ocet to jeden z najefektywniejszych produktów naturalnych w walce z łuszczycą.

Na temat domowych sposobów walki z łuszczycą zdania są podzielone – jednak niezależnie od tego, czy jest się zwolennikiem, czy przeciwnikiem, trzeba pamiętać, że jedyne co można zrobić w przypadku leczenia tej choroby, to remisja zmian.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Fototerapia w leczeniu łuszczycy – Fotochemioterapia

Fototerapia w leczeniu łuszczycy – Fotochemioterapia
Rate this post

W poprzednim wpisie opisaliśmy metodę walki z łuszczycą jaką jest naświetlanie promieniami UVA i UVB.

Dziś rozwiniemy temat fototerapii i napiszemy czym jes tzw. fotochemioterapia, najkrócej – metodą leczenia łuszczycy naświetlaniami UVA przy jednoczesnym zażywaniu  leków światłouczulających zwanych psolarenami  (stąd  nazwa  PUVA). Ze względu na wspieranie leczenia lekami, ten rodzaj fototerapii jest bardziej skuteczny, ale ma więcej przeciwwskazań i skutków ubocznych.

Fotochemioterpia
Fot. BURGER/PHANIE

Leczeniu nie mogą poddać się: kobiety, które są w ciąży lub ją planują w najbliższym czasie, dzieci do piątego roku życia, osoby chore na zaćmę, pacjenci z ciężkimi chorobami wątroby lub nerek, ze schorzeniami neurologicznymi, leczone w przeszłości promieniami jonizującymi, przyjmujące immunosupresory,  osoby u których stwierdzono nadwrażliwość na leki z grupy psoralenów oraz osoby z przeszłością nowotworową skóry.

Przed rozpoczęciem leczenia należy wykonać serię badań, które mają na celu określenie, czy pacjent jest w dostatecznej formie żeby rozpocząć terapię. Są to badania enzymów wątrobowych, badania okulistyczne oraz ewentualnie test ciążowy. W trakcie przyjmowania naświetlań kobietom zaleca się antykoncepcję ze względu na zagrożenie dla płodu wynikające z przyjmowania leków, a wszystkim pacjentom wykonywane są badania kontrolne enzymów wątrobowych.

W trakcie leczenia na godzinę – dwie przed naświetlaniami, które odbywają się 2-3 razy w tygodniu, zażywa się leki światłouczulające. Powinno przyjmować się je w trakcie posiłku, ponieważ lepiej się wtedy wchłaniają, a chorzy bardziej je tolerują.  Pacjenci mogą czuć się osłabieni, bardziej wrażliwi na światło, mieć zawroty głowy, bóle brzucha, nudności, czy wymioty – są to najczęściej spotykane skutki uboczne psoralenów.  Ustępują one po kilku godzinach. W trakcie leczenia oraz przez mniej więcej tydzień po jego zakończeniu należy unikać wystawiania skóry na promienie słoneczne, gdyż może to powodować oparzenia skóry, której naturalna ochrona jest zaburzona przez przyjmowanie leków.  Aby zminimalizować skutki uboczne w postaci nudności przed lub o zażyciu leków można napić się piwa imbirowego lub mleka.

W przypadku leczenia  metodą PUVA okres remisji łuszczycy może być znacznie wydłużony w porównaniu do innych metod. Trzeba mieć jednak na uwadze, że dłuższe poddawanie się zabiegom nasila jego skutki uboczne i może doprowadzić do nasilonych rumieni, pęcherzy, niełuszczycowych wysypów, świądu, szybszego starzenia się skóry oraz zachorowanie na nieczerniakowe raki skóry – ryzyko jest niewielkie, ale wzrasta w przypadku skupisk znamion oraz przy kuracjach, które są długotrwałe.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Fototerapia w leczeniu łuszczycy – Promieniowanie UVB

Fototerapia w leczeniu łuszczycy – Promieniowanie UVB
Rate this post

Do tradycyjnych form walki z łuszczycą należą naświetlania promieniami UVA i UVB.

Promieniowanie UVA i UVB
źródło: uwagaslonce.pl

Czy jest ona skuteczna? Trudno to jednoznacznie ocenić. Mówi się, że 85% łuszczyków reaguje pozytywnie na naświetlania UVB, a ta metoda leczenia uznana została za jedną z najbezpieczniejszych – niezależnie czy promieniowanie jest szeroko, czy wąskozakresowe.  Ze względu na długość fali, która nie dociera do głębszych warstw skóry, ciąża, wiek dziecięcy, poważne choroby wątroby, czy chociażby zaćma nie są przeciwwskazaniami do zastosowania leczenia. Kolejną zaletą jest to, że ryzyko wystąpienia raka skóry jest bardzo małe.

Należy jednak pamiętać, że ze względu na specyfikę tego promieniowania, leczenie jest dłuższe niż w przypadku naświetlań PUVA. Polega ono na poddawaniu się zabiegom 2-3 razy w tygodniu w wydłużających się sesjach – od kilku sekund do kilku minut, podczas których skóra stopniowo przyzwyczaja się do promieniowania. Pierwsze poprawy można zauważyć po 20-30 zabiegach.

Ze względu na ilość zabiegów i ich częstotliwość, objawy w postaci łagodnego rumienia, wysuszenia skóry, nadwrażliwości na światło słoneczne, czy poparzeń – zwłaszcza w okolicach obszarów zmienionych chorobowo – są często spotykane i koniecznie trzeba to zgłosić przed kolejnym zabiegiem. Do decyzji lekarza zostaje czy kontynuować leczenie, czy wstrzymać je na czas zniknięcia objawów, co trwa około 4-5 dni.

Lista czynników decydujących o skuteczności leczenia jest bardzo długa. Są pacjenci, którym fototerapia pomogła, są tacy, którzy nie zauważyli żadnych zmian, ale są też i tacy, którzy uskarżali się na nasilenie objawów łuszczycy. Były to przede wszystkim osoby uczulone na promienie słoneczne lub zagrożone zachorowaniem na raka skóry.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Fototerapia w leczeniu łuszczycy

Fototerapia w leczeniu łuszczycy
Rate this post

Fototerapia polega na naświetlaniu zmienionej chorobowo skóry odpowiednim promieniowaniem ultrafioletowym w regularnych odstępach czasu – najczęściej 2-3 razy w tygodniu przez okres 3-6 tygodni. Nie jest to jednak zasada i w zależności od indywidualnego przypadku, leczenie może trwać krócej lub dłużej, z większą lub mniejszą częstotliwością.

Leczenie odbywa się przy wykorzystaniu różnych rodzajów promieniowania ultrafioletowego. Promieniowanie UVB ze względu spektrum długości fal (290-320nm) dociera jedynie do naskórka, co skutkuje łagodzeniem objawów choroby. Promieniowanie UVA, którego długość wiązki mieści się w przedziale 320-400nm dociera do głębszych warstw skóry właściwej, a więc jest stosowane w bardziej zaawansowanych stadiach łuszczycy. Stosuje się także inny rodzaj fototerapii tzw. SUP, czyli fototerapię selektywną oraz fotochemioterapię polegającą na wsparciu naświetlań środkami farmakologicznymi (psolarenami), o czym szerzej napiszę w kolejnym artykule.

Mimo dużej popularności fototerapii jako metody leczenia, nie każdy może ją stosować. Ten sposób jest zalecany w przypadku osób chorujących na zwyczajną odmianę łuszczycy, gdzie miejscowe preparaty nie działają lub ich stosowanie jest bardzo utrudnione, a zmiany są rozsiane i rozległe.

Do przeciwwskazań należą:

  • duża wrażliwość na działanie promieni słonecznych (skłonność do oparzeń),
  • przeszłość nowotworowa lub podatność na raka skóry oraz inne choroby skóry (zwłaszcza te, które prowokowane są promieniami słonecznymi),
  • duża liczba przebarwień, znamion barwnikowych, których naświetlanie stwarza ryzyko zachorowania na czerniaka złośliwego
  •  schorzenia wątroby, nerek oraz układu krążenia.

Fakt, iż łuszczyca u niektórych osób pogarsza się od wystawienia zmian na słońce, nie musi być przeciwwskazaniem, ponieważ w fototerapii promienie UV w są wyselekcjonowane. Nie mniej jest to jednak promieniowanie – dlatego należy zachować szczególną ostrożność, zawsze zabezpieczać oczy i nigdy nie patrzeć bezpośrednio w źródło promieniowania.

Fototerapia to metoda leczenia, która jest stosunkowo bezpieczna, komfortowa, oraz w większości przypadków skuteczna. Nie należy jednak zapominać o konsekwencjach jej stosowania, które są podobne do skutków kąpieli słonecznych. Wysuszanie skóry i jej starzenie się jest rzeczą normalną, ale można temu przeciwdziałać poprzez stosowanie odpowiednich kremów nawilżających, które nie będą zawierały kwasu salicylowego.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.