Raport WHO o łuszczycy

Poniżej przetłumaczony na język polski raport Światowej Organizacji Zdrowia nt. łuszczycy. Raport został opublikowany w maju tego roku, jednak dopiero niedawno udało mi się dotrzeć do tłumaczenia, dlatego dzielę się nim z Tobą dopiero teraz. Pierwsza część raportu poniżej, druga w kolejnym wpisie.

who_logo
Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) powstała 7 kwietnia 1948 r. WHO jest jedną z organizacji działających w ramach ONZ, zajmująca się ochroną zdrowia na świecie.

 

Łuszczyca
Raport Sekretariatu Światowej Organizacji Zdrowia 
1. Celem niniejszego raportu jest zapewnienie podstawy do dyskusji na temat łuszczycy poprzez dostarczenie informacji na temat zapadalności, etiologii, naturalnego przebiegu, wpływu na jakość życia związaną ze zdrowiem, diagnostyki, leczenia, potrzeb badawczych, zaleceń dla służby zdrowia
oraz działań na poziomie krajowym, które mogą poprawić opiekę nad chorymi na łuszczycę.
Charakterystyka łuszczycy
2. Łuszczyca to schorzenie niezakaźne, które przejawia się przewlekłym zapaleniem skóry. Charakteryzuje się występowaniem czerwonych, łuskowatych wykwitów wielkości monety, wyraźnie odgraniczonych od zdrowej skóry, które są zlokalizowane przede wszystkim na łokciach, kolanach,
owłosionej skórze głowy, dłoniach i stopach. Do subiektywnych objawów łuszczycy należy świąd, podrażnienie, pieczenie i bolesność. Niekiedy zajęta jest cała powierzchnia ciała; taka postać łuszczycy może być śmiertelna, gdyż rozległe zapalenie i łuszczenie się skóry może zakłócić zdolność organizmu do regulacji temperatury oraz funkcję skóry jako naturalnej bariery ochronnej.
3. U około 10% chorych na łuszczycę rozwija się zapalenie stawów, które może dotyczyć dłoni, stóp, nadgarstków, kostek, a także okolic szyi i krzyża. W części przypadków, dochodzi do zwyrodnienia stawów, powodującej znaczne upośledzenie sprawności. Zmiany łuszczycowe mogą się także pojawiać na paznokciach u rąk i nóg, co może prowadzić do oddzielenia płytek paznokci i deformacji palców.
4. Łuszczyca może się przejawiać nie tylko zmianami skórnymi. W przebiegu umiarkowanych i ostrych postaci łuszczycy może dochodzić do powikłań. W szczególności, u chorych z łuszczycą obserwuje się zwiększone ryzyko niedokrwiennej choroby serca, udaru mózgu, nadciśnienia, dyslipidemii, cukrzycy oraz choroby Leśniowskiego-Crohna. Zwiększona zapadalność na nadciśnienie i cukrzycę może częściowo wyjaśniać wyższe ryzyko zawału mięśnia sercowego, udaru mózgu i zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych u chorych z ciężką łuszczycą, które stwierdzono w dużych badaniach kohortowych tej populacji.

5. Łuszczyca może wpływać na zachowanie dotkniętych nią osób, przyczyniając się do otyłości, zwiększonego spożycia alkoholu i częstszego palenia tytoniu. Wyniki badań sugerują, że palenie może być czynnikiem wywołującym łuszczycę, podczas gdy otyłość jest raczej wynikiem zmian behawioralnych będących następstwem choroby. Z kolei stwierdzony w badaniach związek pomiędzy łuszczycą a alkoholizmem może być odzwierciedleniem wpływu choroby na psychikę pacjentów.
Zapadalność
6. Globalna występowalność łuszczycy wynosi około 2%, lecz badania w krajach rozwiniętych pokazały wyższą zapadalność – średnio na poziomie 4,6%. U blisko dwóch trzecich chorych, łuszczyca występuje w łagodnej postaci (zajmuje poniżej 3% powierzchni skóry); u pozostałych, zmiany skórne są rozleglejsze.
Naturalny przebieg
7. Około trzech czwartych chorych zapada na łuszczycę w wieku poniżej 40 lat, a u około jednej trzeciej choroba rozwija się w wieku poniżej 20 lat. Łuszczyca występuje u 0,70% dzieci. Przy naturalnym przebiegu, choroba ma charakter przewlekły, z naprzemiennymi okresami remisji i zaostrzenia objawów. Niekiedy zdarzają się okresy całkowitego cofnięcia się objawów chorobowych, a w niektórych przypadkach odnotowano okresy remisji o długości co najmniej pięciu lat.
Etiologia
8. Przyczyny łuszczycy nie są w pełni znane. Wśród czynników odgrywających rolę w patogenezie tej choroby wskazuje się zaburzone wytwarzanie keratyny, nadmierną proliferacja naskórka, uaktywnienie układu odpornościowego oraz czynniki dziedziczne. W określonych rodzinach łuszczyca występuje znacznie częściej. Ryzyko zachorowania dziecka na łuszczycę wynosi 41%, jeżeli chorobą jest dotkniętych oboje rodziców, 14% – jeżeli cierpi na nią jedno z rodziców oraz 6% – jeżeli choruje jedno z rodzeństwa.
9. U osób z uwarunkowaniami genetycznymi chorobę może wywołać wiele czynników zewnętrznych lub układowych. W przypadku jednej czwartej pacjentów, łuszczyca pojawia się w wyniku uszkodzenia skóry. Zmiany łuszczycowe mogą być także wywołane oparzeniami słonecznymi lub chorobami skóry. Manifestację choroby mogą także wyzwolić czynniki psychogenne, przy czym do pierwszego wykwitu lub zaostrzenia objawów dochodzi czasem po kilku tygodniach lub kilku miesiącach od związanego ze stresem zdarzenia.
10. Zakażenia bakteryjne mogą powodować wystąpienie lub zaostrzenie łuszczycy nawet w 45% przypadków. Najczęstszym czynnikiem wywołującym wykwit zmian łuszczycowych jest zapalenie gardła, ale manifestację choroby może także wyzwolić ropień okołozębowy lub zakażenie skórne. Zakażenie wirusem HIV może zaostrzyć przebieg łuszczycy; ponadto, u pacjentów zakażonych tym wirusem, łuszczyca jest częściej oporna na leczenie oraz częściej towarzyszy jej zapalanie stawów.
11. Wiadomo, że wykwit choroby mogą spowodować wywołać niektóre leki, w tym sole litu, interferon, beta-blokery i leki przeciwmalaryczne; podobny skutek może spowodować odstawienie leków kortykosteroidowych.

 

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *