Substancje stosowane w miejscowym leczeniu łuszczycy – Pochodne witaminy D3

Substancje stosowane w miejscowym leczeniu łuszczycy c.d.

Pochodne witaminy D3

Lekarstwa do stosowania zewnętrznego oparte na pochodnych witaminy D3 są coraz bardziej powszechną metodą leczenia łuszczycy, stosowaną głównie dla leczenia  plackowatej odmiany łuszczycy. Leki oparte na pochodnych witaminy D stosuje się zwykłe 1-2 razy dziennie przez okres 6-8 tygodni.

Często do tego typu terapii, w celu zwiększenia jej skuteczności, zaleca się dołączać inne formy kuracji – fototerapię oraz leczenie sterydowe. W razie braku poprawy należy rozważyć inną formę terapii.

Leki z pochodnymi witaminy D3 normalizują podział i dojrzewanie komórek skóry – hamują nadmierną proliferację komórek skóry oraz działają przeciwzapalnie hamując gromadzenie neutrofilów i limfocytów T w skórze.

Preparaty zawierające pochodne witaminy D3, oddziałują na gospodarkę fosforanowo-wapniową organizmu, dlatego nie powinny być stosowane u osób z jej zaburzeniami – przy zbyt dużych dawkach leku może dojść do zaburzenia przyswajania minerałów, a w konsekwencji może to mieć negatywny wpływ na odbudowę tkanki kostnej.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *