Substancje stosowane w miejscowym leczeniu łuszczycy – Retinoidy

Substancje stosowane w miejscowym leczeniu łuszczycy c.d.

Retinoidy

Retinoidy stosowane w leczeniu łuszczycy są syntetycznymi, aromatycznymi pochodnymi witaminy A, której pozytywny wpływ na problemy skórne znany jest od wielu lat.

Ich działanie polega na normalizowaniu procesów zachodzących w skórze – normalizacji proliferacji i różnicowania keratynocytów, ograniczaniu stanu zapalnego oraz na efekcie immunomodulacyjnym. Jest to stosunkowo nowa forma terapii miejscowej łuszczycy, wprowadzona dopiero w ostatnich latach. Retinoidy dostępne w postaci żelu lub kremu aplikowanego bezpośrednio na chorą skórę.

Kuracja retinoidami najlepsze rezultaty przynosi w ciężkich postaciach łuszczycy –  im łuszczyca jest bardziej rozległa tym leczenie jest skuteczniejsze, stosowanie retinoidów przy niewielkich zmianach nie przynosi wymiernych korzyści.

Retinoidy wskazane są przy odmianie krostkowej oraz erytrodermicznej łuszczycy, w przypadku odmiany zwyczajnej, stwierdzono wyraźnie słabsze działanie leku. Stwierdzono także korzystny wpływ leków retinoidowych w postaci stawowej łuszczycy.

Leczenie retinoidami jest bardziej skuteczna w połączeniu z kortykosteroidami – stosowane samodzielnie nie działają tak szybko jak kortykosteroidy, ale nie powodują podrażnienia skóry oraz  innych efektów ubocznych związanych ze stosowaniem leków sterydowych.

Mimo to leczenie retinoidami może być obciązone poważnymi skutkami ubocznymi. Zabronione jest ich stosowanie przez kobiety ciężarne – może to doprowadzić do ciężkiego uszkodzenia płodu lub do przedwczesnego porodu lub też poronienia. Przy najczęściej stosowanych retinoidach należy powstrzymać się od zachodzenia w ciążę do 2 lat od zakończenia leczenia.

Ponadto leczenie retinoidami może powodować inne poważne skutki uboczne, takie jak:

  • podrażnienie skóry, zwłaszcza na wrażliwszych miejscach takich jak fałdy skórne,

  • podwyższenie cholesterolu,
  • uszkodzenia wątroby,
  • zmiany kostne,
  • niepożądane zmiany skórne i błon śluzowych,
  • wysuszenie warg i śluzówek,
  • ścieńczenie skóry oraz zmiękczenie paznokci,
  • wypadanie włosów.

W większości przypadków powyższe skutki uboczne cofają się po odstawieniu leku.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *