Wpływ łuszczycy na jakość życia

Dziś kolejnym wpisów z cyklu opartych o artykuł „Postępowanie z chorymi na łuszczycę: ocena postaw i zachowań lekarzy oddziałów dermatologicznych w codziennej praktyce lekarskiej” opublikowany w magazynie Dermatologia Kliniczna 2011, nr13 (2): strona 57-68, autorstwa Adama Reicha i Jacka Szepietowskiego z Katedry Kliniki Dermatologii, Wenerologii i Alergologii AM we Wrocławiu.

W części pytań zadawanych ankietowanym lekarzom dermatologom pytano o najbardziej obniżający jakość życia objaw choroby lub nieprzyjemny dla Pacjenta czynnik powiązanym z łuszczycą. Jak odpowiadali ankietowani?

Wśród najczęściej wskazywanych czynników były: obecność zmian skórnych w widocznych miejscach na skórze (58,6%), ból skory lub ból związany ze zmianami stawowymi (40,4%), przewlekłość i nawrotowość schorzenia (31,3%), konieczność stosowania długotrwałego leczenia (28,3%), świąd skory (n=25; 25,3%) i brak akceptacji ze strony rodziny lub przyjacioł (24,2%).

W dalszej kolejności wymieniano dużą rozległość zmian skórnych (19,2%), zmiany paznokciowe (15,2%), niską samoocenę pacjentów (14,1%), problemy zawodowe warunkowane łuszczycą (14,1%), obecność zmian na owłosionej skórze głowy (8,1%), problemy seksualne (6,1%), konieczność noszenia specjalnego ubioru (5,1%), brak refundacji niektórych metod leczniczych (4,0%) oraz nadmierne łuszczenie się skóry (3,0%). Jeszcze inne aspekty łuszczycy, takie jak dyskomfort u fryzjera czy niemożność korzystania z basenu, zostały wspomniane przez 12 (12,1%) lekarzy.

Lekarze płci męskiej częściej niż kobiety zwracali uwagę na wpływ łuszczycy na życie seksualne pacjentów. Z kolei lekarze bez specjalizacji częściej podkreślali obecność bólu wśród pacjentów z łuszczycą, natomiast istotnie rzadziej wspominali o rozległości zmian skórnych jako czynnika obniżającego jakość życia chorych na łuszczycę. Lekarze z dłuższym stażem pracy rzadziej zwracali uwagę na ból towarzyszący łuszczycy (p=0,01), natomiast częściej podkreślali znaczenie rozległości zmian skórnych (p<0,05) przewlekłości i nawrotowości łuszczycy (p=0,002) oraz obecności zmian łuszczycowych na skórze owłosionej głowy (p=0,03). Ponadto osoby, które deklarowały leczenie większej liczby pacjentów z łuszczycą, istotnie rzadziej podawały obecność zmian paznokciowych (p=0,003) oraz przewlekłość i nawrotowość choroby (p=0,02) jako czynników w największym stopniu warunkujących wpływ łuszczycy na dobrostan pacjentów.

Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów.

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *