Dermatolodzy alarmują: uwaga na retinoidy!

Dermatolodzy alarmują: uwaga na retinoidy!
5 (100%) 1 vote

Retinoidy są powszechnie stosowane w leczeniu miejscowym wielu schorzeń natury dermatologicznej, w tym ciężkich postaci łuszczycy. Bez wątpienia przydatne w „rozumnej” i odpowiedzialnej terapii, w przypadku nadużywania mogą jednak szkodzić. 

Retinoidy to organiczne związki chemiczne, kwasowe pochodne witaminy A. Pobudzają wzrost i wpływają na różnicowanie się komórek nabłonkowych oraz zwiększają syntezę glikoprotein błonowych.

Jak informuje Europejska Agencja Leków, retinoidy stosowane doustnie są silnie teratogenne, tj. mogą powodować występowanie wad w płodach. Uznaje się, że ludzie są gatunkiem najbardziej wrażliwym na toksyczne działanie tego typu związków. Na tej podstawie uznano, że w ramach środków ostrożności miejscowe stosowanie retinoidów u kobiet w okresie ciąży oraz planujących ciąże jest przeciwwskazane.

Stosowanie retinoidów pomaga, szczególnie w ciężkich przypadkach łuszczycy. Należy jednak uważać, gdyż ich nadużywanie, może wywołać szereg skutków niepożądanych.

Dr n. farm. Leszek Borkowski zwraca także uwagę, iż retinoidy mogą powodować występowanie depresji, nasilenie się depresji, lęki i wahania nastroju. Pacjentów przyjmujących retinoidy doustnie należy poinformować, że mogą wystąpić u nich zmiany nastroju i lub zachowania, oraz pacjenci i ich rodziny powinni być wyczuleni na te objawy i w przypadku ich wystąpienia należy skonsultować się z lekarzem. Pacjentów leczonych retinoidami doustnie należy także poddawać obserwacji w kierunku objawów przedmiotowych i podmiotowych depresji. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z depresją w wywiadzie. Dane wskazują, że narażenie pacjentów po zastosowaniu wyłącznie miejscowym jest znikome i jest mało prawdopodobne by tak podawane retinoidy wywoływały zaburzenia psychiczne.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Co piąty pacjent z łuszczycą ma Łuszczycowe Zapalenie Stawów

Co piąty pacjent z łuszczycą ma Łuszczycowe Zapalenie Stawów
5 (100%) 1 vote

O współwystępowaniu łuszczy skórnej oraz łuszczycowego zapalenia stawów, pisaliśmy na łamach bloga wielokrotnie. Jak pokazują jednak najnowsze opracowania na ten temat, związek ten występuje częściej, niż nam się do tej pory wydawało. 

Według danych opublikowanych w jednym z ostatnich numerów prestiżowego Journal of the American Academy of Dermatology, niemal co piąty pacjent z łuszczycą ma również łuszczycowe zapalenie stawów. Pomimo tak wysokiego współczynnika współwystępowania obu chorób, dane zebrane przez naukowców odpowiedzialnych za ww. publikację, mogą być znacznie nieoszacowane. Jak wspominają sami autorzy – pomimo coraz powszechniejszego rozpoznawania ŁZS jako odrębnej choroby, wciąż brak jest powszechnie akceptowanej i potwierdzonej definicji, co skutkuje brakiem jednoznacznych danych na temat rozpowszechnienia łuszczycowego zapalenia stawów.

Współczynnik współwystępowania łuszczycy oraz ŁZS, może być większy niż nam się do tej pory wydawało, i obecnie szacowany jest na około 20%.

Istnieje zaledwie kilka badań na ten temat, ale nie przeprowadzono jeszcze metaanalizy w celu oszacowania dokładnej częstości występowania ŁZS u pacjentów z łuszczycą. Naukowcy z Kopenhagi przeanalizowali 553 badań, w których uczestniczyło 976 408 pacjentów z łuszczycą, wśród których 12 884 to dzieci. 266 badań pacjentów z łuszczycą wskazało również 19,7% występowanie łuszczycowego zapalenia stawów. W 245 badaniach wykazano częstość występowania łuszczycowego zapalenia stawów na poziomie 21,6% u dorosłych z łuszczycą.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Zaburzenia narządu wzroku u chorych na łuszczycę

Zaburzenia narządu wzroku u chorych na łuszczycę
5 (100%) 1 vote

Jak pokazują statystyki, około 10% pacjentów z łuszczycą zgłasza problemy związane ze wzrokiem. Uważało się, że są one spowodowane zaburzeniami immunologicznymi i stosowanym leczeniem. Polscy badacze postanowili przyjrzeć się temu problemowi bliżej. 

Zespół badaczy (Zjadewicz O, Pietrauszka K, Ziółkowska J, Tyc F, Bergler-Czop B, Miziołek B.) poprosił 279 pacjentów z łuszczycą o udział w badaniu ankietowym. Przeanalizowano kilka czynników, takich jak objawy oczne, związek między nimi a łuszczycą oraz charakter łuszczycy jako choroby podstawowej. Grupę badaną porównano z grupą kontrolną składającą się ze 135 respondentów.

Wyniki
Czterdzieści dziewięć procent pacjentów z łuszczycą skarżyło się na objawy ze strony narządu wzroku. Zmiany częściej występowały u kobiet, niezależnie od klinicznego wariantu łuszczycy. Nie stwierdzono istotności statystycznej w zakresie czasu trwania choroby między pacjentami z objawami ocznymi i bez nich. Pacjenci z łuszczycowym zapaleniem stawów byli bardziej predysponowani do zaburzeń ocznych. Trzy z analizowanych objawów: nagła zmiana ostrości wzroku, silny ból oka, niewyraźne widzenie, były statystycznie znaczące. U 57% pacjentów stosujących leczenie zewnętrzne wystąpiły dolegliwości ze strony narządu wzroku.

Około 10% pacjentów z łuszczycą zgłasza problemy związane ze wzrokiem

Wnioski
Najbardziej predysponującym do zmian ocznych typem łuszczycy jest łuszczycowe zapalenie stawów. U kobiet częściej występują dysfunkcje oczne, co może być związane z reakcjami autoimmunologicznymi zwykle obserwowanymi u kobiet. Cztery z analizowanych objawów ocznych stanowią część obrazu klinicznego zapalenia przedniego odcinka błony naczyniowej oka, które stwierdza się częściej u pacjentów z łuszczycą stawową. Ważnym zagadnieniem związanym z rozwojem zmian ocznych jest leczenie. U pacjentów otrzymujących leczenie ogólne rzadziej pojawiają się objawy oczne w porównaniu z pacjentami przyjmującymi jedynie terapię zewnętrzną. Wśród leków ogólnych retinoidy są najczęściej związane z zaburzeniami okulistycznymi, które najczęściej polegają na pieczeniu, swędzeniu oczu i zespole suchego oka.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Najnowsze zalecenia żywieniowe dla osób z łuszczycą

Najnowsze zalecenia żywieniowe dla osób z łuszczycą
5 (100%) 1 vote

Narodowa Fundacja Łuszczycy w Stanach Zjednoczonych, zaktualizowała zalecenia żywieniowe dla osób dorosłych z łuszczycą i łuszczycowym zapaleniem stawów. Zespół badaczy oparł swoje rekomendacje na 55 badaniach, w których uczestniczyło ponad 4,5 tys. pacjentów z chorobami łuszczycowymi.

Dieta bezglutenowa w łuszczycy

Naukowcy zalecają stosowanie bezglutenowej diety tylko u tych pacjentów z potwierdzoną celiakią lub tych, którzy są serologicznie dodatni.

Suplementy diety w łuszczycy

Popularny suplement – olej rybny nie wykazał skuteczności w zmniejszaniu nasilenia choroby, wykazano w siedmiu na dziewięć zaślepionych badaniach klinicznych, w związku z tym nie zaleca się doustnej suplementacji tym suplementem.

Witamina D w łuszczycy

Powszechnie uznaje się, że witamina D ma pozytywny wpływ w prewencji wielu chorób, w tym łuszczycy, ale w kontrolowanych badaniach nie stwierdzono żadnych korzyści związanych z witaminą D w chorobach skóry.

Selen w łuszczycy

Selen jest niezbędnym składnikiem odżywczym wzmacniającym układ odpornościowy , a pacjenci z łuszczycą mogą mieć poziom niewystarczający tego mikroelementu. W niewielkim badaniu pacjentów z łuszczycą zasugerowano, że suplementacja selenem i enzymu Q10 oraz witaminą E ma korzystny wpływ na skórę, ale nie ma wystarczających dowodów naukowych, które potwierdzają tę tezę.

Witamina B12 w łuszczycy

Brak jest wystarczających dowodów w literaturze naukowej, aby witamina B12 była pomocna w chorobach skóry. Jedynie małe badanie sugerowało potencjalne korzyści dla kombinacji suplementów mikroelementów z uwzględnieniem wiele witamin i minerałów stosowanych wraz z metotreksatem, ale nie ma dowodów potwierdzających ich skuteczność.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Jak rozmawiać z chorym na łuszczycę [Wywiad]

Jak rozmawiać z chorym na łuszczycę [Wywiad]
5 (100%) 1 vote

Poniżej prezentujemy co ciekawsze fragmenty rozmowy z ekspertem ds. komunikacji Marcinem Rendudą. W rozmowie poruszona została m.in. kwestia komunikacji lekarza z pacjentem, która – jak się okazuje, nie zawsze wygląda tak jak powinna. 

Jak powinna wyglądać komunikacja lekarza z pacjentem?

Marcin Renduda: Z punktu widzenia lekarza: lekarz ocenia, jak pacjent wykonuje jego zalecenia. Średnia pacjentów uczciwie stosujących się do zaleceń lekarskich w Polsce jest znacznie niższa niż w Europie. Światowa Organizacja Zdrowia podaje, że zaleceń lekarskich nie przestrzega ponad 50 proc. chorych, jednak w przypadku różnych rodzajów schorzeń ten odsetek może się zmieniać. Te dane pokazują, że lekarze oprócz tego, że mają za zadanie dobranie dla chorego odpowiednich metod terapeutycznych, powinni się również skupić na komunikacji z pacjentem – znaleźć czas na rozmowę.Podczas wizyty lekarz powinien poświęcić kilka minut, aby zapytać, jak pacjent się czuje, co u niego słychać, czy jest zadowolony z efektów leczenia, czy stosuje się do zaleceń. Najczęstszy błąd lekarzy – brak kontaktu wzrokowego z pacjentem – spowodowany jest właśnie brakiem czasu i pośpiechem. Nie ma czasu, żeby skupić się na jednej osobie. Bardzo często lekarz, przyjmując kolejnego pacjenta, jeszcze wypełnia dokumenty dotyczące poprzedniego i w trakcie pyta, co do niego sprowadza pacjenta. To bardzo niekomfortowa sytuacja dla chorego. Tymczasem pacjenci oczekują trzech rzeczy: zaufania, bezpieczeństwa i komfortu. 

Jak w Polsce wygląda komunikacja lekarza z pacjentem, biorąc pod uwagę przytoczone przez Pana oczekiwania pacjenta?

Marcin Renduda: Przeprowadzono badanie Health at Glance 2016, które pokazuje, jak kwestia komunikacji lekarz-pacjent wygląda w krajach europejskich. Na pytanie: ,,Czy lekarz poświęca pacjentowi wystarczająco dużo czasu podczas wizyty”, pozytywnie odpowiedziało niecałe 60 proc. ankietowanych w Polsce. Dla porównania – średnia Unii Europejskiej to 82 proc., a w Belgii – kraju o najwyższych tego typu wskaźnikach – 97,5 proc.

– ,,Lekarz pokazuje mi jasne i proste do zrozumienia wytyczne” – średnia UE – 86 proc., Polska niecałe 70 proc.

– ,,Lekarz stwarza możliwość do zadawania pytań i wyjaśniania wątpliwości” – to jest bardzo ciekawe zagadnienie, bo pokazuje, czy w gabinecie jest dialog. UE – 83 proc., Polska 33 proc.

– „Lekarz angażuje pacjenta w decyzje o leczeniu”, co oznacza rozmowę z pacjentem o tym, na co on jest się w stanie zgodzić, a na co nie. Średnia UE – niecałe 80 proc., Polska – niecałe 50 proc].

Skąd w Polsce tak niska średnia?

Marcin Renduda: Trudność z chorobami wstydliwymi polega na tym, że pacjent potrzebuje więcej zaufania, bezpieczeństwa i komfortu, a dodatkowo problemem jest czas. Lekarze mają 15 minut na przeprowadzenie wywiadu, zdiagnozowanie, przekazanie informacji, zmotywowanie pacjentów do stosowania się do zaleceń i jeszcze wypełnienie dokumentacji medycznej. A praktyka pokazuje, że jest to jeszcze mniej – 10-12 minut. Do tej pory przeliczało się liczbę pacjentów na czas dyżuru, a trzeba pamiętać, że w tym czasie mieści się jeszcze praca administracyjna. Jeżeli wiemy, że problem jest poważny, to nie możemy sobie powiedzieć: ,,mam mało czasu, to mogę problem ignorować”. Właśnie – mamy mało czasu i dlatego musimy go jak najlepiej wykorzystać. A co można zrobić, żeby faktycznie dobrze wykorzystać czas? Jeśli chcemy mieć lepszy wpływ na pacjenta i pokazać mu troskę, bezpieczeństwo i otwartość, proponowałbym zmienić pozycję – usiąść bliżej pacjenta, nawiązać bliższy kontakt, przełamać pewną barierę i pamiętać o bardzo ważnej rzeczy – o nawiązaniu kontaktu wzrokowego. 

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

O postępach w leczeniu łuszczycy z kierownikiem Kliniki Dermatologii CSK MON

O postępach w leczeniu łuszczycy z kierownikiem Kliniki Dermatologii CSK MON
5 (100%) 1 vote

Poniżej prezentujemy co ciekawsze fragmenty wywiadu z prof. dr hab. Witoldem Owczarkiem, kierownikiem Kliniki Dermatologii CSK MON, Wojskowego Instytutu Medycznego w Warszawie. Wybrane fragmenty dotyczą czynników wyzwalających chorobę, leczenia łuszczycy, oraz postępów w tej materii a przestrzeni ostatnich lat.  

Jakie czynniki środowiskowe mogą wywołać łuszczycę?

Wysiewy łuszczycy są często sprowokowane zakażeniem różnymi drobnoustrojami, przede wszystkim paciorkowcami i gronkowcami. Do leków zaostrzających łuszczycę zalicza się również leki m.in. beta-blokery lub niesteroidowe leki przeciwzapalne. Inne czynniki zaostrzające, to urazy skóry, alkohol, palenie papierosów jak również stresy.

Łuszczycy nie można wyleczyć, ale można zaleczyć. Na czym polega leczenie tej choroby?

Przede wszystkim na kontrolowaniu ogólnoustrojowego stanu zapalnego. Leczenie powinno doprowadzić do ustąpienia zmian, a następnie kontrolować przebieg choroby tak, jak w innych schorzeniach przewlekłych.

Chorzy na łuszczycę czekają na skuteczne leczenie oczekując szybkich i spektakularnych efektów. Czy dziś jesteśmy w stanie im to zapewnić?

Należy zaznaczyć, że w ostatnim czasie widoczny jest ogromny postęp w leczeniu tej choroby. Zwiększa się stale liczba nowoczesnych terapii. Wczesna interwencja jest podstawą sukcesu w terapii i modulowaniu procesu chorobowego. Myślę, że oczekiwania w tym zakresie nadal są niezaspokojone. Terapie biologiczne dają ulgę chorym z postacią o przebiegu umiarkowanym do ciężkiego. Są również często leczeniem dającym najlepsze efekty, pomimo iż nie zawsze są w stanie pomóc wszystkim chorym.

Na czym polega ten postęp w leczeniu łuszczycy i jaką rolę odgrywa leczenie biologiczne w tej chorobie?

Postęp w leczeniu tej choroby wynika przede wszystkim z naszej większej wiedzy na temat mechanizmów jej patogenezy. Do leczenia weszła nowa grupa leków tzn. leki biologiczne. Substancjami czynnymi są białka pochodzące z żywych komórek bądź uzyskane za pomocą zastosowania metod rekombinacji genetycznej DNA, a ich zadaniem jest modyfikowanie reakcji immunologicznych. Charakteryzują się wysoką skutecznością i pozwalają kontrolować stan zapalnych u chorych. Jednak nie zawsze są skuteczne u wszystkich chorych, dlatego stale potrzebne są nowe terapie dla tej grupy chorych. Aktualnie możemy w ramach programów lekowych stosować inhibitory TNF-alfa, IL 12/23. Czekamy na możliwość stosowania inhibitorów IL-17 oraz innych nowych leków.

Pełny wywiad z prof. dr hab. Witoldem Owczarkiem dostępny jest za pośrednictwem portalu Termedia.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Łuszczyca napędzana przez układ odpornościowy

Łuszczyca napędzana przez układ odpornościowy
5 (100%) 1 vote

Dr Patrycja Kwiecińska z Uniwersytetu Jagiellońskiego bada, jaką rolę w przebiegu łuszczycy odgrywa enzym – acylotransferaza diacyloglicerolowa 1 (DGAT1). Enzym DGAT1 może odgrywać istotną rolę w regulowaniu funkcji neutrofili podczas odpowiedzi immunologicznej, a hamowanie aktywności DGAT1 zmniejsza aktywność pro-zapalną neutrofili, co z kolei może prowadzić do zmniejszenia objawów łuszczycowych – wyjaśnia dr Kwiecińska.

Jak tłumaczy dr Kwiecińska, enzym DGAT1 wytwarza substancje zapasowe magazynowane w komórkach ssaków, w tym w neutrofilach. Neutrofile wykorzystują owe zapasy do budowania lipidów błon komórkowych. Zmagazynowane substancje dostarczają ponadto energii koniecznej podczas odpowiedzi immunologicznej. Enzym badany przez dr Kwiecińską bierze również udział w metabolizmie kwasu retinowego. Jest to pochodna witaminy A.

Kwas retinowy między innymi reguluje dojrzewanie i różnicowanie neutrofili. Terapeutycznie podaje się go pacjentom w chorobach dermatologicznych, takich jak łuszczyca. Działa on przeciwzapalnie. Dr Kwiecińska zakłada, że zahamowanie aktywności DGAT1 spowoduje złagodzenie objawów łuszczycowych w modelu mysim. Będzie analizowała rozwój łuszczycy, gromadzenie się lipidów i metabolizm neutrofili oraz ścieżkę sygnałową kwasu retinowego w neutrofilach. Badania będą prowadzone na myszach dzikich oraz na osobnikach z deficytem genetycznym DGAT1.

Zdaniem autorki badania, zrozumienie regulacji procesów zapalnych w łuszczycy w przyszłości przyczyni się do skuteczniejszego leczenia tego schorzenia – z wykorzystaniem inhibitorów DGAT1, czyli substancji hamujących działanie tego enzymu.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Akademia łuszczycy Lilly

Akademia łuszczycy Lilly
5 (100%) 1 vote

Polski oddział firmy farmakologicznej Eli Lilly, przygotował dla lekarzy dermatologów oraz farmaceutów, cykl szkoleń na temat łuszczycy, oraz metod jej leczenia. Na potrzeby kampanii „Akademia łuszczycy Lilly”, udostępniono wideo prezentacje wybitnych polskich lekarzy dermatologów. 

Wśród lekarzy dermatologów sygnujących „Akademię łuszczycy Lilly” swoim nazwiskiem, znaleźli się wielokrotnie cytowani na łamach naszego bloga specjaliści z dziedziny leczenia łuszczycy, m.in. prof. dr hab. n. med. Lidia Rudnicka, prof. dr hab. n. med. Andrzej Kaszuba, oraz prof. dr hab. n. med. Joanna Narbutt. Prezentowane w ramach kampanii wykłady, poruszają tematykę genezy łuszczycy, oraz badań nad nowoczesnymi lekami biologicznymi. Do każdego z wykładów załączono gotowy do pobrania pokaz slajdów, prezentujący szczegółowo poruszaną w wideo tematykę.

Wykłady prezentowany w ramach inicjatywy „Akademii Łuszczycy Lilly” można znaleźć na udostępnionej przez Lilly stronie internetowej (link poniżej).

Wykłady w formie wideo, opublikowane w ramach „Akademii Łuszczycy Lilly”, dostępne są publicznie w na stronie internetowej: https://pages.mc.lilly.com/page.aspx?QS=3935619f7de112ef3ca42733e64243a37c8a84ff6f2318875e1c5dc637d16587

„Akademia Łuszczycy Lilly” to bez wątpienia ciekawa, godna naśladowania inicjatywa, z którą warto się zapoznać.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Nowoczesne leczenie biologiczne zmniejsza stan zapalny naczyń

Nowoczesne leczenie biologiczne zmniejsza stan zapalny naczyń
Rate this post

Skutkiem „ubocznym” leczenia łuszczycy, za pośrednictwem nowoczesnych leków biologicznych, jest redukcja zapalenia naczyń krwionośnych. Tak wynika z badań przedstawionych, na dorocznym spotkaniu Amerykańskiej Akademii Dermatologicznej.

Wyniki badania wskazują, że blokowanie interleukiny-12/23 nie tylko poprawia stan zapalny w skórze, stawach i jelitach, ale także w aorcie. Blokowanie stanu zapalnego za pomocą przeciwciała przeciw interlukinie 1b, zmniejsza z kolei ryzyko poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych (o ryzyku sercowo-naczyniowym w łuszczycy, pisaliśmy na łamach bloga, m.in. w tym artykule)

Jak pokazują badania, Łuszczycy są znacznie częściej narażeni na problemy sercowo-naczyniowe, niż osoby nie chorujące na łuszczycę.

Badacze przeanalizowali wyniki 43 pacjentów (średni wiek, 42 lata), u których wskaźnik ostrości łuszczycy (PASI) był większy niż 12, i powierzchnia ciała zajęcia wynosiła 10. Pacjenci byli leczeni nowoczesnym lekiem biologicznym (ustekinumab), lub placebo przez 12 tygodni. Głównym celem badania, było uzyskanie informacji na temat zapalenie aorty, które mierzono za pomocą skanów PET / CT z fluorodeoksyglukozy-18, na początku badania oraz w 12 tygodniu jego trwania.

W 12 tygodniu ukończyło badanie 41 pacjentów. U 77% pacjentów leczonych lekiem biologicznym, wystąpił mniejszy wskaźnik nasilenia łuszczycy, w porównaniu z 11% pacjentów w grupie placebo. Pod koniec badania całkowite zapalenie naczyń aorty zmniejszyło się o 6,6% u pacjentów otrzymujących lek biologiczny i wzrosło o 12,1% u pacjentów otrzymujących placebo.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Łuszczyca: choruje nie tylko skóra [wideo]

Łuszczyca: choruje nie tylko skóra [wideo]
5 (100%) 1 vote

Z cyklu „wykłady o łuszczycy”, chcielibyśmy zaprezentować zapis wideo, z ciekawej konferencji Dermatologia 2016, zorganizowanej przez Fundację im. dr Macieja Hilgiera przy współpracy z Health Project Management.

A choć spotkanie odbyło się 8 czerwca 2016 r. to przedstawione na nim wioski, obserwacje oraz sugestie prowadzącego – prof. dr hab. n. med. Jacka Szepietowskiego wciąż są jak najbardziej aktualne. Zapraszamy do oglądania i komentowania:

 

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.