Grupy wsparcia dla osób chorych na łuszczycę

Grupy wsparcia dla osób chorych na łuszczycę
Rate this post

Szacuje się, iż ponad połowa wszystkich pacjentów dermatologicznych, zmaga się z problemami natury psychologicznej. Jak zapewniają specjaliści, jest to zagadnienie bardzo powszechne, które dotyczy wielu osób i nie powinno być ono bagatelizowane.

Także w leczeniu łuszczycy, coraz więcej uwagi poświęca się wsparciu klasycznych metod terapeutycznych, działaniami z zakresu psychodermatologii. Umiejętne wsparcie psychologa, może bowiem przyczynić się do znacznej poprawy skuteczności leczenia, oraz znacznie przedłużyć okresy remisji. Więcej pisaliśmy o tym we wpisie poświęconym w całości psychodermatologii w leczeniu łuszczycy.

Osoba z łuszczycą, może otrzymywać wsparcie psychologiczne w terapii indywidualnej, a także grupowej – w postaci tzw. grup wsparcia.

grupa wsparcia łuszczyca
Celem uczestnictwa w grupie wsparcia, jest wzajemna wymiana wiedzy, doświadczeń oraz uczuć, a także udzielenie wsparcia wszystkim potrzebującym.

Grupy wsparcia mogą być organizowane dla:

  1. Osób zmagających się z przewlekłymi chorobami skóry. Grupa ta obejmuje spotkania, których celem jest możliwość swobodnej rozmowy na temat choroby, a także swoich przeżyć i emocji w gronie osób mających te same problemy.
  2. Rodzin pacjentów dotkniętych chorobami skóry. Grupa pozwala na  wzajemne dzielenie się swoimi doświadczeniami oraz wszelkimi trudnościami, które towarzyszą rodzinom osób chorych. Poprzez udział w grupie osób zmagających się z tym samym problemem, spotkania w dają możliwość rozmowy w poczuciu spokoju oraz zrozumienia i akceptacji ze strony innych osób.

Tego typu Grupy organizowane są m.in. przez Warszwskie Centrum Dermatologicznym FEBUMED

Więcej informacji na ten temat, dostępne jest na stronie WWW Centrum Dermatologicznego Febumed, oraz pod numerem telefonu: 22 841 01 12.

Leczenia łuszczycowego zapalenia stawów – fragment książki „Praktyka dermatologiczna”

Leczenia łuszczycowego zapalenia stawów – fragment książki „Praktyka dermatologiczna”
Rate this post

Nakładem Wydawnictwa Termedia ukaże się wkrótce książka dla lekarzy dermatologów pt.: „Praktyka dermatologiczna” pod redakcją prof. Andrzeja Kaszuby. Za pośrednictwem naszego bloga, możecie już teraz zapoznać się z jednym z rozdziałów ww. pozycji, dotyczącym leczenia łuszczycowego zapalenia stawów.

Jak podają autorzy „Praktyka dermatologiczna” to pierwsza tego typu publikacja na polskim rynku wydawnictw medycznych. W książce znajdą się zagadnienia związane z organizacją opieki dermatologicznej oraz z dostępnymi w Polsce programami terapeutycznymi, dotyczącymi stosowania leków biologicznych w łuszczycy plackowatej i łuszczycowym zapaleniu stawów. Publikacja przedstawiać będzie opis nowego programu specjalizacji z dermatologii i wenerologii, aktualne klasyfikacje chorób skóry i procedur medycznych w dermatologii, oraz stany nagłe w dermatologii.

1
Publikacja „Praktyka dermatologiczna” pod redakcją prof. Andrzeja Kaszuby, ukaże się wkrótce nakładem Wydawnictwa Termedia

Specjalnie dla osób czekających na wydanie książki, wydawnictwo zaprezentowało jeden z rozdziałów pt. : „Program leczenia łuszczycowego stawów o agresywnym przebiegu”. Autorami tego opracowania są Andrzej Kaszuba, Zygmunt Adamski, Małgorzata Mazur oraz Anna Sadowska-Przytocka. W rozdziale szczegółowo omówiono jak kwalifikować pacjentów do programu lekowego, jak rozpoznać łuszczycowe zapalenie stawów, jak wygląda aktywna i ciężka postać tej choroby i co robić gdy mamy do czynienia z niezadowalającą odpowiedzią na tradycyjnie stosowane leki systemowe.

Rozdział możecie pobrać tutaj >>> „Program leczenia łuszczycowego stawów o agresywnym przebiegu”.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Naturalne sposoby na łuszczycę – aloes, ocet, ostropest, awokado, banan, soda oczyszczona…

Naturalne sposoby na łuszczycę – aloes, ocet, ostropest, awokado, banan, soda oczyszczona…
Rate this post

Tematykę niekonwencjonalnych sposobów na walkę z łuszczycą, poruszaliśmy na naszym blogu już wielokrotnie – zainteresowanych tym tematem zapraszamy do archiwum bloga. Raz za razem docieram jednak do kolejnych ciekawych informacji, na temat naturalnych sposobów na łagodzenie objawów choroby, które chciałbym zaprezentować wam na łamach naszego bloga. Czekamy oczywiście na wasze komentarze, co do skuteczności poniższych metod. 

Aloes

Żel z aloesu działa kojąco i regenerująco na rany i podrażnienia. Wystarczy przeciąć łodygę wzdłuż i nałożyć miąższ bezpośrednio na skórę, 3 razy dziennie. Nie spłukuj. Poczekaj, aż skóra go wchłonie.

Dzięki temu remedium zredukujesz uczucie swędzenia i nie będziesz się drapać. Jeżeli nie masz w domu aloesu w doniczce, możesz użyć żelu lub kremu, które są dostępne w aptekach. Im bardziej naturalny, tym lepiej.

aloe vera
Wyciąg z aloesu to naturalne remedium m.in. na świąd łuszczycowy.

Ocet jabłkowy

Pomoże uśmierzyć uczucie swędzenia. Jest kilka sposobów na jego użycie. Na przykład w formie okładów.

Składniki

  • ¼ szklanki octu jabłkowego (62,5 ml)
  • ¾ szklanki wody (187,5 ml)

Przygotowanie

  • Wymieszaj oba składniki.
  • W przygotowanym preparacie zamocz kawałek gazy lub czystej tkaniny.
  • Nałóż na skórę, lekko uciskając.
  • Pozostaw na kilka minut, zdejmij i wypłucz letnią wodą.

Możesz też wziąć kąpiel z dodatkiem octu jabłkowego, żeby odrestaurować pH Twojej skóry.

Ostropest

Roślina ta (do kupienia również w kapsułkach) pomaga usunąć toksyny z wątroby i zahamować proces nadmiernego przyrostu komórek. Oba czynniki są bezpośrednio związane z łuszczycą. Wystarczy 250 mg, w dawce 3 razy dziennie.

Olejek z awokado

Olejek z awokado działa nawilżająco na skórę, hamując tym samym rozwój choroby. Jeżeli nie masz dostępu do olejku, możesz przygotować maseczkę z owoców awokado – wystarczy przekroić na pół i wydobyć miąższ, potem nałożyć go na skórę, poczekać 15 minut i spłukać letnią wodą.

Banany

Skórka od bananów poprawia stan Twojej skóry. Działa łagodząco m.in. na podrażnienia czy oparzenia. Wystarczy wykorzystać ją jako okład, i odczekać kilka minut, po czym nie spłukiwać.

Soda oczyszczona

Łagodzi uczucie swędzenia. Działa podobnie jak ocet jabłkowy, ale możesz także wykorzystać ją do przygotowania okładów lub kąpieli.

Składniki

  • 1 i ½ szklanki sody oczyszczonej (375 g)
  • 10 litrów wody

Przygotowanie

  • Rozpuść sodę w wodzie.
  • Zamocz gazę lub czystą tkaninę i nałóż bezpośrednio na skórę.

Jeżeli chcesz, możesz też wsypać sodę do wanny i wziąć kąpiel (pamiętaj, że woda nie może być gorąca).

Część druga artykułu już wkrótce. 

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Łuszczyca u osoby ciężarnej

Łuszczyca u osoby ciężarnej
Rate this post

Łuszczyca w ciąży sama w sobie nie stanowi żadnego realnego zagrożenia ciąży. Nie ma jednak reguły co do przebiegu samej choroby u osoby ciężarnej. W układzie immunologicznym kobiety ciężarnej zachodzą bowiem liczne zmiany, mające na celu ochronę rozwijającego się płodu, dlatego też często obserwuje się łagodniejszy przebieg chorób, w tym także łuszczycy.

Według amerykańskich badań, aż 63%  zauważa ogólne złagodzenie objawów łuszczycy w ciąży, a tylko 13% stwierdza pogorszenie. Niestety 4 miesiące po porodzie aż 88% kobiet stwierdza zaostrzenie objawów. Jeśli ciężarna cierpi na reumatyzm łuszczycowy, wzrost wagi może spowodować nasilenie bólów stawów. Nie zaobserwowano jednak wpływu karmienia piersią na przebieg choroby. Dotychczasowe obserwacje nie wskazują na istnienie żadnego związku między płcią dziecka, a objawami łuszczycy u matki.

ciąża łuszczyca
Ciąża zazwyczaj przyczynia się do łagodzenia objawów łuszczycy, leczenie może być jednak utrudnione, ze względu na ograniczenia w przyjmowaniu leków.

Łuszczyca może się także pojawić dopiero w trakcie ciąży – jej bezpośredni związek z ciążą, nie jest jednak udowodnione naukowo. Należy zdawać sobie sprawę z tego, że stres i zmęczenie mogą sprzyjać pojawieniu się łuszczycy, a przyczyny tej choroby bywają różne.

Leczenie łuszczycy w ciąży

Przewlekłe formy łuszczycy mogą być trudniejsze do leczenia, z powodu przeciwwskazań do stosowania wielu leków w czasie trwania ciąży. Poza ryzykiem związanym z przyjmowaniem leków maluszkowi nie grozi odziedziczenie choroby, gdyż łuszczyca nie jest zaraźliwa. Istnieją natomiast predyspozycje rodzinne (genetyczne).

Leczenie u kobiet ciężarnych jest więc zagadnieniem trudnym. Zawsze należy dobrać schemat leczenia indywidualnie dla pacjentki biorąc pod uwagę rozległość, ciężkość choroby oraz po dokładnym rozważeniu korzyści terapii nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu i matki. Niektóre substancje są niewskazane w trakcie ciąży, gdyż wiele leków przedostaje się z krwią przez łożysko. Bezpiecznymi środkami są pochodne witaminy D, dermokosmetyki, oraz kremy nawilżające i łagodzące.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Łuszczyca „towarzyszy” człowiekowi od setek tysięcy lat?

Łuszczyca „towarzyszy” człowiekowi od setek tysięcy lat?
Rate this post

Najnowsze badania nad strukturą DNA wyodrębnioną ze szczątków neandertalczyka, dowodzą, że już prehistoryczni przodkowie współczesnego człowieka mogli cierpieć na choroby występujące powszechnie w dzisiejszych czasach, w tym łuszczycę.

Genetycy z Uniwersytetu w Buffalo studiował starożytne DNA człowieka. Ku ich zaskoczeniu znaleźli w badanym genomie błędy genetyczne, które jak dziś wiemy, odpowiadają za procesy powstawania łuszczycy u współczesnego człowieka. W genomie odnaleziono również sekwencję genów, które odpowiadają u współczesnych ludzi także za chorobę Crohna – dysfunkcje układu pokarmowego, utrudniającą trawienie oraz wchłanianie niezbędnych składników odżywczych.

neandertalczyk łuszczyca
Badania DNA sugerują, iż łuszczyca mogła występować już w populacji pradawnego przodka współczesnego człowieka – neandertalczyka.

Naukowcy przewidują więc, że obie choroby, mogły już występować już u prehistorycznych przodków człowieka. Zmiany łuszczycowe mogły więc występować już u neandertalczyka – wymarłego przedstawiciela rodzaju Homo, znanego z plejstocenu (ok. 400 000 do ok. 24 500 lat temu). Odkrycie to wywołało sporo zamieszania w świecie medycyny, ponieważ dotąd naukowcy nie brali takiej możliwości w ogóle pod uwagę. Wiadomo było natomiast, iż po neandertalczykach odziedziczyliśmy pewne sposoby funkcjonowania układu odporności, które zmniejszają ryzyko zapadania u nas na popularne choroby. Niestety sugeruje się, że geny tego przodka odpowiedzialne są także za zapadalność na bardzo popularną obecnie cukrzycę typu 2 czy nowotwory.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Dieta w łuszczycy cz.2: lista produktów ZAKAZANYCH

Dieta w łuszczycy cz.2: lista produktów ZAKAZANYCH
Rate this post

W jednym z ostatnich wpisów na blogu, poruszyliśmy kwestię diety mającej na celu zrzucenie wagi, sugerowanej dla osób z łuszczycą. Podaliśmy także lista produktów wskazanych dla odchudzającego się Łuszczyka. W kolejnym wpisie z cyklu „dieta w łuszczycy”, przedstawimy z kolei produkty, których dbająca o dobrą linię osoba z łuszczycą, powinna za wszelką cenę unikać. 

Dieta w chorobach skóry opiera się na warzywach, owocach, kaszach, olejach i ziarnach. Nie należy spożywać jednak ww. produktów nieświeżych – podgniłych, z plamami, czy podsuszonych. Wskazane jest także ograniczenie spożywania mięsa, z uwagi na zawarty w nim kwas arachidonowy, który stymuluje produkcję pochodnych pro-zapalnych. Mięso najlepiej jeść więc maksymalnie dwa razy w tygodniu, i w miarę możliwości zastępować je rybą. Wędliny najlepiej przygotowywać samemu w domu, i spożywać w minimalnej ilości.

Produkty zakazane w diecie Łuszczyka:

Wszelakie produkty zawierające sztuczne barwniki, aromaty, konserwanty, środki pleśniobójcze, grzybobójcze, przeciw-zbrylające, przedłużające trwałość etc. Najlepiej więc unikać produktów paczkowanych, oraz gotowych do spożycia po otwarciu (desery, ciastka, kolorowe napoje itp.), a także:

  • nabiał,
  • czekolada,
  • cukier i słodycze,
  • kawa,
  • alkohol,
  • czarna herbata,
  • owoce morza,
  • ketchupy, musztardy, gotowe dipy, sosy, dressingi itp.
  • soja
  • fasola,
  • soczewica,
  • bób,
  • orzechy arachidowe i ziemne,
  • wszystkie orzechy solone czy z jakąkolwiek posypką,
  • uwaga na siarkowane suszone owoce ‐ należy je przed spożyciem namoczyć i umyć w ciepłej wodzie,
  • przetwory mięsne typu parówki, wędliny, pasztety itp.
  • czerwone mięso,
  • ostre przyprawy,
  • łosoś norweski ‐ najlepiej tylko atlantycki.

Jeśli chodzi o owoce, to każdy powinien indywidualnie obserwować ich wpływ na skórę. Na każdego Łuszczyka może bowiem podziałać coś innego. Owoce pestkowe najbezpieczniej jest przetrzeć przez sito i jeść w formie musu bez pestek, ponieważ te mogą zaszkodzić.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Dieta w łuszczycy: lista produktów WSKAZANYCH

Dieta w łuszczycy: lista produktów WSKAZANYCH
Rate this post

Kluczowa we wszelkich schorzeniach skóry w tym łuszczycy, jest odpowiednia masa ciała. Każdy dodatkowy kilogram może zaostrzać objawy, ponieważ tkanka tłuszczowa „produkuje” substancje wywołujące stan zapalny. Redukcja masy ciała w przypadku łuszczycy, powinna w 80% opierać się na zdrowej diecie. Z aktywnością fizyczną należy bardzo uważać, ponieważ pot i rozgrzanie skóry mogą powodować i nasilać świąd. 

Dieta Łuszczyka powinna być dietą jak najbardziej naturalną. Najlepiej samemu przygotowywać potrawy. Nie wolno spożywać żadnych półproduktów, paczkowanych gotowców i w zasadzie niczego, co nie pochodzi z waszej własnej kuchni i nie zostało zrobione ze sprawdzonych wcześniej składników. Tylko gotując samemu zachowasz pewność, że nic podejrzanego nie znajdzie się na talerzu. Należy zwracać także uwagę na pochodzenie produktów, czyli wybieraj produkty z lokalnego bazarku niż w supermarketu.

dieta łuszczyca
Redukcja masy ciała w przypadku łuszczycy, powinna w 80% opierać się na zdrowej diecie.

Co powinno znaleźć w jadłospisie osoby mającej problemy skórne?

  • Roślinne oleje, pestki (zmielone), awokado, czyli źródła kwasów tłuszczowych z rodziny Omega 3, które wpływają na zmniejszenie leukotrienu B4 biorącego udział w procesie zapalnym.
  • Olej z czarnuszki z uwagi na działanie przeciwzapalne. Olej z czarnuszki to absolutna konieczność w każdym skórnym probolemie. Dawkowanie to łyżeczka rano i łyżeczka wieczorem.
  • Warto pić napar z pokrzywy, która działa oczyszczająco i przeciwzapalnie.
  • Probiotyki (bakterie Lactobacillus casei ŁOCK 0908, Lactobacillus casei ŁOCK 0900 i Lactobacillus paracasei ŁOCK 0919) ponieważ mają kluczowy wpływ na stan mikroflory bakteryjnej jelit.
  • Siemię lniane mielone w postaci „glutka” pite rano na czczo. Płaską łyżkę siemienia zalewamy 200 ml gorącej, ale nie wrzącej wody. Mieszamy do momentu, aż powstanie kisiel. Pijemy lekko wystudzony. To poprawia szczelność jelit.
  • Olej z wiesiołka z uwagi na zawartość działającego łagodząco i likwidującego stan zapalny kwasu gamma ‐ linolenowego. Polecam też picie naparu. Wystarczy 250 ml dziennie.
  • Witaminy z grupy B i magnez z uwagi na wpływ na układ nerwowy.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Czy twoja łuszczyca przekształci się w łuszczycowe zapalenie stawów?

Czy twoja łuszczyca przekształci się w łuszczycowe zapalenie stawów?
Rate this post

Łuszczycowe zapalenie stawów to jedna z form przewlekłego zapalenia stawów. Podobnie jak w przypadku „klasycznej” łuszczycy, jest to schorzenie autoimmunologiczne, czyli takie podczas którego niektóre komórki ciała zwracają się przeciwko sobie i atakują siebie. Układ odporności nie działa tak jak powinien, a odpowiedź immunologiczna zwraca się przeciwko sobie. Dochodzi do ataku skóry i stawów. Temat genezy ŁZS poruszaliśmy w jednym z poprzednich wpisów na blogu: http://luszczyca-blog.pl/rodzaje-luszczycy-luszczyca-stawowa/

Statystyki pokazują, iż nawet 30% osób chorujących na łuszczycę może się liczyć z wystąpieniem u nich łuszczycowego zapalenia stawów. U większości chorych na ŁZS, choroba rozwija się po około 10 latach od zauważeniu pierwszych objawów wskazujących na łuszczycę zwykłą. Każda osoba chorująca na zwykłą formę łuszczycy, powinna bacznie obserwować swoje stawy i być wyczulona na wszelkie sygnały od nich płynące. Jeśli tylko odczuwasz bóle w okolicach stawów, które nie ustępują w krótkim czasie, bezzwłocznie skonsultuj się z lekarzem i wykonać wszystkie niezbędne badania – skuteczną formą diagnozy ŁZS mogą być m.in. badania genetyczne: http://luszczyca-blog.pl/testy-genetyczne-skutecznie-diagnozuja-luszczycowe-zapalenie-stawow/

bol-stawow-łuszczyca
Przewlekłe bóle w okolicach stawów, są często pierwszym sygnałem świadczącym o rozwoju ŁZS u Łuszczyka.

Objawy Łuszczycowego Zapalenia Stawów, na które powinieneś zwrócić uwagę:

  • bóle w okolicach stawów,

  • opuchlizna w ich obrębie stawów,

  • dolegliwości nie mają charakteru przejściowego (występują dłużej niż 6 tygodni).

Zapobiegać rozwojowi łuszczycowego zapalenia stawów, można na kilka sposobów. Przede wszystkim należy zadbać o zdrowy i styl życia. Jak pokazują badania utrzymanie dobrego wskaźnika masy ciała, pozwala zmniejszyć nacisk na stawy, co z kolei przekłada się na minimalizację ryzyka wystąpienia ŁZS. Warto także zadbać o wystarczająca ilość snu, ponieważ odpowiada on za prawidłową regenerację komórek w tym stawów. Równie ważna wydaje się także profilaktyka chorób układu krążenia (kontrolowanie poziomu cukru we krwi, wykluczenie palenia papierosów, kontrolowanie ciśnienia krwi oraz wykonywanie kontrolnych badań krwi) – dolegliwości tego typu mogą bowiem przyspieszyć wystąpienie zmian w stawach.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Kąpiele błotne, napary z lukrecji, maseczka z marchwi, czyli niekonwencjonalne sposoby na łuszczycę.

Kąpiele błotne, napary z lukrecji, maseczka z marchwi, czyli niekonwencjonalne sposoby na łuszczycę.
Rate this post

Przeczesując zasoby Internetu w poszukiwaniu tematów związanych z łuszczycą, zdarza mi się natrafić na informacje, które pomimo mojego „łuszczycowego” stażu, wciąż potrafią wywołać u mnie zdziwienie.

Nie inaczej było w przypadku niekonwencjonalnych sposobów na leczenie łuszczycy, opisanych na łamach jednego z portali z branży uroda / zdrowie. Znalazłem tam bowiem poza dosyć już znaną mi tematyką kąpieli błotnych,  intrygujące informacje na temat naparów i kąpieli z użyciem lukrecji, oraz maseczki z marchwi. Poniżej krótkie streszczenie znalezionych tam informacji.

1
Maseczka z marchwi na łuszczycę? To tylko jeden z wielu niekonwencjonalnych sposobów na radzenie sobie z uciążliwymi objawami choroby.

Kąpiele błotne

Jeden z najstarszych i najbardziej skutecznych środków dla skóry to odpowiedni rodzaj błota lub glinki, wykazujących korzystne właściwości zarówno dla zdrowia, jak i urody. Możesz zastosować miejscowe okłady z gliny na skórę, zastosuj je w miejscach, w których łuszczyca wykazuje się największym nasileniem. Aby zapobiec nadmiernemu wysychaniu skóry, nie należy mieszać glinki z wodą, zamiast tego połącz ją z jogurtem, a tak uzyskaną mieszaninę nałóż na chore miejsce. Aby przygotować okład, nie powinieneś korzystać z żadnych narzędzi lub naczyń wykonanych z tworzywa sztucznego lub metalu, zamiast tego weź te wykonane z drewna lub szkła. Będziesz musiał nałożyć okład na około 20 do 30 minut, a następnie spłucz skórę letnią wodą. Możesz korzystać z tych okładów co najmniej raz w tygodniu, a gdy łuszczyca  nasili się w znacznym stopniu zastosuj je raz na dwa dni.

Napary i kąpiele z użyciem lukrecji

Lukrecja jest znana również jako naturalne źródło kortyzonu. Jej korzystne właściwości wynikają z zawartości niektórych istotnych składników blokujących rozpad kortyzonu w naszym organizmie, a tym samym przedłużających życie. A oprócz, że wpływa na długość naszego życia – lukrecja zawiera także liczne związki przeciwzapalne, które są doskonałym lekarstwem na wszelkiego rodzaju stany zapalne wywoływane przez, różnego rodzaju choroby, między innymi takie, jak łuszczyca. Aby wykorzystać jej cenne właściwości, możesz przygotować sobie kąpiel lub napar z lukrecji lub po prostu regularnie ją spożywać. Należy pamiętać przy tym o tym, żelukrecja nieznacznie podnosi ciśnienie krwi, co oznacza, że osoby z nadciśnieniem tętniczym nie powinny spożywać jej bez uprzedniej konsultacji z lekarzem.

Maseczka z marchewki

Innym sposobem na złagodzenie nagłego wystąpienia wielu chorób skóry, wśród których łuszczyca jest jedną z bardziej uciążliwych może być przygotowanie sobie maseczki z marchwi, którą można nałożyć bezpośrednio na skórę i pozostawić ją tam na około 20 minut. Marchew jest bogata w beta karoten, który jest niezbędnym elementem dla zdrowia skóry. Możesz stosować tę maseczkę naprzemiennie z okładami z glinki lub kąpielami błotnymi.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Łuszczyca brudźcowa charakterystyka

Łuszczyca brudźcowa charakterystyka
Rate this post

Łuszczyca brudźcowa jest jedną z rzadszych postaci, często przewlekłej dermatozy zapalnej jaką jest łuszczyca. Poniżej krótka charakterystyka, będąca fragmentem artykułu z najnowszego Przeglądu Dermatologicznego.

Chociaż łuszczyca brudźcowa została opisana i zdefiniowana już ponad 60 lat temu, a w większości podręczników dermatologicznych wymieniana jest jako jedna z postaci łuszczycy, w praktyce dermatologicznej spotykamy się niezwykle rzadko z tą odmianą psoriasis. Niewiele jest również prac dotyczących łuszczycy brudźcowej w piśmiennictwie. Według klasyfikacji ICD-10 najczęściej jest ona kwalifikowana do grupy L 40.8 (tzw. inna łuszczyca).

Jedna z pierwszych wzmianek na temat łuszczycy brudźcowej pochodzi z podręcznika polskiego dermatologa Mariana Grzybowskiego z 1948 roku. Łuszczyca brudźcowa, ze względu na obecność hiperkeratotycznych strupów i łusek na podłożu zapalnym, jest w ww. podręczniku zdefiniowana jako zadawniona postać łuszczycy wysiękowej.

Zmiany skórne w przebiegu łuszczycy brudźcowej, lokalizują się najczęściej w obrębie pachwin, pach, w okolicach szpary pośladkowej, w zgięciach kolanowych, łokciowych, jak również na stopach i dłoniach. Pojedyncza zmiana skórna ma obraz kliniczny przypominający brudziec kiłowy – stąd nazwa. Paznokcie są często objęte procesem chorobowym, natomiast w przypadkach bardziej nasilonych zmianom skórnym mogą towarzyszyć dolegliwości stawowe.

Ze względu na charakterystyczny obraz kliniczny diagnostyka tej postaci łuszczycy nie sprawia trudności, natomiast dużym problemem jest jej leczenie. W przypadku decyzji o leczeniu miejscowym podstawą są preparaty złuszczające, tj. maści z siarką i kwasem salicylowym lub mocznikiem, aplikowane przed zastosowaniem leczenia redukującego i przeciwzapalnego. Ze względu jednak na częste występowanie zmian w okolicach wyprzeniowych stosowanie leczenia miejscowego może być bardzo utrudnione z uwagi na łatwe drażnienie tych okolic. Niezalecane są np. pochodne cygnoliny i dziegcie. Rekomenduje się natomiast inhibitory kalcyneuryny oraz glikokortykosteroidy miejscowe o małej i średniej mocy. Alternatywnie, lecz także ostrożnie, można zastosować pochodne witaminy A oraz D, jednak w wielu przypadkach korzystniejsze jest leczenie ogólne.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.