Ogólne leczenie łuszczycy – Cyklosporyna A

Cyklosporyna A jest silnym selektywnym lekiem immunosupresyjnym nie wykazującym bezpośredniego efektu cytostatycznego, wprowadzonym w 1979 roku.

Cyklosporyna  – organiczny związek chemiczny, lek o działaniu immunosupresyjnym. Cyklosporyna jest cyklicznym peptydem złożonym z 11 aminokwasów
Cyklosporyna – organiczny związek chemiczny, lek o działaniu immunosupresyjnym.

W leczeniu łuszczycy cyklosporyna A wskazana jest w przypadku łuszczycy stawowej, krostkowej i erytrodermicznej oraz zwykłej szczególnie rozległej, opornej na inne metody leczenia. Skuteczność cyklosporyny w leczeniu łuszczycy jest stosunkowo wysoka (podobna do metotreksatu). Zalecane dawki 2-5 mg/kg m.c. dziennie w dwóch dawkach podzielonych są względnie bezpieczne i nie wymagają monitorowania stężenia leku we krwi. Leczenie trwa co najmniej 2-3 miesiące. Cyklosporyna może być przyjmowana w postaci zastrzyków lub tabletek.

Do najgroźniejszych objawów niepożądanych cyklosporyny należy zaliczyć:

  • zaburzenie pracy nerek,
  • nadciśnienie tętnicze,
  • zwiększenie podatności na nowotwory.

Największą wadą stosowania cyklosporyny jest krótki czas utrzymywania się remisji po zakończeniu leczenia, dlatego zalecane jest leczenie podtrzymujące, co zwiększa jednakże ryzyko działań ubocznych. Czas remisji jest znacznie dłuższy, jeśli uzyska się całkowite ustąpienie zmian, niż gdy pozostaną nawet minimalne zmiany skórne.

Przy leczeniu cyklosporyną A należy pamiętać o możliwości interakcji z popularnie stosowanymi lekami, takimi jak np. erytromycyna, ketokonazol, doustne środki antykoncepcyjne i niesterydowe leki przeciwzapalne.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *