„Łuszczyca może pojawiać się podstępnie” – wywiad z dermatolog Anną Chałupczak-Winiarską

„Łuszczyca może pojawiać się podstępnie” – wywiad z dermatolog Anną Chałupczak-Winiarską
Rate this post

Na łamach bloga regularnie staramy się udostępniać Wam, odnalezione w sieci wywiady ze specjalistami z dziedziny dermatologii. Tym razem chcemy zaprezentować co ciekawsze fragmenty rozmowy z lek. med. dermatolog Anną Chałupczak-Winiarską, która poruszyła wiele interesujących zagadnień dotyczących łuszczycy, oraz sposobów jej leczenia. 

Niniejszy wywiad został przeprowadzony przez Panią Izabelę Mortas, ze Świętokrzyskiego Stowarzyszenia Chorych na Łuszczycę, i pierwotnie został opublikowany na portalu Dermatologia.mp.pl.

 

Izabela Mortas: Pani doktor, łuszczyca to jedna z chorób, której współczesna medycyna nie potrafi całkowicie wyleczyć, a jedynie łagodzi jej objawy. Tymczasem każdy z nas może zachorować. Co wywołuje chorobę i kto jest bardziej narażony na zachorowanie?

Anna Chałupczak-Winiarska: Łuszczyca to choroba o nieznanym pochodzeniu. Tak jak Pani zauważyła, nie jest chorobą zakaźną, zatem nie można się nią zarazić. Jednak w niektórych rodzinach występuje częściej. Jest bowiem chorobą autoimmunologiczną genetyczną. Trzeba jednak zaznaczyć, że nie wszyscy nosiciele określonego genu chorują. Aby łuszczyca się ujawniła, muszą zaistnieć pewne czynniki, aktywujące ów gen. Mogą to być częste infekcje górnych dróg oddechowych, ale także leki bądź długotrwałe stany zapalne w organizmie, np. zepsute zęby, przewlekłe zapalenie zatok, owrzodzenie żołądka czy infekcje dróg rodnych itp. Do leków, które uaktywniają łuszczycę zaliczają się sole litu, antydepresanty, sulfonamidy, leki przeciwmalaryczne, a także leki przeciwzapalne, dostępne bez recepty. Łuszczycę wywołują też powszechnie w kardiologii stosowane, np. beta-blokery. Co drugi pacjent je przyjmuje i stanowi to duży problem dla chorujących na łuszczycę, ponieważ tych leków często nie można odstawić ze względu na niemiarowość serca, czy migotanie przedsionków.

Jakie objawy powinny nas zaniepokoić? Kiedy warto zasięgnąć porady lekarza?

Początek choroby może być różny. Może to być masywny wysiew na całym ciele, drobnych brunatnobordowych grudek, pokrytych łuskami, najczęściej zdarza się to po infekcji, np. anginie. Łuszczyca może pojawiać się też podstępnie – plackowate ogniska jedynie na owłosionej skórze głowy, w pępku, uszach, w okolicy łokci czy kolan. Może pojawić się też w fałdach ciała (pachwiny, pachy, szpara międzypośladkowa) i  imitować inne choroby, np. wyprzenie drożdżakowe. Bywa też, że ktoś może mieć jedynie drobne wgłębienia w obrębie płytek paznokci, tzw. paznokcie naparstkowe – to świadczy o tym, że osoba ta nosi w sobie „gen łuszczycowy”, może zachorować na łuszczycę, ale nie musi. Aby choroba się ujawniła, muszą zaistnieć czynniki prowokujące, uaktywniające, o których wspominałam wcześniej.

Mówi się, że łuszczyca jest nie tylko chorobą ciała, ale również duszy. Wyklucza z normalnego życia, sprawia, że chorzy nie chcą spotykać się z innymi ludźmi, zamykają się w czterech ścianach swych mieszkań.

Łuszczyca jest chorobą, którą w przeciwieństwie do innych chorób, takich jak cukrzyca czy nadciśnienie tętnicze, po prostu widać. Rodzi to problemy natury psychologicznej, społecznej. Ludzie często ukrywają chorobę, ponieważ ujawnienie jej budzi lęk przed odrzuceniem. Zmiany na skórze nie są pochodzenia bakteryjnego, wirusowego czy grzybiczego, dlatego tak ważne jest podkreślenie, że łuszczycą nie można się zarazić. Nie jest chorobą zakaźną.

Jakie metody leczenia łuszczycy stosuje się u pacjentów? Wiele mówi się ostatnio o terapii biologicznej.

Nie ma skutecznej metody leczenia łuszczycy. Można ją zaleczyć, ale nie wyleczyć. Stosujemy leczenie zewnętrzne, czyli maści, fototerapię – wykorzystując promieniowanie UVA i UVB, fotochemioterapię PUVA, jak również leczenie ogólne. Trzeba jednak pamiętać, że wiele leków stosowanych doustnie bądź w iniekcjach ma działania niepożądane, np.: metotreksat stosowany zbyt długo powoduje zwłóknienie płuc i wątroby, cyklosporyna zaś podawana w zbyt dużych dawkach może uszkadzać nerki, leki steroidowe doustne powodują początkowo zanik choroby, ale próba ich odstawienia prowokuje nawrót masywnej łuszczycy o gorszym przebiegu niż przed leczeniem. Zdobyczą ostatnich lat są leki biologiczne. Wydaje się, że to droga w dobrym kierunku, jednak trzeba sobie jasno powiedzieć, że leki te nie powodują wyleczenia, a jedynie są jedną z metod złagodzenia przebiegu choroby. (…)

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *