Konferencja: „Łuszczyca – choroba nie tylko skóry”

Konferencja: „Łuszczyca – choroba nie tylko skóry”
5 (100%) 1 vote

W dniach od 22 do 23 marca, odbędzie się w Rzeszowie konferencja pt. „Łuszczyca – choroba nie tylko skóry”, która – jak sugerują organizatorzy, po raz pierwszy chyba potraktuje łuszczycę w szerokim kontekście społeczno-gospodarczo-prawnym.

O tej bez wątpienia ciekawej w założeniach konferencji, dowiedzieliśmy się z wywiadu z jednym z organizatorów – prof. dr hab. Adam Reich, kierownik Kliniki Dermatologii Uniwersytetu Medycznego w Rzeszowie, przeprowadzonym dla portalu Termedia. Poniżej cytat z wypowiedzi Pana profesora, odnoszący się do założeń konferencji:

„Chcemy kompleksowo potraktować problemy, z którymi mają do czynienia pacjenci z łuszczycą. O chorobie tej można bowiem mówić nie tylko w aspekcie medycznym, ale także w szerszym kontekście zarówno społecznym, jak i gospodarczym oraz prawnym. (…) Istotny akcent położyliśmy na komunikację z pacjentem oraz problemy prawno-zdrowotne.” 

Rozpoczęcie konferencji “Łuszczyca – Choroba nie tylko skóry” planowane jest 23 marca o godz. 12.15 (piątek), a zakończenie 24 marca o godz. 16.30 (sobota). Konferencja odbędzie się w Hotelu Rzeszów, Al. J. Piłsudskiego 44, w Rzeszowie. Na konferencji, zostaną poruszone takie tematy, jak między innymi: „Łuszczyca a możliwości wykonywania zawodu” (Beata Kręcisz), „Poczucie szczęścia wśród chorych na łuszczycę” (Dorota Minta), „Depresja a łuszczyca, fakt naukowy czy faktyczny problem medyczny?” (Przemysław Pacan), „Jakość życia u chorych na łuszczycę” (Anna Zalewska-Janowska), „Zastosowanie leków blokujących interleukinę 17 w świetle aktualnych wytycznych leczenia łuszczycy” (Justyna Szczęch), „Leki jako czynnik prowokujący łuszczycę – jak ocenić związek przyczynowy?” (Anna Lis-Święty) i wiele innych. Pełna lista prelegentów, wraz z proponowanymi przez nich tematami, dostępna jest na stronie WWW konferencji: https://www.termedia.pl/Konferencje?O_konferencji&e=812&p=4980

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Łuszczycy bardziej narażeni na bóle żołądkowo-jelitowe

Łuszczycy bardziej narażeni na bóle żołądkowo-jelitowe
5 (100%) 1 vote

Zarówno wśród pacjentów jak i lekarzy wzrasta świadomość, że łuszczyca to wielonarządowa choroba zapalna, związana z wieloma chorobami współistniejącymi. Potwierdzają to kolejne badania, które wskazują, iż pacjenci z łuszczycą są bardziej narażeni na bolesne objawy żołądkowo-jelitowe, niż osoby niechorujące na łuszczyce.

Naukowcy przeprowadzili zakrojone na szeroką skalę badanie, z udziałem pacjentów z umiarkowaną do ciężkiej postacią łuszczycy (915 osób), i zdrową grupą kontrolną (1,411 osób).  Badanie maiło na celu, określenia częstości występowania nieswoistego zapalenia jelit, u pacjentów z łuszczycą w porównaniu do osób niechorujący na łuszczycę. Pacjentów z łuszczycą podzielono na tych, którzy nie byli ostatnio leczeni biologicznie, oraz tych z biologiczną ekspozycją w ciągu ostatnich czterech miesięcy.

Jak pokazują niniejsze badania, pacjenci z łuszczycą są istotnie częściej narażeni na bóle brzucha, oraz inne dolegliwości żołądkowo-jelitowe, niż osoby niechorujące na łuszczycę.

Badacze ocenili objawy żołądkowo-jelitowe pacjentów, w tym częstość i nasilenie, a także poziom kalprotektyny w kale, i porównali je we wszystkich grupach. Okazało się, że objawy ze strony przewodu pokarmowego były bardziej rozpowszechnione w grupach pacjentów z łuszczycą, w porównaniu ze zdrową grupą kontrolną. Takie objawy jak ból, wzdęcia, pełność oraz biegunka, także były powszechniejsze w grupie pacjentów z łuszczycą.

Lekarze, którzy leczą pacjentów z łuszczycą, powinni zatem kontrolować problemy związane z przewodem pokarmowym, i w miarę możliwości konsultować ich z gastroenterologami, w celu wykrycia ewentualnych patologii przewodu pokarmowego.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Wanilia łagodzi objawy łuszczycy

Wanilia łagodzi objawy łuszczycy
4.5 (90%) 2 votes

Najnowsze badania Chińskich naukowców, opublikowane na łamach Journal of Agricultural and Food Chemistry ACS, sugerują, iż popularna wanilia, może zapobiegać łuszczycy lub znacznie zmniejszać nasilenie zmian łuszczycowych.

Już jakiś czas temu udowodniono, że białka układu immunologicznego, zwane interleukinami 17 i 23, są kluczowe w rozwoju łuszczycy. Najnowsze badania sugerują, iż ekstrakt waniliowy (znajdujący się w szerokiej gamie produktów, od pieczywa po perfumy), wpływa na interleukiny, biorące udział w stanach zapalnych i chorobach, w tym także łuszczycy.

Badania w modelu zwierzęcym, wykazały łagodzący wpływ wanilii, na zmiany łuszczycowe.

Chińscy badacze wywołali łuszczycowe zapalenie skóry u myszy laboratoryjnych. Myszom tym, podawano następnie doustne dawki waniliny – od 0, 1, 5, 10, 50 do 100 miligramów na kilogram masy ciała, przez okres siedmiu dni. Okazało się, iż myszy leczone największymi dawkami wanilii (od 50 do 100 miligramów na kilogram masy ciała), miały znacznie zmniejszone objawy łuszczycowe, w porównaniu do tych otrzymujących mniejsze dawki, lub wcale nie otrzymujące waniliny (grupa kontrolna). U wszystkich myszy leczonych waniliną, nastąpił spadek poziomy białka IL-17 i IL-23, odpowiadający za nasilanie objawów łuszczycy. Naukowcy twierdzą więc, że wanilina była skutecznym związkiem przeciw łuszczycowemu zapaleniu skóry. Badania te dotyczyły jednak wyłącznie zwierząt, i wpływa wanilii na ludzi z łuszczycą, wymaga dodatkowych badań.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Problemy z diagnozą Łuszczycowego Zapalenia Stawów cz.2

Problemy z diagnozą Łuszczycowego Zapalenia Stawów cz.2
5 (100%) 1 vote

W ostatnim wpisie na blogu, wspomnieliśmy o problemach z diagnozą ŁZS, z perspektywy lekarza dermatologa. Tym razem o Łuszczycowym Zapaleniu Stawów, opowie nam inny znakomity lekarz prof.dr hab.n.med. Eugeniusz Józef Kucharz, prezes Polskiego Towarzystwa Reumatologicznego. 

Łuszczycowe zapalenie stawów, zwane łuszczycą stawową, jest chorobą, o której nie tylko się mówi rzadko, ale nie zawsze się pamięta, iż taka choroba istnieje. Tymczasem ta nieco tajemnicza choroba, dotyka mniej więcej co dziesiątego pacjenta z łuszczycą. ŁZS jest ogólnoustrojową chorobą zapalną, w której zmianom łuszczycowym (nawet minimalnym) towarzyszy zapalenie stawów. Należy podkreślić, że nie jest to proste współistnienie łuszczycy z dolegliwościami stawowymi, a choroba jest odrębna tak od samej łuszczycy, jak i od innych zapaleń stawów.

Rozpoznanie ŁZS nie jest łatwe. Istotne jest wykazanie występowania łuszczycy (nawet ograniczonej do paznokci) i zapalenia stawów, a nie tylko okresowego ich bólu. Często stwierdza się u chorych zapalenie przyczepów ścięgnistych (czyli miejsc łączenia się kości ze ścięgnem, przykładowo: ból pięty w okolicy ścięgna Achillesa), zapalenie palców (tzw. palce kiełbaskowate u rąk, a częściej u nóg) i bóle zapalne kręgosłupa. Wszystko to są jednak objawy nieswoiste, a ustalenie rozpoznania wymaga wykluczenia innych możliwych przyczyn tych dolegliwości (np. choroby zwyrodnieniowej stawów).

Pomimo wielu charakterystycznych objawów, ŁZS może być problematyczne do rozpoznania.

Leczenie ŁZS powinno być prowadzone przez reumatologa przy współpracy z dermatologiem. Terapia prowadzona jest etapami, w których stosuje się odmienne leki, a ich dobór jest często indywidualizowany w zależności od objawów dominujących u chorego. Najczęściej początkowo stosuje się syntetyczne leki modyfikujące przebieg choroby (np. metotreksat) wspomagane leczeniem miejscowym. W następnej kolejności rozważamy skierowanie chorego do leczenia biologicznego. Od niedawna arsenał stosowanych leków uzupełnia nowy lek nie należący do wymienionych grup – inhibitor fosfodiesterazy-4 apremilast, wypełniający lukę terapeutyczną. Niestety lek ten w Polsce nie jest jeszcze refundowany.

Wczesne rozpoznanie i leczenie ŁZS pozwala na istotne spowolnienie uszkodzenia stawów i poprawę stanu ogólnego zdrowia u znacznej części chorych. Niemniej jednak, powstałych uszkodzeń stawów nie da się już cofnąć. Ważne jest, aby chory wiedział jak najwięcej o swojej chorobie i aby była to wiedza prawdziwa (a nie „leczenie się u dr Google”). Często trzeba zmienić tryb życia (otyłość, palenie tytoniu) i zapobiegać oraz leczyć choroby współistniejące.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Łuszczyca w Polsce w liczbach część 2 [Ikonografika]

Łuszczyca w Polsce w liczbach część 2 [Ikonografika]
5 (100%) 1 vote

Poniżej znajdziecie kolejne z serii ciekawych ikonografik, przygotowanych przez Fundację MY Pacjenci, wspólnie z Unią Stowarzyszeń Chorych na Łuszczycę, w ramach szeroko zakrojonej akcji informacyjnej: „Potrzeby Pacjentów z Łuszczycą w Polsce”. 

Poprzednie ikonografikii z serii znajdziecie w poście poniżej, lub pod linkiem: http://luszczyca-blog.pl/luszczyca-polsce-liczbach-ikonografika/

Zdrowie psychiczne pacjentów z łuszczycą:

 

 

Dostęp do terapii łuszczycy w Polsce:

 

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Łuszczyca w Polsce w liczbach [Ikonografika]

Łuszczyca w Polsce w liczbach [Ikonografika]
5 (100%) 3 votes

W dzisiejszym wpisie na blogu, chcielibyśmy wam przedstawić serię ikonografik, przygotowanych przez Fundację MY Pacjenci, wspólnie z Unią Stowarzyszeń Chorych na Łuszczycę, w ramach szeroko zakrojonej akcji informacyjnej: „Potrzeby Pacjentów z Łuszczycą w Polsce”. 

Łuszczyca w Polsce:

 

Dostęp do informacji o łuszczycy:

 

Życie osobiste, społeczne i zawodowe:

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Nowe leki na łuszczycę, na liście leków refundowanych przez NFZ

Nowe leki na łuszczycę, na liście leków refundowanych przez NFZ
Rate this post

Leczenie łuszczycy jako świadczenie gwarantowane, finansowane ze środków publicznych przez Narodowy Fundusz Zdrowia, dostępne jest w ramach programów lekowych: „Leczenie umiarkowanej i ciężkiej postaci łuszczycy plackowatej”, oraz „Leczenie łuszczycowego zapalenia stawów o przebiegu agresywnym”. 

Obecnie na liście leków refundowanych, znajdują się preparaty dostępne dla pacjentów w aptece, oraz w ramach programów lekowych. Refundacją w ramach tzw. „listy aptecznej” objęte są następujące cząsteczki:

  • Acidum folicum (kwas foliowy)
  • Acitretinum (acytretyna, analog kwasu retinowego) – dwa produkty w różnych dawkach i wielkościach opakowań
  • Methoxsalenum (metoksalen, lek z grupy furokumaryn) – jeden produkt
  • Ciclosporinum (cyklosporyna) – trzy produkty w różnych dawkach, wielkościach opakowań i różnych postaciach leku
  • Methotrexatum (metotreksat) – cztery produkty w postaci ampułkostrzykawek (49 kodów EAN), trzy produkty w postaci tabletek w różnych dawkach
  • Calcipotriolum + Betamethasonum (kalcypotriol i betametazon – steroid) w postaci żelu Daivobet; preparat dostępny od listopada 2016 r.

Jak podaje przedstawiciel NSZ Izabela Obarska (dyrektor Departamentu Polityki Lekowej i Farmacji w Ministerstwie Zdrowia), obecnie ministerstwo proceduje wnioski o objęcie refundacją dwóch nowych substancji czynnych – sekukinumabu oraz iksekizumabu, w ramach programu lekowego „Leczenie umiarkowanej i ciężkiej postaci łuszczycy plackowatej”.

„Prowadzimy konsultacje z ekspertami w dziedzinie dermatologii, które dotyczą możliwości zmian w obowiązującym opisie programu, tak by zoptymalizować leczenie pacjentów chorych na łuszczycę.” – mówi Izabela Obarska.

Jeśli stosowne procedury zakończą się pomyślnie, należy się spodziewać rychłego wprowadzenia nowych leków do zasobów refundowanych przez MSZ.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Kwasy omega-3 pomocne w leczeniu łuszczycy

Kwasy omega-3 pomocne w leczeniu łuszczycy
Rate this post

Jedną z głównych zalet przyjmowania kwasów omega-3, jest skuteczne hamowanie występujących w organizmie stanów zapalnych. I właśnie ze względu na tą właściwość, kwasy omega-3 mogą wspomóc także leczenie łuszczycy. 

Dotychczas przeprowadzono kilka badań, w których stwierdzono skuteczność kwasów tłuszczowych omega-3 w leczeniu łuszczycy. Analiza skuteczności działania kwasów tłuszczowych omega-3 w skojarzeniu z emolientami w leczeniu pacjentów z łuszczycą plackowatą łagodną i umiarkowaną obejmuje 200 pacjentów.

Osoby badane podzielono na dwie grupy: A i B. Pacjenci z grupy A przyjmowali doustnie 1800 mg kwasów tłuszczowych omega-3 dziennie w trzech dawkach podzielonych oraz stosowali parafinę miejscowo na zmiany skórne. Pacjenci z grupy B przyjmowali wyłącznie parafinę. Po upływie 12 tygodni odpowiedź na leczenie oceniono przy wykorzystaniu wskaźnika PASI (Psoriasis Area Severity Index), na podstawie powierzchni skóry objętej zmianami oraz stopnia nasilenia rumienia, nacieku i łuski.

Źródła kwasów omega-3

Leczenie obejmujące codzienne stosowanie emolientów, oraz doustną suplementację kwasami omega-3, zmniejsza nasilenie łuszczycy plackowatej u większości pacjentów, a przy tym właściwie nie wywołuje działań niepożądanych. U pacjentów z łuszczycą, po zakończeniu leczenia stwierdza się zmniejszenie PASI, nasilenia rumienia, nacieku i łuski oraz powierzchni zmian skórnych. Ponieważ terapia właściwie nie wywołuje działań niepożądanych, może być przydatna jako leczenie wspomagające u chorych na łuszczycę. Umożliwia zmniejszenie dawek leków i czasu trwania konwencjonalnej terapii tej choroby, a tym samym ogranicza działania niepożądane. Niezbędne są dalsze badania, aby określić optymalną dawkę kwasów omega-3 oraz skuteczność leczenia w poszczególnych typach łuszczycy o różnym nasileniu.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Wideo z wykładu „Łuszczyca – choruje nie tylko skóra”

Wideo z wykładu „Łuszczyca – choruje nie tylko skóra”
Rate this post

W ramach cyklu prezentacji ciekawych wykładów na temat łuszczycy, zapraszamy was do obejrzenia ciekawej prezentacji prof. dr hab. Jacka Szepietowskiego z Katedry Kliniki Dermatologii, Wenerologii i Alergologii Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu, pod tytułem „Łuszczyca – choruje nie tylko skóra”.

Wykład odbył się w ramach konferencji Dermatologia 2016, zorganizowanej przez Fundację im. dr Macieja Hilgiera przy współpracy z Health Project Management, a miał miejsce 8 czerwca 2016 r. w Warszawie.

Warto tu dodać, iż na kanale YouTube fundacji Hilgiera, można znaleźć wiele innych ciekawych filmów, dotyczących różnych form łuszczycy, oraz metod ich leczenia. Kanał fundacji, dostępny jest pod adresem: https://www.youtube.com/channel/UC3sNShegS4C07NyGris357A

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Łuszczyca u dzieci różni się od łuszczycy dorosłych

Łuszczyca u dzieci różni się od łuszczycy dorosłych
Rate this post

Łuszczyca u dzieci charakteryzuje się innym przebiegiem choroby niż u dorosłych, jednak do tej pory niewiele wiedziano na temat przyczyn takiego stanu rzeczy. Badania przeprowadzone na Uniwersytecie California w San Francisco dowodzą, że także geneza łuszczycy u dzieci, znacząco różni się od łuszczycy dorosłych.

Do takich wniosków doszli badacze, posługujący się tzw. cytometrią przepływową – metodą diagnostyczną stojącą na pograniczu cytopatologii i analityki medycznej, umożliwiającą ocenę wielkości, intensywności zabarwienia, oraz intensywności fluorescencji badanych komórek. W ten sposób przebadano profil komórek zapalnych u dzieci z łuszczycą, i porównano go z profilem dorosłych pacjentów. Naukowcy analizowali i porównywali wycinki skóry pobrane u dzieci zdrowych i u dorosłych osób. Tkanka skórna u dzieci charakteryzowała się zwiększonym IL-22 (tzw. cytokina prozapalna) i znacząco mniejszym IL-17 (Interleukina 17) w komórkach CD41 i CD81.

Badania laboratoryjne na poziomie komórkowym, sugerują znaczące różnice w genezie łuszczycy u dzieci oraz dorosłych.

Pilotażowe badania potwierdzają więc, że dzieci nie są tylko małymi dorosłymi jeśli chodzi o o immunopatologię łuszczycy na poziomie komórkowym. Wyniki tych badań sugerują także, że IL-17 i IL-22 odgrywają główna rolę w mechanizmie patogenezy łuszczycy u dzieci. Opisane badania przyczynią się do tego, aby strategie terapeutyczne leczenia łuszczycy u dzieci, różniły się od terapii łuszczycowej u dorosłych.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.