Postępowanie lekarzy z chorymi na łuszczycę – wnioski cz.2

Poniżej druga i ostatnia część wniosków wyciągniętych z badań na potrzeby artykułu „Postępowanie z chorymi na łuszczycę: ocena postaw i zachowań lekarzy oddziałów dermatologicznych w codziennej praktyce lekarskiej” (więcej o badaniu oraz artykule w poprzednich wpisach).

Analizując wyniki badania, autorzy zwracają uwagę na badania dodatkowe wykonywane przed rozpoczęciem leczenia ogólnegoLekarze przeprowadzali zdecydowanie dokładniejszą ocenę laboratoryjną pacjentów, u których rozpoczynane było leczenie biologiczne, w porównaniu z klasycznymi metodami terapii ogólnoustrojowej, mimo potencjalnie większej toksyczności klasycznych leków ogólnych. Autorzy artykułu zauważają kilka przyczyn powyższych różnic w postępowaniu. Po pierwsze, klasyczne metody leczenia są stosowane zdecydowanie dłużej, a zatem lekarze lepiej są z nimi obeznani, a także prawdopodobnie czują mniejszy lęk przed ich zastosowaniem dysponując własnym doświadczeniem zgromadzonym przez lata terapii, a nie tylko bazując na danych z piśmiennictwa, jak to ma miejsce w przypadku leków biologicznych. Ponadto wydaje się, że leki biologiczne pozostają obecnie w centrum zainteresowania i dostępne są bardzo liczne publikacje na temat właściwego stosowania leków biologicznych i kwalifikowania do nich pacjentów. Nie można także pominąć faktu wysokiego kosztu terapii i bardzo ograniczonego dostępu do leków biologicznych w Polsce, co powoduje, że do tego typu leczenia kwalifikowani są przede wszystkim pacjenci spełniający wszystkie wymagane kryteria. Tym samym zanim podjęta zostanie decyzja o rozpoczęciu leczenia biologicznego, pacjent jest najczęściej poddawany bardzo dokładnej diagnostyce celem wykluczenia wszelkich możliwych przeciwwskazań. Niestety jak podkreślają autorzy dostęp do leczenia biologicznego w Polsce jest jednym z najgorszych w Europie. Biorąc pod uwagę, że znaczna część pacjentów – w opinii większości ankietowanych lekarzy około 10-20% leczonych przez nich chorych z łuszczycą powinna być leczona za pomocą tych leków, istnieje pilna potrzeba wdrożenia w Polsce odpowiednich rozwiązań systemowych umożliwiających stosowanie terapii biologicznej, jako że niejednokrotnie leki biologiczne pozostają jedyną opcją terapeutyczną, która pozwoliłaby na uzyskanie remisji zmian chorobowych.

Wnioski z ogólne wyciągane przez autorów pracy nie nastrajają optymizmem; przeprowadzone badanie ankietowe ujawniło, że w Polsce nie istnieje wystandaryzowany algorytm postępowania terapeutycznego z chorymi na łuszczycę. Odmienne podejście różnych lekarzy do poszczególnych pacjentów może przyczyniać się do ograniczenia stosowania wskazanych w danym przypadku metod terapii przeciw łuszczycowej, a tym samym prowadzić do niskiej satysfakcji pacjentów z otrzymywanej pomocy lekarskiej. W przyszłości należy promować wśród lekarzy wdrażanie zaleceń diagnostycznych i terapeutycznych opartych na rzetelnych podstawach naukowych, co powinno przyczynić się do poprawy standardów opieki medycznej wśród chorych z łuszczycą. Ponadto istnieje pilna potrzeba wdrożenia w Polsce odpowiednich rozwiązań systemowych umożliwiających szersze stosowanie terapii biologicznej.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *